Γράφει η Σοφία Γουργουλιάνη

Μη σας παρασύρουν οι μέχρι τώρα επιδόσεις της «Ευνοούμενης» του Γιώργου Λάνθιμου στο πανηγύρι των βραβείων που προηγείται των Όσκαρ. Τα προγνωστικά για τη μεγάλη βραδιά της 24ης Φεβρουαρίου θέλουν το πολυπόθητο αγαλματίδιο να μην καταλήγει στα χέρια της πρωταγωνίστριας Ολίβια Κόλμαν, αλλά σε εκείνα της Γκλεν Κλόουζ.

Στα 72 της χρόνια (τα κλείνει στις 19 Μαρτίου) και με 7 υποψηφιότητες χωρίς ούτε μία νίκη, η Κλόουζ είναι η κάτοχος ενός αρνητικού ρεκόρ, και πιθανότατα θα πάρει το Όσκαρ γιατί η Ακαδημία της το χρωστάει. Όχι βέβαια ότι δεν το αξίζει, ύστερα από 37 χρόνια καριέρας και εξαιρετικών ερμηνειών. Ίσα ίσα που έπρεπε να είχε πάρει ήδη πολλά περισσότερα.

Αναδεικνύοντας το ταλέντο και τη δυναμική της με το «καλημέρα», η Κλόουζ ξεκίνησε την καριέρα της με το «Ο κόσμος μέσα από τα μάτια μου» (1982) και τη «Μεγάλη Ανατριχίλα» (1983) βάζοντας στο κινηματογραφικό της τσεπάκι ταχύτατα τις δύο πρώτες υποψηφιότητες. Με την ερμηνεία της άπιστης συζύγου του Ρόμπι Γουίλιαμς το 1982 στην ταινία του Τζορτζ Ρόι Χιλ και του μέλους μιας πρώην φοιτητικής παλιοπαρέας σε κωμικοτραγικό reunion, στην ταινία του Λόρενς Κάσνταν το 1983, ένας φαρδύς ερμηνευτικός δρόμος ανοίχτηκε μπροστά της. 

Και εκείνη πρωταγωνίστησε με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ στην θρυλική «αθλητική» ταινία του Μπάρι Λέβινσον, ο «Καλύτερος» (1984). Η Ακαδημία δεν έμεινε ασυγκίνητη, και για άλλη μια φορά την τίμησε, χωρίς όμως να της χαρίσει το φημισμένο χρυσό αγαλματίδιο. Το επόμενο μεγάλο μπαμ θα γίνει το 1988 με το κλασικό – πλέον – φιλμ νουάρ του Άντριαν Λάιν «Ολέθρια Σχέση». Εδώ, ο παντρεμένος πλην γοητευτικός Μάικλ Ντάγκλας (Νταν) μετά από ένα φαινομενικά αθώο one night stand με την Γκλέν Κλόουζ (Άλεξ) θα βρεθεί πιασμένος στη φάκα της ερωτευμένης (ή) και παρανοϊκής Άλεξ. Η Άλεξ δεν θα αφήσει τον Νταν σε χλωρό οικογενειακό κλαρί και η Γκλεν Κλόουζ θα είναι και πάλι υποψηφία για Όσκαρ. 

Το ίδιο θα συμβεί και το 1989 για την ερμηνεία της στις «Επικίνδυνες Σχέσεις» του Στίβεν Φρίαρς, μία ιστορία εποχής για την ερωτική επιθυμία και για εκείνα τα ερωτικά παιχνίδια που (ερήμην) μας όλοι παίζουμε. Αν έπρεπε να είχε πάρει ένα μόνο Όσκαρ, θα ήταν αυτό. Καλή η Τζόντι Φόστερ στους «Κατηγορούμενους» (που κέρδισε τελικά το βραβείο), αλλά η ερμηνεία της Κλόουζ ήταν από τις λίγες...

Το διάλειμμα μέχρι την επόμενη υποψηφιότητα θα κρατήσει 23 χρόνια, οι συνεργασίες όμως θα συνεχίσουν να πέφτουν βροχή σε μια καριέρα πλέον θρυλική. Το 1990 θα είναι η Γερτρούδη στον «Άμλετ» του Φράνκο Τζεφιρέλι, το 1993 θα πρωταγωνιστήσει στη διασκευή του «Σπιτιού των Πνευμάτων» της Ιζαμπέλ Αλιέντε, ενώ το 1996 θα ξανασυναντήσει τον Στίβεν Φρίαρς για ένα σύντομο ρόλο στην ταινία «Μέρι Ρέιλι» βασισμένη στον κλασικό «Ντόκτορ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ». Τα επόμενα χρόνια θα συνεργαστεί με τη «Γουόλτ Ντίσνει» στα «101 και 102 σκυλιά της Δαλματίας», με τον Ρόμπερτ Άλτμαν στα «Γυρίσματα της Τύχης» (1999) και με τον Τιμ Μπάρτον στο «Οι Αρειανοί επιτίθενται» (1996). 

Την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα θα χαρίσει τη φωνή της σε ταινίες κινουμένων σχεδίων, ενώ θα συμμετάσχει σε τηλεοπτικές σειρές και ταινίες, χωρίς να γνωρίσει τις ερμηνευτικές δάφνες των προηγούμενων δεκαετιών. Ο επόμενος μεγάλος ρόλος θα έρθει το 2011 στην ταινία «Άλμπερτ Νόμπς» όπου η Κλόουζ θα ερμηνεύσει μια γυναίκα, η οποία υποδύεται τον άντρα προκειμένου να εργαστεί ως μπάτλερ στην Ιρλανδία του 19ου αιώνα. Τα πάνω κάτω, όμως, στην τακτοποιημένη πλην καταπιεσμένη της ζωή, θα φέρει ο έρωτας για έναν γοητευτικό ζωγράφο. 

Μετρώντας αισίως 6 υποψηφιότητες μέχρι το 2012, η Κλόουζ θα πρωταγωνιστήσει στην σειρά μυστηρίου «Damages» ενώ θα συμμετάσχει και σε μερικές ακόμα ανεξάρτητες ταινίες μικρού βεληνεκούς. Κι αν τα μεγάλα στούντιο μοιάζουν να την έχουν αφήσει πια στην άκρη, η Ακαδημία ξέρει πως της χρωστάει ένα Όσκαρ. Και αφορμή για να της το παραχωρήσει θα σταθεί – πιθανότατα – η ταινία «Η Σύζυγος», όπου υποδύεται τη σύντροφο ενός μέλλοντος Νομπελίστα Λογοτεχνίας, η οποία καθ' οδόν προς τη Σουηδία για την τελετή απονομής θα βάλει στο συναισθηματικό ζύγι τις επιλογές της ζωής της.  

Κι αν σε μια χρονιά απόλυτης κυριαρχίας ενός νέου χολιγουντιανού κύματος φεμινισμού, όπου το κίνημα #MeToo σάρωσε καριέρες και σπίλωσε ονόματα, ο Λάνθιμος παραχωρεί την οθόνη του σε τρεις δυναμικές γυναίκες, η Γκλεν Κλόουζ ίσως αποδειχθεί η πλέον επίκαιρη οσκαρική νικήτρια. Πέρα, λοιπόν από μια υποκριτική καριέρα ολκής η Κλόουζ αποδεικνύεται, στο πέρασμα των ετών μία από τις πλέον ακραιφνείς φεμινίστριες που διαθέτει η βιομηχανία του Χόλιγουντ και ένας γνήσιος υποστηρικτής των δικαιωμάτων της LGBT κοινότητας.

Έχοντας, λοιπόν, κατά καιρούς δηλώσει πως σε πείσμα των απανταχού κλισέ πιστεύει πως οι γυναίκες, τελικά, φοβούνται ελάχιστα πράγματα και πως καμία γυναίκα δεν θα πρέπει να ορίζει τον εαυτό της μέσα από έναν άντρα, καταφέρνει να αναδειχτεί σε αδιαμφισβήτητο σύμβολο μιας εποχής και μιας ολόκληρης γενιάς που μπορεί ακόμα να μας εκπλήσσει. Και η όποια έκπληξη για τους άμαθους στο ταπεραμέντο της Κλόουζ, ολοκληρώθηκε με την ευχαριστήρια ομιλία της στις Χρυσές Σφαίρες όπου κάλεσε τις απανταχού γυναίκες να μην εγκαταλείπουν τα όνειρα τους στο βωμό κανενός επιβεβλημένου κοινωνικού ρόλου. Ενώ, η πίστη της στην αγάπη ως κινητήρια δύναμη και η πεποίθηση πως αυτή διαπερνάει κάθε έννοια φύλου αποδεικνύουν πως οι 70άρηδες μπορούν, ενίοτε, να είναι οι νέοι εικοσάρηδες. 

Κι αν έχετε παρατηρήσει και εσείς την ομοιότητα της με τη Μέριλ Στριπ, η Κλόουζ δηλώνει χαριτολογώντας πως την έχουν περάσει για τη Μέριλ Στριπ σε όλες τις πιθανές περιστάσεις πλην των βραβείων Όσκαρ. Φέτος, όμως, η ομοιότητα με την τρις βραβευμένη Στριπ αναμένεται να μην αποδειχτεί αναγκαία και το αγαλματίδιο να ξεκινήσει να κοσμεί – επιτέλους – από δω και πέρα και το όποιο δικό της τζάκι.