Τα 8 χειρότερα ψηφιακά λίφτινγκ που έγιναν σε ηθοποιούς (vids)

Τα 8 χειρότερα ψηφιακά λίφτινγκ που έγιναν σε ηθοποιούς (vids)

Το ψηφιακό λίφτινγκ που κάνει κατά πολλά χρόνια νεότερους τους ηθοποιούς, το de-aging όπως αποκαλείται στη βιομηχανία του κινηματογράφου, έχει γίνει πολύ της μόδας την τελευταία δεκαετία. Κάποτε οι παραγωγοί αναζητούσαν νεότερους ηθοποιούς που να έμοιαζαν στους πρωταγωνιστές, ενώ σήμερα μπορούν με ψηφιακά εφέ να αφαιρέσουν 10, 20, 30, ακόμη και – στην περίπτωση του «Ιρλανδού» του Μάρτιν Σκορσέζε – 60 ολόκληρα χρόνια!

Μακράν οι πιο πετυχημένες ταινίες στον συγκεκριμένο τομέα είναι οι ταινίες της Marvel, που έχουν καταφέρει πολύ πειστικά να γυρίσουν πίσω στο χρόνο τους Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Σάμιουελ Τζάκσον, Κερτ Ράσελ, Μάικλ Ντάγκλας, Μισέλ Φάιφερ. Προσέξτε, για παράδειγμα, τους δύο τελευταίους σε αυτή τη σκηνή από το «Ο Ant-Man και η Σφήκα» του 2018. Είναι σαν να τους βλέπουμε στις ταινίες που γύρισαν στις αρχές των 90s!

Πολύ καλή δουλειά έγινε και με τον Μπραντ Πιτ στην «Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον» πριν από 10 χρόνια, αν σκεφτεί κανείς ότι η χρήση του CGI (Computer Generated Imagery) για τον συγκεκριμένο σκοπό ήταν ακόμη στην αρχή της.

Ενώ ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα σωστής δουλειάς είναι το φετινό «Gemini Man» με τον Γουίλ Σμιθ.

Υπάρχουν όμως τουλάχιστον 8 περιπτώσεις όπου το «κόλπο» δεν έπιασε, και τις παρουσιάζουμε στη συνέχεια.

Ο Ιρλανδός (The Irishman, 2019)

Ο Ιρλανδός (The Irishman, 2019)

Τα «θύματα»: Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Αλ Πατσίνο, Τζο Πέσι

Αν είδατε αυτές τις ημέρες σε κάποιον κινηματογράφο (ή στο Netflix όπου ήδη έγινε διαθέσιμος) τον «Ιρλανδό» του Μάρτιν Σκορσέζε, σίγουρα θα σταθήκατε λίγο στο «ψηφιακό λίφτινγκ» που έγινε στους πρωταγωνιστές Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Αλ Πατσίνο και Τζο Πέσι. Ειδικά στην περίπτωση του πρώτου, οι υπολογιστές πήραν φωτιά, καθώς οι ηλικίες του στην ταινία κυμαίνονται από τα 25 μέχρι τα...83.

Κατά γενική ομολογία το εφέ – αν και έχουμε δει πολύ χειρότερα – δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένο. Όταν σβήνονταν ψηφιακά οι ρυτίδες, τα πρόσωπα έμοιαζαν να ανήκουν σε κέρινα ομοιώματα και αφαιρούσαν πόντους από την εκφραστικότητα του ηθοποιού. Όπως είπαμε, όμως, έχουμε δει πολύ χειρότερα, και θα το διαπιστώσετε κι εσείς. 

Χ-Men: Η Τελική Αναμέτρηση (X-Men: The Last Stand, 2006)

Χ-Men: Η Τελική Αναμέτρηση (X-Men: The Last Stand, 2006)

Τα «θύματα»: Πάτρικ Στιούαρτ, Ίαν ΜακΚέλεν

Είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε CGI για να κάνει τους ηθοποιούς αρκετά χρόνια νεότερους και, ακόμη και με αυτό το ελαφρυντικό, το αποτέλεσμα δεν είναι καθόλου καλό. Μερίδιο ευθύνης έχει και ο σκηνοθέτης Μπρετ Ράτνερ που ήταν πολύ υπερήφανος για το συγκεκριμένο εφέ, και δεν δίστασε να κρατήσει την κάμερα πολύ ώρα στα πρόσωπα των ηθοποιών αντί να προσπαθήσει να κρύψει τις τεχνολογικές αδυναμίες. Ο Πάτρικ Στιούαρτ (Καθηγητής Χ) και ο Ίαν ΜακΚέλεν (Μαγκνέτο) επισκέπτονται την πιτσιρίκα Τζιν Γκρέι σε ένα φλας μπακ 20 ετών, και οι «μάγοι των εφέ» απλά έσβησαν τις ρυτίδες από τα πρόσωπά τους, χωρίς να δώσουν σημασία σε όλες τις άλλες λεπτομέρειες που κάνουν ένα de-aging επιτυχημένο.

Εξολοθρευτής: Σωτηρία (Terminator Salvation, 2009)

Εξολοθρευτής: Σωτηρία (Terminator Salvation, 2009)

To «θύμα»: Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ

Τρεις φορές οι ταινίες της σειράς «Εξολοθρευτής» επανέφεραν το παλιό ρομπότ Σβαρτσενέγκερ με ψηφιακά εφέ, κάθε φορά με καλύτερα αποτελέσματα από την προηγούμενη. Η πρώτη φορά όμως, πίσω στο 2009 και στην ταινία «Εξολοθρετής: Σωτηρία», αν και ήταν μόνο για λίγα δευτερόλεπτα παρουσίας στην οθόνη, θύμιζε περισσότερο video game.

Η δεύτερη φορά, στο «Εξολοθρευτής: Γένεσις» του 2015 το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλύτερο, τουλάχιστον μέχρι να μιλήσει το ρομπότ και να χαλάσει την ψευδαίσθηση.

Η καλύτερη δουλειά έγινε φέτος με το «Εξολοθρευτής: Σκοτεινό Πεπρωμένο», όχι μόνο πάνω στον Σβαρτσενέγκερ, αλλά και στους Λίντα Χάμιλτον και Έντουαρντ Φέρλονγκ (δυστυχώς δεν υπάρχει ακόμη διαθέσιμο βίντεο για να το διαπιστώσετε).

Tron: Legacy (2010)

Tron: Legacy (2010)

Το «θύμα»: Τζεφ Μπρίτζες

Σε μια ταινία γεμάτη εντυπωσιακά εφέ, ο νέος Τζεφ Μπρίτζες (περίπου όπως ήταν στο «Στάρμαν» του 1984) είναι μακράν το χειρότερο. Στο ακόλουθο βίντεο, το αποτέλεσμα κάπως σώζεται λόγω του ατμοσφαιρικού φωτισμού, αλλά σε μια σκηνή φλας μπακ με κανονικό φως, το CGI δείχνει όλες τις αδυναμίες του.

Χόμπιτ: Η Ερημιά του Νοσφιστή (The Hobbit: The Desolation of Smaug, 2013)

Χόμπιτ: Η Ερημιά του Νοσφιστή (The Hobbit: The Desolation of Smaug, 2013)

Το «θύμα»: Ορλάντο Μπλουμ

Διπλό ήταν το πρόβλημα στην απόφαση του Πίτερ Τζάκσον να συμπεριλάβει τον Λέγκολας του Ορλάντο Μπλουμ στη δεύτερη ταινία της τριλογίας «Χόμπιτ» αλλά και στην επόμενη, με τίτλο «Χόμπιτ: Η Μάχη των Πέντε Στρατών». Το πρώτο πρόβλημα ήταν ότι είχαν περάσει 10 χρόνια από τότε που το κοινό είχε δει για τελευταία φορά τον Λέγκολας στον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών». Το δεύτερο πρόβλημα ήταν ότι ο κατά 10 χρόνια μεγαλύτερος Μπλουμ έπρεπε να δείχνει ακόμη νεότερος σε σχέση με τον «Άρχοντα» καθώς το «Χόμπιτ» είναι πρίκουελ. Έγινε λοιπόν το περίφημο de-aging, αλλά καλύτερα να είχαν αρκεστεί στην παλιά, καλή μέθοδο του μακιγιάζ. Το πρόσωπο του Μπλουμ είναι φαρδύτερο σε σχέση με τον «Άρχοντα» και ενώ το δέρμα είναι πεντακάθαρο όπως αρμόζει σε ένα ξωτικό της ηλικίας του, τα μάτια του έχουν μια «γυαλάδα» για να γίνουν υποτίθεται πιο νεανικά, η οποία χτυπάει αμέσως άσχημα στον θεατή.

Οι πειρατές της Καραϊβικής: Η εκδίκηση του Σαλαζάρ (Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales, 2017)

Οι πειρατές της Καραϊβικής: Η εκδίκηση του Σαλαζάρ (Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales, 2017)

Το «θύμα»: Τζόνι Ντεπ

Εντάξει, εδώ έπεσαν τα εκατομμύρια της Disney και το νεαρός Τζακ Σπάροου / Τζόνι Ντεπ είναι αρκετά πειστικός στις σκηνές φλας μπακ. Αυτό όμως μέχρι να ανοίξει το στόμα του και να μιλήσει. Γιατί η φωνή που έχει ανέβει οκτάβες για να ακούγεται πιο νεανική σε συνδυασμό με την κακή κίνηση του στόματος, χαλάει αμέσως τις καλή πρώτη εντύπωση.

Επιστροφή στο ρινγκ (Grudge Match, 2013)

Επιστροφή στο ρινγκ (Grudge Match, 2013)

Τα «θύματα»: Σιλβέστερ Σταλόνε, Ρόμπερτ Ντε Νίρο

Η ιστορία δύο μποξέρ που επιστρέφουν στα ρινγκ μετά από 30 χρόνια για να κλείσουν τους ανοιχτούς λογαριασμούς τους, χρειάστηκε πλάνα με νεότερους Σιλβέστερ Σταλόνε και Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Όμως οι θεατές ξέρουν καλά πώς ήταν ο Σλάι και ο Ντε Νίρο στα 30φεύγα τους, και σίγουρα δεν ήταν όπως στο παρακάτω βίντεο.

Κέντρο Ευφυΐας (Central Intelligence, 2016)

Κέντρο Ευφυΐας (Central Intelligence, 2016)

Το «θύμα»: Ντουέιν Τζόνσον

Ο πρόλογος της κωμωδίας αυτής τοποθετείται 20 χρόνια πριν, όταν οι δύο πρωταγωνιστές ήταν στο λύκειο. Αφήνουμε στην άκρη τον Κέβιν Χαρτ για να ασχοληθούμε με το έκτρωμα που είναι ο πιτσιρικάς Ντουέιν Τζόνσον. Είναι σαφές, όπως θα δείτε στο βίντεο, ότι ο στόχος ήταν ξεκάθαρα το γέλιο και όχι η αληθοφάνεια. Αλλά δεν παύει να είναι κακό CGI, καθώς τα μάτια του 45άρη (τότε)  Τζόνσον δεν άλλαξαν καθόλου όταν μπήκαν στο πρόσωπο του 16χρονου εαυτού του.