5 φορές που το Χόλιγουντ ξαναγύρισε σκανδιναβικές ταινίες (vids)

5 φορές που το Χόλιγουντ ξαναγύρισε σκανδιναβικές ταινίες (vids)

Γράφει η Σοφία Γουργουλιάνη

Αν τα χιονισμένα τοπία της Νορβηγίας και της Σουηδίας σας γοητεύουν πιο πολύ από τις ατέλειωτες παραλίες γεμάτες φοίνικες, τότε το χολιγουντιανό σινεμά των τελευταίων ετών έρχεται να συνηγορήσει μαζί  σας, ετοιμάζοντας βροχή από ριμέικ σκανδιναβικών ταινιών. 

Ο Τομ Χανκς, λοιπόν, ανέλαβε τα ηνία της παραγωγής και τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Χολιγουντιανό ριμέκ του «Κυρίου Όβε», μια ταινία που το 2015 μας αφηγήθηκε την ιστορία του απόλυτου μουρτζούφλη εξηντάρη που ξαναβρίσκει τη «χαρά της ζωής» μέσα από μία ανέλπιστη φιλία. Ενώ, επίσης, στον διπλό ρόλο παραγωγού και πρωταγωνιστή, θα δούμε τον Γουίλ Φέρελ στο ριμέικ της ταινίας «Ο εκατοντάχρονος που πήδηξε από το παράθυρο και εξαφανίστηκε». Εδώ, ένας άντρας στα εκατοστά του γενέθλια, αποφασίζει να τα «βροντήξει» όλα και να φύγει από το γηροκομείο όπου περνούσε τα τελευταία του χρόνια. Η πιο πρόσφατη είδηση αφορά το επικείμενο ριμέικ του φετινού κινηματογραφικού hit, «Ο Ένοχος», ένα αγωνιώδες ντεντεκτιβικό δράμα δωματίου, που θα έχει πρωταγωνιστή τον Τζέικ Τζίλενχαλ. 

Κι αν τα ριμέικ σκανδιναβικών φιλμ αναδεικνύονται σε κινηματογραφική μόδα των τελευταίων ετών, το Χόλιγουντ έχει να καταθέσει πως τελικά, «αυτή η κολόνια κρατάει χρόνια». Και πως η «συμπάθεια» που ξεκίνησε στα χρόνια του Μπέργκμαν μετατράπηκε σε πάθος για το σκανδιναβικό σινεμά, αργά αλλά σταθερά, τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα.

Με σειρά εξαφάνισης (2014) – Ψυχρή καταδίωξη (2019)

Με σειρά εξαφάνισης (2014) – Ψυχρή καταδίωξη (2019)

Αυτή την κινηματογραφική εβδομάδα η μεγάλη οθόνη υποδέχεται την «Ψυχρή Καταδίωξη»,  το αμερικάνικο ριμέικ του «Με σειρά Εξαφάνισης». Το 2014, κάπου στα χιονισμένα βουνά της Νορβηγίας, η φιλήσυχη ρουτίνα ενός τίμιου εκχιονιστή διαταράσσεται με το θάνατο του γιου. Η είδηση, όμως, ότι ο θάνατος ήταν δολοφονία, μετατρέπει τον εκχιονιστή σε ψυχρό εκδικητή. Και τον φέρνει αντιμέτωπο με αδίστακτους μαφιόζους και τεράστιες ποσότητες ναρκωτικών. 

Στο ριμέικ της μαύρης, αυτής, κωμωδίας αλά Κοέν, το ρόλο του εκχιονιστή Στέλαν Σκάρασγκαρντ κρατάει ο ισόβιος ήρωας ταινιών δράσης, Λίαμ Νίσον, σε ένα ριμέικ που υπόσχεται γερές δόσεις χιούμορ, κατά πολύ θερμότερες από τα ψυχρά νορβηγικά τοπία. 

Άσε το κακό να μπει (2008) – Άσε το κακό να μπει (2011)

Άσε το κακό να μπει (2008) – Άσε το κακό να μπει (2011)

Ένας έφηβος πέφτει θύμα bullying σε ένα λύκειο της Σουηδίας. Και όταν στο διπλανό του διαμέρισμα μετακομίζει ένα κορίτσι, η μεταξύ τους συμπάθεια εξελίσσεται σε εφηβικό έρωτα. Πολύ σύντομα το κορίτσι θα αποδειχτεί βαμπίρ και θα αναλάβει να πάρει εκδίκηση από τους «νταήδες» του Λυκείου για λογαριασμό του νέου της αγοριού. Η αυθεντική σουηδική έκδοση της ταινίας αποτέλεσε το σκηνοθετικό διαβατήριο του Τόμας Άλφρεντσον στον κόσμο του Χόλιγουντ και είχε ως φόντο σκοτεινά, σουηδικά, αστικά τοπία και ως πρωταγωνιστές δύο ασπρουλιάρικα ισχνά παιδιά. 

Η αμερικάνικη έκδοση δια χειρός Ματ Ριβς, αμερικανοποίησε μεν τα πρόσωπα του πρωταγωνιστικού διδύμου, έμεινε δε πιστή στο σκοτάδι μιας ιστορίας γεμάτης βία και αίμα, για να μας χαρίσει ένα ριμέικ που μας στοίχειωσε, τελικά, όσο ακριβώς και το πρωτότυπο. 

Φόνος στην ομίχλη (1997) – Insomnia (2002)

Φόνος στην ομίχλη (1997) – Insomnia (2002)

Τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν στη Νορβηγία η μέρα διαρκεί 24 ώρες και το σκοτάδι δεν έρχεται ποτέ, ένας Σουηδός ντετέκτιβ (Στέλαν Σκάρσγκαρντ) καλείται για να βοηθήσει στην εξιχνίαση του φόνου μιας 15χρονης. Υποφέροντας, όμως, από μια διαρκή κρίση αϋπνίας και χαμένος μέσα στην ομίχλη των νορβηγικών βουνών, δολοφονεί κατά λάθος τον συνεργάτη του και σπεύδει ταχύτατα να καλύψει τα ίχνη του. Επειδή, όμως, σε κάθε αξιοπρεπή ιστορία μυστήριου, «η αχλάδα έχει πίσω την ουρά», ο δολοφόνος σε ρόλο ουράς, έχει δει τον Σουηδό να δολοφονεί τον συνεργάτη του. Και μόλις του το αποκαλύψει, ο θύτης μετατρέπεται σε θύμα και το παιχνίδι γάτας-ποντικού σε μοναδική διέξοδο.

Την αμερικάνικη εκδοχή του εξαιρετικού νορβηγικού θρίλερ ανέλαβε ο Κρίστοφερ Νόλαν στην τρίτη του μεγάλου μήκους ταινία και στην πρώτη που «φιλοξένησε» μεγάλους χολιγουντιανούς αστέρες. Η πλοκή εδώ μεταφέρεται στην Αλάσκα και τους ρόλους αστυνομικού και δολοφόνου αναλαμβάνουν οι Αλ Πατσίνο και Ρόμπιν Γουίλιαμς. Ο Νόλαν παραδίδει μια εξίσου σκοτεινή, μέσα στο άπλετο φως της, μεταφορά της αυθεντικής εκδοχής και αποσπά δύο καθηλωτικές πρωταγωνιστικές ερμηνείες. 

Η πηγή των παρθένων (1960) – Βιασμός στο τελευταίο σπίτι αριστερά (1972)

Η πηγή των παρθένων (1960) – Βιασμός στο τελευταίο σπίτι αριστερά (1972)

Το 1960, ο Μπέργκμαν μεταχειρίστηκε την ιστορία ενός βιασμού μιας έφηβης για να μιλήσει, σε ύφος σκληρού παραμυθιού για ενήλικες, για την τυφλή πίστη και τους οικογενειακούς δεσμούς. Ενώ ο Γουές Κρέιβεν παίρνοντας στα χέρια του την ίδια θεματολογία έφτιαξε ένα ντοκιμαντερίστικο εφηβικό σπλάτερ που έχει πλέον απογειωθεί στη σφαίρα του καλτ.

Στον Μπέργκμαν, οι έφηβες πηγαίνουν να αφήσουν κεριά στην εκκλησία, ενώ στον Κρέιβεν ψάχνουν ναρκωτικά. Οι άγνωστοι βιαστές, όμως, καραδοκούν και στις δύο περιπτώσεις για να «αμολήσουν» τις δολοφονικές τους ορέξεις. Ενώ, αυτοί που θα πάρουν την, επίσης, αιματοβαμμένη εκδίκηση για τον άδικο θάνατο, και στις δύο εκδοχές, είναι οι εκάστοτε γονείς.

Το κορίτσι με το τατουάζ (2009) – Το κορίτσι με το τατουάζ (2011)

Το κορίτσι με το τατουάζ (2009) – Το κορίτσι με το τατουάζ (2011)

«Το κορίτσι με το τατουάζ» αφηγήθηκε το 2009 την ιστορία ενός «ξεπεσμένου» δημοσιογράφου, ο οποίος προσλαμβάνεται – μαζί με μία νεαρή χάκερ – από έναν εύπορο βιομήχανο για να εξιχνιάσουν την – προ σαρακονταετίας – δολοφονία της 16χρονης ανιψιάς του. Όσο οι έρευνες προχωρούν, το σκοτεινό παρελθόν της οικογένειας ξεδιπλώνεται. Και η «μπάλα» των μυστικών μοιάζει να ετοιμάζεται να «πάρει» με τη φόρα της, ακόμα και τους ίδιους τους ερευνητές. 

Η σουηδική εκδοχή του «Κοριτσιού με το τατουάζ» είναι μάλλον η ταινία που εγκαινίασε την πρόθεση για τη δημιουργία των σουηδικών ριμέικ και τη «μόδα» που ακολούθησε, όταν η αμερικάνικη εκδοχή της ανατέθηκε στον Ντέιβιντ Φίντσερ. Ο Φίντσερ επέλεξε για πρωταγωνιστές του τους Ντάνιελ Κρεγκ και Ρούνεϊ Μάρα, φτιάχνοντας μια ταινία στα μέτρα και σταθμά του «ποιοτικού» Χόλιγουντ. Και εν τέλει έπεισε παραγωγούς, κοινό και δημιουργούς ότι το σκανδιναβικό σινεμά έχει πολύ «ψωμί» – ακόμα – να δώσει στο Χόλιγουντ.