Ο Τζορτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν δεν δείχνει καθόλου οίκτο στους ήρωές του. Τόσο η τηλεοπτική σειρά «Game of Thrones» όσο και τα βιβλία «Το Τραγούδι του Πάγου και της Φωτιάς» στα οποία βασίζεται είναι γεμάτα με πτώματα καλών, κακών και ουδέτερων χαρακτήρων, ανδρών, γυναικών, παιδιών· στον θάνατο όλοι είναι ίσοι. Γιατί όμως ακολούθησε αυτό το δρόμο ο συγγραφέας και μας εκνευρίζει με τους θανάτους αγαπημένων ηρώων; Όπως απαντά ο ίδιος στο παρακάτω βίντεο, διότι όταν ήταν παιδί, το ίδιο τού έκανε ο Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν!

Η ανάγνωση βιβλίων φαντασίας ήταν η αγαπημένη ενασχόλησή του ως παιδί, και ο «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» ήταν το βιβλίο που του άλλαξε τη ζωή. Στην αρχή άργησε να μπει στο κλίμα, με όλες αυτές τις συζητήσεις και τα τραγούδια. Στη συνέχεια η ιστορία άρχισε να βρίσκει ρυθμό και να τον απορροφά. Και όταν η δράση έφτασε στα Ορυχεία της Μόρια, συνέβη η σκηνή που τον σημάδεψε για πάντα: «Και τότε πεθαίνει ο Γκάνταλφ! Δεν μπορώ να εξηγήσω πόσο με επηρέασε αυτό στα 13 μου. Ο Κόναν, για παράδειγμα, δεν πέθανε ποτέ στα βιβλία του. Ο Τόλκιν έσπασε αυτόν τον κανόνα και θα τον αγαπώ για πάντα. Τη στιγμή που σκοτώνεις τον Γκάνταλφ, το σασπένς αυξάνεται κατακόρυφα, γιατί πλέον ο καθένας μπορεί να πεθάνει!».

Ο Τόλκιν βέβαια στη συνέχεια ανέστησε τον Γκάνταλφ και τον εμφάνισε στο επόμενο βιβλίο. «Δεν μου άρεσε ποτέ ο Γκάνταλφ ο Λευκός, προτιμούσα τον Γκάνταλφ τον Γκρίζο. Θεωρώ ότι η ιστορία θα ήταν πολύ πιο δυνατή αν ο Τόλκιεν τον είχε κρατήσει πεθαμένο». Βέβαια και ο ίδιος ανέστησε τον Τζον Σνόου στα δικά του βιβλία, ένα ακόμη δείγμα της επιρροής του Δασκάλου Τόλκιν.