1

10 φορές που το Όσκαρ καλύτερης ταινίας έφερε γκρίνια (vids)

10 φορές που το Όσκαρ καλύτερης ταινίας έφερε γκρίνια (vids)

Το «Πράσινο Βιβλίο» πήρε πέρυσι το Όσκαρ που πολλοί ήθελαν να / πίστευαν ότι θα πάει στο «Ρόμα», στην «Ευνοούμενη», στην «Παρείσφρηση», στο «Ένα Αστέρι Γεννιέται», κάπου αλλού τέλος πάντων και όχι στην ταινία που (αν και, μεταξύ μας, ήταν μια χαρά έργο) συνοδευόταν από σκάνδαλα που είχαν εξοργίσει μέρος της αφροαμερικανικής κοινότητας στις ΗΠΑ.

Δεν είναι πάντως η πρώτη φορά – και σίγουρα δεν θα είναι η τελευταία – που η Ακαδημία Κινηματογράφου κάνει μια αμφισβητούμενη επιλογή. Ακολοθούν 10 νικήτριες ταινίες που το βραβείο τους έγινε δεκτό με γκρίνιες, από τον «Ερωτευμένο Σαίξπηρ» και την καμπάνια που είχε κάνει τότε ο Χάρβεϊ Γουάινστιν μέχρι τη σοκαριστική νίκη του «Κράμερ εναντίον Κράμερ» το 1980 αντί για το «Αποκάλυψη Τώρα».

«Η Κοιλάδα της Κατάρας» (1942)

«Η Κοιλάδα της Κατάρας» (1942)

Το πρώτο χοντρό λάθος σε επιλογή καλύτερης ταινίας ήρθε αρκετά νωρίς στην ιστορία των Όσκαρ. Πόσοι γνωρίζουν άραγε σήμερα την «Κοιλάδα της Κατάρας» (How Green was my Valley) του Τζον Φορντ με θέμα τις δυσκολίες μιας οικογένειας Ουαλών ανθρακορύχων στα τέλη του 19ου αιώνα; Ένας ένας παρακαλώ, όχι όλοι μαζί.

Πείτε μου τώρα πόσοι γνωρίζετε μια ταινιούλα κάποιου Όρσον Γουέλς με τον τίτλο «Ο Πολίτης Κέιν»; Δεν χρειάζετε να την έχετε δει, αρκεί να την έχετε προσέξει σε όλες, μα όλες τις λίστες με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών – στο 99% των περιπτώσεων είναι στην πρώτη θέση...

Όπως και να έχει, όμως, η «Κοιλάδα της Κατάρας» ήταν υποψήφια για 10 Όσκαρ και κέρδισε 5 (ανάμεσά τους και αυτό της καλύτερης ταινίας), ενώ ο «Πολίτης Κέιν» για 9 και κέρδισε μόνο εκείνο του καλύτερου σεναρίου... 

«Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Μέρες» (1956)

«Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Μέρες» (1956)

Η βασισμένη στο κλασικό βιβλίο του Ιουλίου Βερν ταινία κέρδισε τόσο τις επικές «Δέκα Εντολές» του Σέσιλ Μπ. Ντε Μιλ όσο και το μιούζικαλ «Ο Βασιλιάς κι Εγώ» του Γουόλτερ Λανγκ. «Οι Δέκα Εντολές» ήταν το κύκνειο άσμα στη σκηνοθεσία του Ντε Μιλ, ενός από τους πρωτοπόρους του αμερικανικού κινηματογράφου και ιδρυτή του Χόλιγουντ. Όλοι θεωρούσαν ότι το Όσκαρ καλύτερης ταινίας θα πήγαινε σε εκείνον.

«Κράμερ εναντίον Κράμερ» (1979)

«Κράμερ εναντίον Κράμερ» (1979)

Εξαιρετικές οι ερμηνείες των Ντάστιν Χόφμαν και Μέριλ Στριπ, αλλά η βράβευση του «Κράμερ εναντίον Κράμερ» ως καλύτερη ταινία ήταν το σοκ της βραδιάς. Όλοι περίμεναν ότι το βραβείο θα πήγαινε στο αριστούργημα του Φράνσις Φορντ Κόπολα «Αποκάλυψη Τώρα», που είχε κερδίσει και τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες. Όμως η Ακαδημία φαίνεται πως ερωτεύτηκε το «Κράμερ εναντίον Κράμερ», στο οποίο έδωσε συνολικά πέντε μεγάλα Όσκαρ: ταινία, σκηνοθεσία, σενάριο, Α' ανδρικός ρόλος, Β' γυναικείος ρόλος.

«Συνηθισμένοι Άνθρωποι» (1980)

«Συνηθισμένοι Άνθρωποι» (1980)

Ενώ το οικογενειακό δράμα που σκηνοθέτησε ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ είναι κλασική περίπτωση υποψήφιας για Όσκαρ ταινίας, ήταν φάουλ ή βράβευσή του σε μία χρονιά που υποψήφια ήταν το «Οργισμένο Είδωλο» του Μάρτιν Σκορσέζε και ο «Άνθρωπος Ελέφαντας» του Ντέιβιντ Λιντς.

«Οι Δρόμοι της Φωτιάς» (1981)

«Οι Δρόμοι της Φωτιάς» (1981)

Ήταν το απόλυτο αουτσάιντερ σε μια βραδιά όπου οι «δρόμοι» ήταν δύο: ή μια κλασική, ακαδημαϊκή βράβευση των «Κόκκινων» του Γουόρεν Μπίτι, ή μια crowdpleasing επιλογή με τον πρώτο Ιντιάνα Τζόουνς, τους «Κυνηγούς της Χαμένης Κιβωτού» του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Οι «Δρόμοι της Φωτιάς» κέρδισαν άλλα τρία βραβεία: πρωτότυπου σεναρίου, ενδυματολογίας και – φυσικά – μουσικής για τη φοβερή μελωδία του Vangelis.

«Πέρα από την Αφρική» (1985)

«Πέρα από την Αφρική» (1985)

Στα Όσκαρ του 1986 η μεγάλη κόντρα ήταν ανάμεσα στο «Πέρα από την Αφρική» του Σίντνεϊ Πόλακ και το «Πορφυρό Χρώμα» του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Καθώς η ταινία του Σπίλμπεργκ έχανε ένα ένα τα βραβεία όσο κυλούσε η βραδιά, πολλοί νόμιζαν ότι θα έπαιρνε τα μεγάλα, ανάμεσά τους και αυτό της καλύτερης ταινίας. Τελικός απολογισμός: 7/10 βραβεία για το «Πέρα από την Αφρική» 0/11 (!) για το «Πορφυρό Χρώμα». Μεγάλη αδικία.

«Ο Σοφέρ της Κυρίας Ντέιζι» (1990)

«Ο Σοφέρ της Κυρίας Ντέιζι» (1990)

Πολλοί σκηνοθέτες τότε, ανάμεσά τους και ο Σπάικ Λι, είχαν χαρακτηρίσει την ταινία ασήμαντη για τον κινηματογράφο της εποχής, ενώ με τα χρόνια προστέθηκαν και επικρίσεις για τις λεπτές ρατσιστικές αποχρώσεις του σεναρίου. Σε κάθε περίπτωση, ήταν η χρονιά της ταινιάρας «Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών», αλλά των «Το Αριστερό μου Πόδι» και «Γεννημένος την 4η Ιουλίου».

«Ερωτευμένος Σαίξπηρ» (1998)

«Ερωτευμένος Σαίξπηρ» (1998)

Η πολύ επιθετική καμπάνια που είχε οργανώσει τότε ο Χάρβεϊ Γουάινσταϊν έπιασε τόπο (θέτοντας τα στάνταρ για πολλές που ακολούθησαν έκτοτε) και η ταινία θριάμβευσε με επτά Όσκαρ. Ακόμη δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι ο «Ερωτευμένος Σαίξπηρ» προτιμήθηκε από τη «Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν». Οι υπόλοιπες ταινίες που έχασαν; «Λεπτή Κόκκινη Γραμμή», «Η Ζωή Είναι Ωραία», «Ελίζαμπεθ». Να μη μιλήσουμε για τη νίκη της Γκουίνεθ Πάλτροου στον Α' γυναικείο ρόλο έναντι της απίστευτης Κέιτ Μπλάνσετ...

«Crash» (2006)

«Crash» (2006)

Πολλοί θεωρούν τη βράβευση του «Crash» μία από τις χειρότερες επιλογές της Ακαδημίας, τόσο για τις αδυναμίες της ίδιας της ταινίας, όσο και για τον ανταγωνισμό που ήταν πολύ ανώτερος. Ακόμη και ο σκηνοθέτης της, Πολ Χάγκις, παραδέχτηκε ότι δεν άξιζε τη νίκη. Σε έναν πιο δίκαιο κόσμο θα κέρδιζε το «Μυστικό του Brokeback Mountain» ή το «Μόναχο», το «Καληνύχτα και καλή τύχη», το «Capote».

«Το Πράσινο Βιβλίο» (2019)

«Το Πράσινο Βιβλίο» (2019)

Στην περσινή τελετή απονομής, όταν η Τζούλια Ρόμπερτς ανακοίνωσε ότι το Όσκαρ καλύτερης ταινίας πηγαίνει στο «Πράσινο Βιβλίο», ο Σπάικ Λι έξαλλος σηκώθηκε χειρονομώντας και επιχείρησε να φύγει από την αίθουσα. Αναγκάστηκε όμως να επιστρέψει στη θέση του μέχρι να ολοκληρωθεί ο ευχαριστήριος λόγος. Η ταινία του Πίτερ Φαρέλι είχε φτάσει τότε στα Όσκαρ συνοδευόμενη από μία σειρά σκανδάλων. Η οικογένεια του μαύρου πιανίστα Ντον Σίρλεϊ, στην ιστορία του οποίου βασίστηκε το σενάριο, τη χαρακτήρισε «μια συμφωνία από ψέματα». Κάποια παλιότερα tweets του σεναριογράφου Νικ Βαλελόνγκα, όπου υποστήριζε ότι οι μουσουλμάνοι στις ΗΠΑ είχαν πανηγυρίσει για την 11η Σεπτεμβρίου, ήρθαν στην επιφάνεια και τον ανάγκασαν να απολογηθεί. Ενώ και για τον σκηνοθέτη Πίτερ Φαρέλι μαθεύτηκε ότι πριν από δύο δεκαετίες έδειχνε για πλάκα το πέος του όσο γύριζε την κωμωδία «Κάτι τρέχει με τη Μαίρη».

Τι λένε όλα τα παραπάνω σκάνδαλα στον απλό θεατή; Μάλλον όχι πολλά. Αν ρωτήσετε όσους είδαν το «Πράσινο Βιβλίο», το πιο πιθανό είναι να ακούσετε θετικά σχόλια, για μια πολύ ευχάριστη και feelgood ταινία. Συνυποψήφιες ταινίες ήταν οι ακόλουθες: «Ρόμα», «Η Ευνοούμενη», «Η Παρείσφρηση», «Ένα Αστέρι Γεννιέται», «Bohemian Rhapsody», «Black Panther» και «Vice».