Οι Τζόρνταν Πιλ και Νία ΝταΚόστα είναι έτοιμοι να σταθούν μπροστά στον καθρέφτη τους και να καλέσουν τον Candyman, λέγοντας 5 φορές το όνομά του.

Όσοι έχουν δει την κλασική καλτ ταινία του 1992 έχουν ήδη καταλάβει σε ποιον αναφερόμαστε.

Το «πνευματικό σίκουελ» του slasher φιλμ «Candyman» του Μπέρναντ Ρόουζ, έρχεται στη μεγάλη οθόνη το καλοκαίρι του 2020, με την υπογραφή της Νία ΝταΚόστα στη σκηνοθεσία και των Τζόρνταν Πιλ και Γουίν Ρόζενφελντ στο σενάριο και την παραγωγή. Τον Candyman θα υποδυθεί ο Γιάχα Αμντούλ-Ματίν ΙΙ, που υποδυόταν τον «κακό» στο «Aquaman».

Σε συνέντευξή του, ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος του «Τρέξε!» και του «Εμείς» Τζόρνταν Πιλ ανέφερε ότι το «Candyman» ήταν ορόσημο για την παρουσία των μαύρων στις ταινίες τρόμου», ενώ μαζί με τη «Νύχτα των ζωντανών νεκρών» ήταν η μεγάλη έμπνευσή του για την πορεία του ως δημιουργός.

Η ιστορία του reboot θα διαδραματιστεί στην ίδια -αναβαθμισμένη πλέον- περιοχή του Σικάγο όπου έδρασε και ο προκάτοχός του.

Ποιος ήταν όμως ο Candyman;

Το γλυκό όνομά του δεν θα πρέπει να σας ξεγελά, καθόλου. Ο Candyman ήταν μια φονική οντότητα που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει στα ίσα τους «συναδέλφους» του Τζέισον και Φρέντι, παίρνοντας μεγάλο μερίδιο από τη φήμη τους. Κάτι που τελικά δεν συνέβη, καθώς αν και ξεχώρισε τη δεκαετία του '90, το φιλμ τελικά υποτιμήθηκε άδικα.

Βασισμένο στο «The Forbidden», διήγημα από τα «Βιβλία του Αίματος» του γνωστού Βρετανού συγγραφέα Κλάιβ Μπάρκερ, ο κινηματογραφικός «Candyman» κατάφερε να συνδυάσει το slasher, ένα δημοφιλές είδος της εποχής, με μια ξεχωριστή μεταφυσική ιστορία σασπένς και ένα ατμοσφαιρικό και εξίσουν κλασικό πλέον σάουντρακ με την υπογραφή του Φίλιπ Γκλας.

Έτσι όσο αιματηρά απειλητική και αν είναι, η ταινία δεν περιορίζεται στα στενά του σπλάτερ. Εστιάζοντας στην ιστορία του Candyman στην οποία φροντίζει να εμβαθύνει, το φιλμ στέκεται στις φτωχογειτονιές του Σικάγο και υπογραμμίζει τις φυλετικές ανισότητες.

Το αρχικό φιλμ ακολούθησαν δυο απογοητευτικά σίκουελ, τα «Candyman: Farewell to the Flesh» το 1995 και το «Candyman: Day of the Dead» το 1999, τα οποία έχουμε φροντίσει να σβήσουμε από τις μνήμη μας και το ίδιο μάλλον ισχύει και για τους δημιουργούς.

Για να σας φρεσκάρουμε λίγο τη μνήμη, η ιστορία έχει ως εξής: 

Η Έλεν είναι μια νεαρή ψυχολόγος που κάνει την πτυχιακή της μελετώντας αστικούς θρύλους, όταν μαθαίνει και για το θρύλο του Candyman τον οποίο μπορείς να συναντήσεις αν σταθείς μπροστά στον καθρέφτη σου και πεις 5 φορές το όνομά του... Και τότε αρχίζει το πάρτι, γιατί ο Candyman μόνο για καλό δεν θα ανταποκριθεί στο κάλεσμά σου.

Οπότε αν δεις έναν ψηλό τύπο, με έναν φονικό γάντζο αντί για δεξί χέρι και μέλισσες πάνω του, τότε καλύτερα να αρχίσεις να τρέχεις.

Ωστόσο πριν το βάλεις στα πόδια πρέπει να μάθεις και την τραγική ιστορία του Candyman. Καλλιτέχνης και γιος ενός νέγρου σκλάβου που έζησε πριν από 2 αιώνες, ο άντρας έκανε το «λάθος» να ερωτευτεί τη λευκή κόρη ενός πλούσιου την οποία και άφησε έγκυο. Το γεγονός αυτό λοιπόν ήταν και η καταδίκη του και ο άντρας βασανίστηκε μέχρι θανάτου για το «έγκλημα» που διέπραξε.

Οι τιμωροί του έκοψαν το χέρι του και στη θέση του τοποθέτησαν έναν γάντζο. Μετά χλευάζοντάς τον και τραγουδώντας το όνομά του κοροϊδευτικά 5 φορές, τον πασάλειψαν με μέλι και τον παρέδωσαν στις μέλισσες που τον σκότωσαν με τα τσιμπήματά τους.

Η ηρωίδα της ιστορίας, που αντιμετωπίζει με εμφανή δυσπιστία τον μύθο, κάνει το λάθος και καλεί τον Candyman ο οποίος αρχίζε να σφάζει ανθρώπους από το περιβάλλον της Έλεν.

Όλοι οι φόνοι γίνονται παρουσία της κοπέλας και έτσι αυτομάτως γίνεται η νούμερο ένα ύποπτη, με την αστυνομία στο κατόπι της.

Για να τελειώσει το μαρτύριό της ο Candyman τής προτείνει να παραδοθεί στη μοίρα της και να τη σκοτώσει ώστε οι δυο τους μετά να γίνουν οι θρύλοι που θα τρομάζουν τους ανθρώπους εις τον αιώνα τον άπαντα. Η Έλεν βέβαια δεν πείθεται και τόσο εύκολα και το κυνηγητό συνεχίζεται.

Στην ταινία του Μπέρναντ Ρόουζ πρωταγωνιστούσαν οι: Βιρτζίνια Μάντσεν, Τόνι Τοντ, Ζάντερ Μπέρκλεϊ.

Trivia

  1. Oι μέλισσες που βλέπουμε στην ταινία είναι αληθινές, ωστόσο για να είναι λιγότερο επικίνδυνες για τους ηθοποιούς, χρησιμοποιήθηκαν νεογέννητα έντομα, 12 ωρών περίπου, ώστε και μεγάλα να δείχνουν αλλά και το κεντρί τους να είναι λιγότερο ισχυρό.
  2. Ο Τοντ είχε ζωντανές μέλισσες στο στόμα του. Για να μην υπάρχει ο κίνδυνος να καταπιεί κάποια από αυτές, φορούσε μασέλα.
  3. Ο Τοντ δέχτηκε 23 τσιμπήματα από μέλισσες και για κάθε τσίμπημα έπαιρνε επιπλέον χρήματα ως μπόνους.
  4. Η Βιρτζίνια Μάντσεν ήταν αλλεργική στις μέλισσες και πάντα υπήρχε ασθένοφορο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.
  5. Η Μάντσεν έχει ισχυριστεί ότι για να γυρίσει κάποιες σκηνές την είχαν υπνωτίσει.
  6. Η φράση «Sweets to the Sweet» που είναι γραμμένη στις σκηνές του εγκλήματος είναι στίχος από τον «Άμλετ» του Σαίξπηρ. 
  7. Το παλτό του Candyman έχει χρώμα σκούρο μωβ το οποίο παραπέμπει στο μωβ του στην κυριολεξία Candyman-Γουίλι Γουάνκα από το εργοστάσιο σοκολάτας.
  8. Η ταινία συμπεριλαμβάνεται στη λίστα με τις 1.001 ταινίες που πρέπει να δει κανείς πριν πεθάνει.
  9. Οι παραγωγοί φοβόντουσαν ότι το φιλμ θα θεωρεί ρατσιστικό. Για την ιστορία, υπήρξαν μαύροι σκηνοθέτες που υποστήριξαν ότι η ταινία ήταν ρατσιστική βάζοντας σε ρόλο κακού, χαρακτήρα μαύρου χρώματος.
  10. Υπήρχε στην πραγματικότητα ένας serial killer με το ψευδώνυμο Candyman ή The Candy Man. Μεταξύ 1970 και 1973, ο Ντιν Κορλ απήγαγε, βασάνισε και σκότωσε 28 μικρά αγόρια στο Χιούστον. Το... γλυκό ψευδώνυμο του Κορλ προήλθε από το εργοστάσιο με καραμέλες που είχε η οικογένειά του.