Σαράντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το θάνατο της πιο «Ωραίας των Αθηνών», της αξέχαστης Γεωργίας Βασιλειάδου.

Η πιο ωραία-άσχημη του ελληνικού κινηματογράφου υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες κωμικές ηθοποιούς της μεγάλης οθόνης, αφήνοντας το στίγμα της σε κάθε ρόλο που ερμήνευε.

Η Γεωργία Βασιλειάδου γεννήθηκε ως Γεωργία Αθανασίου την 1η Ιανουαρίου 1897 στην περιοχή της Κυψέλης. Η οικογένειά της ζούσε φτωχικά και η Βασιλειάδου είχε άλλα εννέα αδέλφια. Όταν έχασε ξαφνικά τον πατέρα της η ίδια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο και να εργαστεί για να βοηθήσει την πολυμελή οικογένειά της. 

Η Βασιλειάδου ξεκίνησε την καριέρα της ως μέτζο σοπράνο στη Λυρική Σκηνή και έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1923 σαν μέλος της χορωδίας του Θεάτρου Ολύμπια, στο έργο «Ερνάνη» του Τζουζέπε Βέρντι ενώ κατόπιν εμφανίστηκε σε διάφορες όπερες. Στα μέσα της δεκαετίας του '20 ασχολήθηκε και με την υποκριτική και εργάστηκε σε μεγάλα θεατρικά σχήματα της εποχής με τους Κυβέλη, Μαρίκα Κοτοπούλη, Δημήτρη Μυράτ, ερμηνεύοντας ποικίλους ρόλους. Αποτέλεσε μάλιστα μήλον της έριδος ανάμεσα στις σπουδαίες Κυβέλη και Μαρίκα Κοτοπούλη.

Η Μαρίκα Κοτοπούλη η οποία είδε αμέσως το ανυπέρβλητο ταλέντο της Βασιλειάδου, της είχε πει: «Εδώ είσαι ένα διαμάντι κρυμμένο στα κάρβουνα. Θα σε πάρω εγώ, να σε βγάλω όξω».

Η Βασιλειάδου στα νιάτα της υπήρξε μια γοητευτική γυναίκα με αρκετές κατακτήσεις. Ο πρώτος της γάμος διαλύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '30 και η ηθοποιός αποσύρθηκε από το θέατρο για να μεγαλώσει τη μοναχοκόρη της Φωτεινή. Το 1945 ξαναπαντρεύτηκε, όμως αργότερα ο σύζυγός της κατατάχτηκε στη Λεγεώνα των Ξένων.

Η δεύτερη και σπουδαία καριέρα της ξεκίνησε χάρη στον Αλέκα Σακελλάριο όταν το 1939 της πρόσφερε ένα ρόλο στα «Κορίτσια της Παντρειάς». Η Βασιλειάδου ήταν 42 ετών και από τότε καθιερώθηκε ως η «ομορφότερη άσχημη» του ελληνικού σινεμά.

Κάποτε ο Νίκος Τσιφόρος της είχε πει: «Βρε Γεωργία το σκέφτηκες ποτέ να κάνεις πλαστική προσώπου;» Και η Βασιλειάδου του απάντησε: «Κι εσύ σκέφτηκες ότι τότε οι κωμωδίες σου θα πήγαιναν στράφι;».

Το τεράστιο ταλέντο της Βασιλειάδου συνοψίζεται στην κλασική ατάκα του Χατζηχρήστου για κείνη: «Η κωμικιά των κωμικών, ω κωμικιά!». Ταινίες όπως «Η ωραία των Αθηνών», «Η θεία απ' το Σικάγο», «Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός», «Η καφετζού», «Η κυρά μας η μαμή», «Ο θησαυρός του μακαρίτη» και τόσες άλλες έχουν αγαπηθεί από γενιές και γενιές.

Η Βασιλειάδου έπαιξε σε 49 ταινίες, 14 από τις οποίες για λογαριασμό της Φίνος Φιλμ. Κάποια φορά μάλιστα είχε πάει στον Φίνο ντυμένη προσεγμένα, αρωματισμένη, βαμμένη άψογα και με ωραίο χτένισμα. Μόλις την είδε ο Φίνος τα έχασε και της είπε: «Tι είναι αυτά που έβαλες Γεωργία, θες να με καταστρέψεις; Εγώ δεν σε θέλω έτσι. Άσχημη σε θέλω!». Από τότε η Βασιλειάδου δεν ξαναεμφανίστηκε ποτέ περιποιημένη μπροστά του.

Το 1961 η Βασιλειάδου, ο Αυλωνίτης και ο Ρίζος συγκρότησαν τον δικό τους θίασο και περιόδευσαν σε Ελλάδα και Γερμανία. Η Βασιλειάδου μάλιστα έκανε πολύ παρέα με τον Αυλωνίτη και ήταν καλοί φίλοι. Αξιοσημείωτο είναι ότι η Βασιλειάδου του κρατούσε τα χρήματα, για να μην τα παίζει στον τζόγο, το μεγάλο πάθος του Αυλωνίτη. Κάποια στιγμή όμως αυτός, της ζήτησε τα χρήματα και εκείνη του τα έδωσε μεν, αλλά τον αποκάλεσε «κεφάλα». 

Η Βασιλειάδου επέλεξε να αποσυρθεί όταν η ίδια θεώρησε πως είχε κάνει τον κύκλο της τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο. «Θέλω να φύγω με ζήτω και όχι με γιούχα», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά. Ωστόσο επέστρεψε το 1975 συμμετέχοντας στην τηλεοπτική σειρά «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», και την επόμενη χρονιά ανέβηκε για τελευταία φορά στο σανίδι.

Λίγο καιρό πριν πεθάνει, η ηθοποιός υπέφερε από βρογχικό άσθμα. Η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε και νοσηλεύτηκε στον Ευαγγελισμό. Πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου του 1980 και κηδεύτηκε δύο μέρες μετά, ένα βροχερό πρωί με πολύ κρύο και παρουσία λίγου κόσμου, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Με πληροφορίες από τη Μηχανή του Χρόνου