Όταν η «Έκτη Αίσθηση» έκανε πρεμιέρα πριν από ακριβώς 20 χρόνια, στις 6 Αυγούστου 1999, με χαμηλές προσδοκίες και σχεδόν καθόλου διαφήμιση, παρά την παρουσία ενός σταρ όπως ο Μπρους Γουίλις στο καστ, κανείς δεν φανταζόταν ότι θα ήταν η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της χρονιάς πίσω από το νέο «Star Wars» και ότι ο 28χρονος δημιουργός της θα έφτανε να θεωρηθεί ο νέος Χίτσκοκ και ο νέος Σπίλπεργκ (μέχρι να αρχίσει τα στραβοπατήματα στην καριέρα του).

Ένα μεταφυσικό ψυχολογικό δράμα που πλέον συγκαταλέγεται ανάμεσα στα καλύτερα θρίλερ όλων των εποχών, η ταινία του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν έκανε παγκόσμιες εισπράξεις 672 εκατ. δολαρίων, έχοντας κοστίσει μόλις 40 εκατ. Ενώ στο αμερικανικό box office ξεπέρασε ταινίες σαν το «The Matrix» και το «Toy Story 2» για να τερματίσει δεύτερη πίσω από το... άπιαστο «Star Wars Επεισόδιο Ι: Η Αόρατη Απειλή».

Διαβάστε στη συνέχεια 20 πράγματα που δεν γνωρίζατε για την ταινία που έγραψε ιστορία με τη μεγάλη ανατροπή στο φινάλε της, ενώ μας άφησε υπέροχες ερμηνείες από τον 10χρονο Χάλεϊ Τζόελ Όσμεντ, την Τόνι Κολέτ (εντάξει, και από τον σταρ Μπρους Γουίλις) καθώς μία από τις πιο κλασικές ατάκες του κινηματογράφου: «I see dead people...».

1. Ο Μ. Νάιτ Σιάμαλαν πέρασε σχεδόν ένα χρόνο γράφοντας και ξαναγράφοντας το σενάριο της ταινίας, χωρίς να είναι σίγουρος για την κατεύθυνση που έπρεπε να πάρει. Πέρασε από 10 εκδοχές μέχρι να φτάσει στην τελική.

2. Στην αρχική του εκδοχή το σενάριο ήταν ένα θρίλερ με σίριαλ κίλερ και αφορούσε έναν φωτογράφο σκηνών εγκλήματος, του οποίου ο γιος είχε οράματα με τα θύματα των δολοφονιών.

3. Ο Μπρους Γουίλις συμμετείχε στην ταινία από υποχρέωση, επειδή με τα καπρίτσια του οδήγησε σε ναυάγιο μια άλλη ταινία της Disney, το «The Broadway Brawler», που τελικά δεν γυρίστηκε ποτέ. Για να ξεπληρώσει τη ζημιά έπρεπε να εμφανιστεί σε δύο ταινίες που θα του υποδείκνυε η εταιρεία, και μάλιστα με τη μισή αμοιβή: 10 εκατ. δολάρια αντί για τα συνηθισμένα 20 εκατ. που έπαιρνε εκείνη την εποχή. Η άλλη ταινία ήταν το «The Kid», την επόμενη χρονιά.

4. Τον Ντόνι Γουόλμπεργκ οι περισσότεροι των γνωρίζουμε ως τον λιγότερο επιτυχημένο αδερφό του Μαρκ Γουόλμπεργκ και μέλος των New Kids On The Block, αλλά για τα δύο λεπτά της εμφάνισής του στην «Έκτη Αίσθηση» τα έδωσε όλα, χάνοντας 20 κιλά και μένοντας για καιρό άπλυτος, προκειμένου να μπει στο πετσί του ρόλου του ψυχικά διαταραγμένου πρώην ασθενή του παιδοψυχολόγου που υποδυόταν ο Γουίλις.

5. Μπορείτε να φανταστείτε πόσο διαφορετική θα ήταν η ταινία αν ο ρόλος του αγοριού είχε πάει στον Μάικλ Σέρα; Ο κωμικός ηθοποιός του τηλεοπτικού «Arrested Development» αλλά και των κινηματογραφικών «Juno», «Superbad» και «Το τέλος του κόσμου» είχε περάσει από ακρόαση. Έχασε το ρόλο, αλλά είχε πιο επιτυχημένη καριέρα από εκείνη του Όσμεντ, που πήρε την κατηφόρα μετά το «A.I. Τεχνητή Νοημοσύνη» του Σπίλμπεργκ.

6. Η Τόνι Κολέτ, που υποδύεται τη μητέρα του Όσμεντ, ήταν ο διακαής πόθος του Σιάμαλαν, που την είχε λατρέψει στο «Γάμο της Μύριελ». Όταν ήρθε όμως για ακρόαση είχε ξυρισμένο κεφάλι, και ο σκηνοθέτης δεν έδειξε ποτέ το σχετικό βίντεο στους παραγωγούς, για να μην αλλάξουν γνώμη. Στην ταινία φοράει περούκα, και μάλιστα μία που είχε χρησιμοποιηθεί στην ταινία «Velvet Goldmine». 

7. Η σκηνή που κόπηκε: Όπως αποκάλυψε ο Σιάμαλαν, μία σκηνή του σεναρίου δεν γυρίστηκε ποτέ καθώς θεωρήθηκε πολύ τρομαχτική. Στη σκηνή αυτή ο χαρακτήρας του Χάλεϊ Τζόελ Όσμεντ κοιτούσε από ένα παράθυρο και έβλεπε ένα νοσοκομείο γεμάτο από φριχτά παραμορφωμένους και ακρωτηριασμένους ασθενείς.

8. Το σάουντρακ έκανε το μεγαλύτερο spoiler: αν αγόραζε κανείς τον δίσκο με την υπέροχη μουσική του Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ πριν δει την ταινία, θα διαπίστωνε ότι το τελευταίο κομμάτι προδίδει με τον τίτλο του τη μεγάλη ανατροπή του φινάλε. Ποιος είναι ο τίτλος αυτός; «Malcolm is dead».

9. Το κόκκινο χρώμα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ταινία. Χρησιμοποιείται σε αντικείμενα και ρούχα όταν ο μεταφυσικός κόσμος έρχεται σε επαφή με τον πραγματικό. Μπορεί να συμβολίζει απειλή, ή και καταφύγιο. Οι κόκκινες λεπτομέρειες, όπως στο πόμολο της πόρτας που δεν μπορεί να ανοίξει ο Γουίλις, στα ρούχα της χήρας του, στις σημειώσεις του Όσμεντ, στο μπαλόνι που στέλνει το δολοφονημένο κορίτσι και σε πολλά ακόμη σημεία της ταινίας, είναι ένας λόγος να την δει κανείς ξανά και ξανά.

10. Η κλασική ατάκα της ταινίας «I see dead people» παραλίγο να μείνει εκτός. Ο παραγωγός Φρανκ Μάρσαλ θεωρούσε ότι πρόδιδε την ανατροπή του τέλους και ήθελε να την αφαιρέσει, αλλά το κοινό στις δοκιμαστικές προβολές δεν έδειξε να καταλαβαίνει από νωρίς ότι ο χαρακτήρας του Γουίλις είναι φάντασμα και η ατάκα έμεινε.

11. Όταν ο Όσμεντ εκστομίζει την παραπάνω ατάκα, είναι κουκουλωμένος στο κρεβάτι του και κάνει τόσο κρύο, που βλέπουμε την ανάσα του. Επειδή τα ψηφιακά εφέ δεν ήταν ακόμη τόσο προχωρημένα για να αποδώσουν πειστικά τους ατμούς της ανάσας, ο Σιάμαλαν μετέτρεψε το στούντιο σε ψυγείο, μονώνοντας το χώρο γύρω από το κρεβάτι και χρησιμοποιώντας μηχανήματα που έβγαζαν παγωμένο αέρα. Έτσι έγινε πιο πειστικό όχι μόνο το εφέ, αλλά και η ερμηνεία του παιδιού, που είχε όντως ξεπαγιάσει.

12. Και κάτι ακόμη για το «I see dead people». Η φράση είχε ακουστεί πιο πριν σε μια ακόμη ταινία με τον Μπρους Γουίλις, τους «Δώδεκα Πιθήκους». Εκεί την εκστόμιζε ο ίδιος ο Γουίλις με μια μικρή παραλλαγή («All I see are dead people»), ενώ ο χαρακτήρας του ονομαζόταν Τζέιμς Κόουλ – Κόουλ είναι και το μικρό όνομα του αγοριού στην «Έκτη Αίσθηση» (όρεξη να έχει κανείς να βρίσκει συμπτώσεις...).

13. Μεγάλο μέρος των γυρισμάτων πραγματοποιήθηκε σε ένα παλιό συνεδριακό κέντρο της Φιλαδέλφεια που έκτοτε έχει κατεδαφιστεί. Εκεί στήθηκε, μεταξύ άλλων, και το σκηνικό του σπιτιού του μικρού Κόουλ και της μητέρας του. Ήταν ένα τεράστιο, άδειο κτίριο, με τεράστιους διαδρόμους και σκάλες, που έδινε στο καστ και το συνεργείο την αίσθηση του στοιχειωμένου.

14. Ο Μπρους Γουίλις φοράει σε όλη την ταινία διαφορετικούς συνδυασμούς από τα ρούχα που φορούσε ή έπιασε στα χέρια του τη νύχτα που σκοτώθηκε. Ένα ακόμη στοιχείο που ο Σιάμαλαν πρόσφερε στους θεατές για να καταλάβουν τι συμβαίνει.

15. Την ίδια στιγμή όμως, ο Σιάμαλαν φρόντισε να κρατάει κλειστά τα χαρτιά του βάζοντας τον αριστερόχειρα Γουίλις να μάθει να γράφει με το δεξί χέρι. Ο λόγος; Να μην προσέξουν οι αετομάτηδες θεατές ότι από το αριστερό χέρι του ηθοποιού λείπει η βέρα (λεπτομέρεια που παίζει ρόλο στο φινάλε).

16. Οι κριτικές για την ταινία ήταν εξαιρετικές στη συντριπτική τους πλειοψηφία. Μόνο μία ήταν εντελώς αρνητική, και μάλιστα από τους New York Times. Ο κριτικός Στίβεν Χόλντεν «έθαψε» κανονικότατα την ταινία, μη βρίσκοντας τίποτα θετικό. Έγραψε τα χειρότερα για την ερμηνεία του Γουίλις, τη μουσική του Χάουαρντ, το μελοδραματικό σενάριο, ενώ ούτε η ανατροπή φάνηκε να τον συγκινεί. Διαβάστε την κριτική του εδώ.

17. Ο Μπρους Γουίλις ήταν ο μόνιμος... DJ στα πάρτι που στήνονταν κατά τη διάρκεια της ταινίας, και χάρισε στον 28χρονο Σιάμαλαν το πρώτο hangover της ζωής του (κάλλιο αργά παρά ποτέ). Ένα βράδυ του έδινε συνεχώς σφηνάκια, τα οποία ονόμαζε candy (γλυκό). «Πάρε candy, πάρε κι άλλο candy...». Το επόμενο πρωί ο σκηνοθέτης δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια του, όπως εξομολογείται στο Variety.

18. Ο ηθοποιός Κέβιν Μπέικον δεν συμπαθεί ιδιαίτερα την «Έκτη Αίσθηση» και έχει τους λόγους του. Έναν μήνα μετά έκανε πρεμιέρα ένα δικό του θρίλερ, «Οι Ψίθυροι των Πνευμάτων», στο οποίο ο πρωταγωνιστής έβλεπε επίσης... dead people. Οι δύο ταινίες μοιάζουν αρκετά, και εκείνη του Μπέικον πάτωσε, καθώς θεωρήθηκε αντιγραφή της «Έκτης Αίσθησης». Αν δεν την έχετε δει, αξίζει να την ανακαλύψετε. 

19. Η «Έκτη Αίσθηση» είναι μία από τις μόλις έξι ταινίες τρόμου που έχουν προταθεί για Όσκαρ καλύτερης ταινίας (δεν το κέρδισε, όπως και κανένα από τα υπόλοιπα πέντε για τα οποία ήταν υποψήφια). Οι άλλες είναι οι εξής: «Ο Εξορκιστής», «Τα Σαγόνια του Καρχαρία», «Η Σιωπή των Αμνών», «Ο Μαύρος Κύκνος» και «Τρέξε!».

20. Μπορεί στα ταμεία των κινηματογράφων η «Έκτη Αίσθηση» να έχασε από το «Star Wars Επεισόδιο Ι: Η Αόρατη Απειλή», αλλά πήρε την εκδίκησή της στα... βιντεοκλάμπ. Ήταν η πρώτη σε ενοικιάσεις βιντεοκασέτα (και DVD) στις ΗΠΑ το 2000, καθώς μπήκε σε πάνω από 80 εκατ. σπίτια.