O Τζορτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν, αποκάλυψε τη σκηνή που απεχθάνεται περισσότερο στο τηλεοπτικό «Game of Thrones» του ΗΒΟ και δεν είναι αυτή που νομίζετε. Δηλαδή το πολυσυζητημένο φινάλε που δίχασε -για να μην πούμε εξόργισε- τους φαν της σειράς.

Η αποκάλυψη αυτή περιλαμβάνεται στο νέο βιβλίο του Τζέιμς Χίμπερντ με τίτλο «Fire Cannot Kill a Dragon» που θα κυκλοφορήσει στις 6 Οκτωβρίου.

Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας όταν πήρε συνέντευξη από τον Μάρτιν τον ρώτησε ποια είναι η σκηνή που δεν του άρεσε καθόλου, εκείνη που τον απογοήτευσε ή τον εξόργισε. 

Ο Μάρτιν τού έδωσε μια αναπάντεχη απάντηση που μας άφησε άφωνους! Ο Αμερικανός λοιπόν μάς πήγε πολύ πίσω, στην πρώτη μόλις σεζόν της σειράς και συγκεκριμένα σε μια σκηνή που για τους περισσότερους από εσάς πέρασε απαρατήρητη και ελάχιστοι ενδεχομένως να θυμάστε.

Ο λόγος λοιπόν για μια σκηνή από το έκτο επεισόδιο με τίτλο «A Golden Crown» της πρώτης σεζόν. Στο επεισόδιο αυτό ο Βασιλιάς Ρόμπερτ Μπάραθον πηγαίνει για κυνήγι. Ωστόσο το συγκεκριμένο κυνήγι μόνο ως βασιλικό δεν παρουσιάστηκε. Για την ιστορία, είδαμε τέσσερις τύπους να περπατούν -σας τις άδικες κατάρες- στο δάσος ψάχνοντας αγριογούρουνα. Πόσο μπανάλ...

Αυτό σκέφτηκε και ο Μάρτιν και του ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι! Βέβαια, έσπευσε να εξηγήσει ότι εκείνη την εποχή, δεν υπήρχαν αρκετά χρήματα για να γυριστεί η σκηνή όπως έπρεπε. Δηλαδή σαν μια γιορτή, με μεγάλη συνοδεία, άλογα, άμαξες, σκύλους, λάβαρα, τρομπέτες και όλα τα παρελκόμενα.

«Η λιγότερο αγαπημένη μου στιγμή της σειράς, ήταν στον πρώτο κύκλο που δεν υπήρχε μεγάλο μπάτζετ. Είναι η σκηνή που ο Βασιλιάς Ρόμπερτ πηγαίνει για κυνήγι. Κι αυτό που βλέπουμε είναι τέσσερις τύπους πεζούς, που κρατούν τόξα και δόρια, να περπατούν στο δάσος. Στα βιβλία, ο Ρόμπερτ πηγαίνει για κυνήγι, δέχεται επίθεση από ένα αγριογούρουνο, τραυματίζετα και πεθαίνει. Κι όταν λέμε πηγαίνει για κυνήγι, παρόλο που δεν το έχω περιγράψει, ξέρω πολύ καλά πώς θα ήταν "αν ο Βασιλιάς πηγαίνει για κυνήγι". Θα είχε συνοδεία 100 ατόμων. Θα υπήρχαν άλογα, άμαξες και σκύλοι. Θα υπήρχαν ιχνηλάτες και κυνηγοί και λάβαρα και τρομπέτες. Δε θα ήταν με τα πόδια σε ένα δάσος και τρεις ακόμα φίλους, ελπίζοντας ότι θα συναντήσουν κανένα αγριογούρουνο. Ομως, εκείνη την εποχή, δεν υπήρχαν χρήματα για να στηθεί η σκηνή σωστά», εξομολογήθηκε τον πόνο του ο Τζορτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν...

Ας θυμηθούμε παρακάτω τη σκηνή που περιγράφει...