Οι Δανοί μας έχουν συνηθίσει σε υψηλά στάνταρ όσον αφορά τις τηλεοπτικές τους σειρές. Τί να πρωτοθυμηθούμε... «Borgen», «Bron/Broen», «Forbrydelsen» (γνωστότερο ως «The Killing)... Και η πρώτη τους πρωτότυπη σειρά για το Netflix ήταν σίγουρο ότι θα τραβήξει το ενδιαφέρον. Το ότι πρόκειται για μετα-αποκαλυπτικό δράμα όπου μία τοξική βροχή έχει εξαφανίσει όλους σχεδόν τους ανθρώπους, σίγουρα δίνει έξτρα πόντους...

Τον περασμένο μήνα σε ένα special event στη Ρώμη, το Reader.gr είχε την τύχη να δει τα πρώτα δύο επεισόδια του «The Rain», (Η Βροχή) που θα είναι διαθέσιμο στο Netflix από τις 4 Μαΐου. Ενώ μετά την προβολή οι δημιουργοί και οι πρωταγωνιστές της σειράς ήταν εκεί για να απαντήσουν στις ερωτήσεις μας εκτός από μία, την πιο βασική: τι γίνεται στη συνέχεια;

Στην πρώτη σκηνή συναντάμε την Σιμόνε (Άλμπα Όγκαστ) να συζητάει με συμμαθητές της στο σχολείο αυτά που συζητάνε όλοι οι έφηβοι. Λίγο μετά την βρίσκουμε στο αυτοκίνητο με την οικογένειά της, να τρέχουν σαν παλαβοί για να προλάβουν τη βροχή. Μαύρα σύννεφα συγκεντρώνονται στον ουρανό και καταλαβαίνουμε ότι ο επιστήμονας πατέρας της έχει βάλει το χεράκι του σε αυτό που πρόκειται να συμβεί.

Κάπως έτσι αρχίζει και ένα από τα καλύτερα βιβλία του Στίβεν Κινγκ, το «The Stand» («Το Κοράκι» στα ελληνικά) με μια οικογένεια να τρέχει με αυτοκίνητο προσπαθώντας να αποφύγει έναν θανατηφόρο ιό. Και είναι μία μόνο από τις πολλές αναφορές που θα αναγνωρίσουν οι φίλοι των μετα-αποκαλυπτικών ιστοριών.

Κι ενώ οι πρώτες σταγόνες βροχής πέφτουν από τον ουρανό και όσοι έρχονται σε επαφή μαζί τους πεθαίνουν βασανιστικά, σπαράζοντας στο έδαφος και βγάζοντας αφρούς από το στόμα, η Σιμόνε με τον μικρό της αδελφό Ράσμους και τους γονείς της προλαβαίνουν να μπουν σε ένα hi-tech υπόγειο καταφύγιο, που μοιάζει κατασκευασμένο για ακριβώς τέτοιες περιπτώσεις.


Η ομάδα των επιζόντων που θα ακολουθούμε στα 8 επεισόδια της πρώτης σεζόν

Ο πατέρας τους φοράει μία από τις ειδικές στολές χημικής προστασίας που είναι διαθέσιμες στο καταφύγιο και αναχωρεί για να προσπαθήσει να «διορθώσει το πρόβλημα». Πριν φύγει λέει στη γυναίκα του να προσέχει τον Ράσμους, γιατί «είναι το κλειδί» (ένα παιδί που ίσως κρύβει το αντίδοτο στον θανατηφόρο ιό, ένα ακόμη all time classic στοιχείο παρόμοιων ιστοριών). Τα παιδιά μένουν με τη μητέρα τους, αλλά κάνουν το λάθος να ανοίξουν την πόρτα σε έναν μολυσμένο, εκείνη βγαίνει έξω για να τον εμποδίσει να μπει, και βρίσκει τον ίδιο φριχτό θάνατο.

Η Σιμόνε και ο Ράσμους (Λούκας Λουνγκόρντ Τούνεσεν) θα μείνουν στο καταφύγιο αυτό για έξι ολόκληρα χρόνια (!), μέχρι να τους απομείνουν ελάχιστες μερίδες φαγητού. Η Σιμόνε έχει ανακαλύψει ότι υπάρχει ένα ολόκληρο δίκτυο παρόμοιων καταφυγίων σε ολόκληρη τη χώρα και ελπίζει ότι σε αυτά θα βρούνε περισσότερο φαγητό και, ίσως, τον πατέρα τους.

Όταν αποφασίσουν να βγουν στην επιφάνεια, θα συναντήσουν έναν κόσμο εντελώς διαφορετικό από αυτόν που γνώριζαν. Θα πέσουν στα χέρια μιας ομάδας επιζώντων με επικεφαλής τον πρώην στρατιώτη Μάρτιν (Μίκελ Μπόε Φόλσγκαρντ) που τους χαρίζει τη ζωή μόνο επειδή η Σιμόνε ξέρει πού θα βρουν φαγητό. Γίνονται μέλος της ομάδας και εδώ η σειρά αρχίζει να θυμίζει λίγο «The Walking Dead». Δεν υπάρχουν ζόμπι γύρω τους, αλλά η βροχή (και σε αυτές τις χώρες δυστυχώς βρέχει συχνά) δεν είναι η μόνη απειλή. Το νερό που μπορεί να έχει λιμνάσει στο έδαφος είναι το ίδιο επικίνδυνο. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ομάδες που μοιάζουν στρατιωτικές ή παραστρατιωτικές, με βαρύ οπλισμό και γκάζτετ όπως drones με ανιχνευτή θερμότητας, δεν διστάζουν να πυροβολήσουν στο ψαχνό.


Το πάνελ της «Βροχής» στη Ρώμη: (από αριστερά) Άλμπα Όγκαστ, Μίκελ Μπόε Φόλσγκαρντ, Λούκας Λουνγκόρντ Τούνεσεν, Κρίστιαν Ποταλίβο, Γιάνικ Τάι Μόσχολτ

Η δυναμική ανάμεσα στα μέλη της ομάδας, οι συμπάθειες και οι αντιπάθειες, αλλά και το παρελθόν κάθε ενός που θα αποκαλύπτεται καθώς προχωράει η σειρά, αυξάνουν το ενδιαφέρον. Όπως εξηγούσαν οι δημιουργοί Γιάνικ Τάι Μόσχολτ και Κρίστιαν Ποταλίβο στη συζήτηση που ακολούθησε την προβολή, η εικόνα ενός κόσμου όπου έχει χαθεί κάθε έννοια τάξης και οργάνωσης είναι ακόμη πιο δυνατή για το κοινό των σκανδιναβικών χωρών. Και έχουν απόλυτο δίκιο, γιατί αυτό που εκείνοι αποκαλούν χάος, στην Ελλάδα το λέμε απλά... Δευτέρα. Ή Τρίτη. Ή οποιαδήποτε άλλη μέρα.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο της σειράς είναι η μουσική της. Δεν είναι λίγα τα λεπτά που περνάνε χωρίς διάλογο, αλλά με ποπ και ροκ τραγούδια, τα οποία δεν είναι τυχαία επιλεγμένα. «Η αλήθεια είναι ότι συζητήσαμε για τη μουσική πριν ακόμη πιάσουμε τις λεπτομέρειες της υπόθεσης» είπε ο Γιάνικ Τάι Μόσχολτ, καταλήγοντας στο ότι το «The Rain» δεν έχει να κάνει τελικά με τη βροχή, όπως και το «The Walking Dead» δεν έχει να κάνει με τα ζόμπι (το τελευταίο είναι δικό μας, όχι δικό του): «Το ενδιαφέρον για εμάς ήταν να δουλέψουμε με νεαρούς ήρωες, που βρίσκονται στο σημείο της ζωής τους που πρέπει να ανακαλύψουν τον εαυτό τους, αλλά το κάνουν σε έναν κόσμο όπου ο πολιτισμός έχει εκλείψει».

Ανυπομονούμε να μάθουμε περισσότερα εδώ, την Παρασκευή 4 Μαΐου.