Μουσική
LIVE: ΑΝΑΝΕΩΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ

Βασίλης Λέκκας στο Reader.gr: Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ

Ο Βασίλης Λέκκας μιλά στο Reader.gr με αφορμή την συνάντησή του με τον Ανταμό στο Ηρώδειο.

Το Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου ο Ανταμό και ο Βασίλης Λέκκας θα συναντηθούν κάτω από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης, για μια μοναδική, γεμάτη εκπλήξεις, σύμπραξη με σκοπό την ανέγερση του νέου αρχαιολογικού μουσείου της Δήλου. Με αφορμή την ιδιαίτερη αυτή μουσική στιγμή στο Ηρώδειο, εμείς συναντήσαμε τον πιο λυρικό και εκφραστικό -κατά γενική ομολογία- Έλληνα ερμηνευτή, Βασίλη Λέκκα και είχαμε μαζί του μια άκρως ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική κουβέντα.

Στις 15 Σεπτεμβρίου θα βρεθείτε στο Ηρώδειο συναντώντας τον Ανταμό για μια ξεχωριστή συναυλία για την ανέγερση του νέου αρχαιολογικού μουσείου της Δήλου. Μιλήστε μας για την πρωτοβουλία αυτή και πώς προέκυψε η ιδέα της σύμπραξης.
Είναι μια πρωτοβουλία και οργάνωση του International Foundation for Greece (IFG) - Aspasia Leventis, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Έτους Πολιτιστικής Κληρονομιάς με στόχο την υλοποίηση του νέου αρχαιολογικού μουσείου Δήλου. Ήταν οι κατάλληλες συνθήκες για μια διεθνή σύμπραξη, ώστε να περάσει το μήνυμα της εκδήλωσης αλλά συγχρόνως να συνδυαστεί και με αυτή την προτεραιότητα και πρωτοβουλία μιας και η Δήλος είναι ένα παγκόσμιο σύμβολο. Και οι δυο έχουμε μια συγκεκριμένη ιδιότητα μέσα στο Ίδρυμα, η γνωριμία μας έγινε πριν 2 χρόνια στις Βρυξέλλες και τότε έγινε μια πρώτη κουβέντα για την πιθανότητα να συνεργαστούμε. Με τιμά το γεγονός της σύμπραξης με έναν καλλιτέχνη-μύθο για όλο τον πλανήτη και με τραγούδια συμβολικά που αφορούν πολλές γενιές. Κάτω από την Ακρόπολη θα συμπράξουμε ο καθένας με τη δική του ορχήστρα, αλλά και σε κοινά πράγματα,  φυλάμε αρκέτες εκπλήξεις στο κοινό. 

Όσο για τον Ανταμό ο οποίος τραγουδά για πρώτη φορά στο Ηρώδειο, νιώθει δέος και όπως λέει είναι κάτι που τον ξεπερνά, ήταν ένα όνειρό του. Δεδομένου ότι είναι αυτός που είναι, είναι πολύ τιμητικό να περιγράφει την αίσθηση για το χώρο που θα τραγουδήσει. Και νομίζω ότι νιώθει ιδιαίτερα συγκινημένος που θα το καταφέρει. Το Ηρώδειο είναι ένα σημείο αναφοράς για τους περισσότερους καλλιτέχνες του πλανήτη. Είναι ζωντανή ιστορία, όλος ο γύρω τόπος έχει μια ιδιαίτερη αύρα, τουλάχιστον για εμάς τους καλλιτέχνες που σε ένα βαθμό είναι μη διαχειρίσιμη, καθώς είναι ιδιαίτερα φορτισμένη. Και το «πλεονέκτημα» που έχω εγώ ως ερμηνευτής μιας γενιάς είναι ότι το ρεπερτόριό μου έχει στέγη κάτω από την Ακρόπολη και αναφέρομαι στον Χατζιδάκι, τον Θεοδωράκη, τους ποιητές μας και όλους αυτούς που ευτύχησα να τραγουδήσω. Αυτό το ρεπερτόριο είναι κληρονομιά μιας χώρας όχι ενός μόνο καλλιτέχνη.

Έτσι είναι, αλλά η «προίκα», η κληρονομιά που έχετε στο ρεπερτόριό σας είναι ιδιαίτερα σπουδαία και βαριά.
Και που αντιθέτως μου δίνει φτερά! Ήμουν 19 ετών όταν ηχογράφησα Χατζιδάκι. Τα τραγούδια αυτά δεν θα πάψω ποτέ να τα λέω. Και όταν με ρωτάνε αν νιώθω περισσότερο «Χατζιδακικός» ή «Θεοδωρακικός» δίνω την απάντηση πως είναι πολύ μεγάλη ευτυχία να εκτιμά κανείς ότι ανήκω σε αυτή την κατηγορία τραγουδιστών. Και το διασκεδάζω. Χαίρομαι πάρα πολύ που συμβαίνει και τίθεται σαν ερώτημα, μακάρι να μου το λένε και μετά από 30 χρόνια.

Αυτά τα τραγούδια έχουν έναν τρόπο να μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά. Και εγώ από την πλευρά μου έχω τραγουδήσει παλαιοτέρων, που με τον ίδιο τον Χατζιδάκι έχουν γίνει διασκευές τραγουδιών του και με την παρέμβασή του ήρθαν στο στόμα μας. Τώρα αν αυτό το μήνυμα το παίρνει και μια νέα γενιά και το τραγουδάει είναι σημαντικότατο. Το γεγονός ότι ακόμα και στα σχολεία τραγουδάνε αυτά τα τραγούδια κατά καιρούς, όπως και τα παιδιά μου έχει τύχει να τραγουδήσουν τραγούδια που δισκογράφησα, δείχνει ότι αγγίζουν τον άνθρωπο που ζει σε αυτόν τον τόπο. Είναι τραγούδια της συνείδησης, τραγούδια μιας ιστορίας με διαδρομή 3.500 ετών την οποία αντιλαμβανόμαστε, την περιέχουμε και όταν την τραγουδούμε νιώθουμε τελείως διαφορετικά. Σαν να οργανώνεται η συνείδησή μας.

Εγώ έχω και ανέκδοτο υλικό με τον Μάνο, αλλά δεν είναι κάτι στο οποίο θα ήθελα να επανέλθω και μάλιστα με την απουσία του Χατζιδάκι. Δεν νιώθω την ανάγκη να κάνω ένα ριμέικ. Χαίρομαι που νέα παιδιά παίρνουν τον Χατζιδάκι και τον τραγουδάνε αλλά εντάξει, εγώ έκανα αυτό που έκανα και δεν πρόκειται ποτέ να μπω σε διαδικασία να το ηχογραφήσω. Όπως επίσης δεν θέλω ποτέ να κάνω διασκευές του Μάνου, θέλω να είμαι πάρα πολύ πιστός στις ηχογραφήσεις γιατί αυτό είναι και το πιο σπάνιο, δηλαδή να ακούς το τραγούδι στην αυθεντική μορφή του. Για παράδειγμα, πολλές φορές δυσκολεύομαι να πω τραγούδια που έχουμε ηχογραφήσει με ορχήστρες γιατί υπάρχει η συνήθεια να τα ακούμε στο περίπου ή από διάφορες εκτελέσεις και να χάνεται λιγάκι το «χατζιδακικό» ύφος. Εκεί καμιά φορά γίνομαι πιεστικός. Δεν θέλω να το κάνω, ας το κάνουν με κάποιον άλλον. Εγώ θέλω να τραγουδήσω αυτό που έμαθα και με αυτό κατά βάση πορεύεται ο κόσμος. Όπως και με τα λαϊκά μας και τα ρεμπέτικα. Γίνονται πειράματα και μόδες οι οποίες είναι δανεικές. Βάζουν ρυθμό σε ένα τραγούδι για να το μεταφέρουν θεωρητικά στη νεολαία που δεν το ξέρει. Αν η νεολαία καταλάβει και πάρει το σήμα της πρώτης  εκτέλεσης δεν θα έχει νόημα να το μεταποιήσεις. Αυτά τα τραγούδια είναι «γυμνά» και με ξεκάθαρο μήνυμα. Όπως ήταν και η εποχή με τα λίγα της.

Ως αγαπημένος ερμηνευτής του Μάνου Χατζιδάκι, τον γνωρίσατε καλά ως δημιουργό και άνθρωπο.
Σε μια αποτύπωση αυτού του μεγέθους ο πήχης μπαίνει πολύ ψηλά. Ο Μάνος ήταν ον της κοινωνίας που ζούσε, ικανός να περιγράψει εύστοχα γιατί η κοινωνία είναι έτσι όπως είναι και γιατί έχει αυτό που έχει. Άλλωστε, εκείνη η εποχή ενέπνεε και οδηγούσε τον Χατζιδάκι σε μια πνευματική απάντηση με πολλές διαστάσεις. Και μέσα από τη μουσική και μέσα από το λόγο. Ο Μάνος Χατζιδάκις είναι σημείο αναφοράς για αυτή την κοινωνία αλλά συγχρόνως και μια προσωπικότητα που έχει θέση στο παγκόσμιο στερέωμα ως πνευματικός άνθρωπος που κατέθεσε σε αυτό τον τόπο. Ο λόγος του δεν περιορίζεται σε εποχές, ούτε ο ίδιος ήθελε ποτέ να κάνει τον δάσκαλο που κουνάει το δάχτυλο ή τον καμπόσο.

Ξαναγυρνώντας στη συναυλία σας με τον Ανταμό στο Ηρώδειο, θα θέλαμε να μας εξηγήσετε την ιδιότητά σας στο International Foundation for Greece (IFG) - Aspasia Leventis ως Πρέσβης Καλής Θελήσεως. 
Η σχέση προέκυψε από μια συνάντηση ώστε μπορέσουμε να κάνουμε κάποια πράγματα και δημιουργήθηκε για να έχει μια πορεία καλλιτεχνική. Το γεγονός ότι το Ίδρυμα στοχεύει στην όσο μεγαλύτερη επικοινωνία του ελληνικού πολιτισμού για εμένα είναι πολύ μεγάλο κίνητρο και τιμή να βρίσκομαι σε δράσεις του παντού και να μπορώ με τη μουσική μου να μεταδίδω αυτό το μήνυμα.

Πότε ξεκίνησε αυτή η σχέση λοιπόν;
Πριν από περίπου 3 χρόνια. Όταν προέκυψε και η πρώτη μας επικοινωνία. Η πρώτη επαφή έγινε μέσα από το τραγούδι «Δρόμοι στο Φως» που σαν κομμάτι, μήνυμα, μελωδία, αισθητική μπορούσε να είναι ένας πρώτος λόγος για κάτι που θα μπορούσαμε να συζητήσουμε και να δούμε πού θα το οδηγήσουμε. 

Είστε από τους πλέον λυρικούς ερμηνευτές στην Ελλάδα. Και δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι είστε ο πλέον εκφραστικός ερμηνευτής, η ευαισθησία, το πάθος, η θεατρικότητα, η εκρηκτικότητα αποτυπώνονται σε όλο σας το «είναι» σε κάθε ζωντανή σας ερμηνεία. Υπάρχουν ερμηνευτικά όρια;
(γέλια) Τί ωραίο να πιστεύουμε ότι δεν υπάρχουν! Μη μου βάζετε δύσκολα. Για εμένα υπάρχει μια πολύ ωραία λέξη που μεταφράζει όλα αυτά που είπατε. Ντουέντε που είχε πει ο Λόρκα. Πάθος, ζωή, έκρηξη, αυτά τουλάχιστον αντιλαμβάνομαι εγώ. Το να είμαστε στη σκηνή -που είναι το σπίτι μας- και να ανοίγουμε τον ίδιο μας τον εαυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Τραγουδάμε με την ψυχή μας, τραγουδάμε γιατί αυτό το τραγούδι είναι κατά βάση γιατρικό μέσα μας, είμαστε πολύ τυχεροί που έχουμε αυτή την ευκαιρία. Άρα γιατί να το στερήσουμε από τον κόσμο και από τον εαυτό μας; Εγώ χρησιμοποιώ το ρήμα «παίζω», δεν λέω ποτέ ότι θα πάω να δουλέψω, ότι είμαι επαγγελματίας, δεν μπορώ να το ακούσω καν. Δεν το βάζω σε τέτοια διάσταση. Δεν το δέχομαι! Αισθάνομαι πάρα πολύ τυχερός που μπορώ και ανεβαίνω στη σκηνή, που έχω ένα ρεπερτόριο που με προστατεύει, πολύ σημαντικό. 

Τραγούδατε πρώτα για τον εαυτό σας ή το κοινό;
Πρώτα για τον εαυτό μου! Θα σας πω κάτι. Μου αρέσει πολύ όταν είμαι με τη μοτοσικλέτα, η αίσθηση που φοράω το κράνος και μπορώ να τραγουδήσω και να με ακούσω με ένα διαφορετικό τρόπο, συνδυάζοντας παράλληλα το δρόμο με το τραγούδι. Αυτά είναι δικά μου τερτίπια. Το ότι το κάνουμε πρώτα για τον εαυτό μας σημαίνει ότι μας αφορά αυτό -μέσω του λόγου και της μουσικής φόρμας- για πολλά πράγματα. Αυτός είναι ο λόγος που το κάνουμε για τον εαυτό μας πρώτα. Δεν είναι εγωιστικό αυτό που λέω. Το κάνω για εμένα και βεβαίως με αφορά να το κάνω για τον κόσμο. Αλλά αν δεν το πιστέψω πρώτα εγώ πώς θα έχω την απαίτηση όταν το πω στους άλλους να το δεχτούν και να το καταλάβουν;

Είναι και λύτρωση;
Όχι, είναι πολύ μεγάλη τύχη. Γιατί είμαι «παντρεμένος» με τη μουσική και αυτό είναι μια αλήθεια. Η αγάπη για τη μουσική γεννιέται μαζί με εσένα και σε συνοδεύει για πάντα. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην αγαπάει τη μουσική. 

Δεν είναι λίγες οι φορές που αναφέρεστε σε πολιτιστική κατοχή. Πώς την ορίζετε;
Με τον άλφα-βήτα τρόπο έχουν επιβάλει κάποια ακούσματα τα οποία έχουν μια άλλου είδους σκοπιμότητα, παρεμβαίνουν στο να χρησιμοποιήσεις τον ατομισμό σου. Με αποτέλεσμα το κίνητρο να γράψεις μουσική να μην είναι ελεύθερο. Μέσα σε μια βιομηχανοποιημένη εποχή και μουσική, γίνεσαι υποψήφιο θύμα να γράψεις τη μουσική που θέλουν. Αυτό λοιπόν είναι μια παρέμβαση, είναι μια πολιτιστική κατοχή. Γιατί ακούγονται συνεχώς εισαγόμενα πράγματα που με κατευθύνουν να πιστεύω ότι αυτό είναι που θέλω να γράψω και να ακούσει το ακροατήριο. Είμαι μέλος μια εξαρτημένης πορείας γιατί πρέπει να υποστηρίξω αυτή την κατεύθυνση με το δικό μου ποσοστό. Αν παρεκκλίνω και κάνω κάτι άλλο και αντιδράσω, γιατί ως πολίτη του τόπου αυτού με αφορούν άλλα πράγματα και έχω άλλα ακούσματα, αυτομάτως δέχομαι μεγάλη αντίσταση σε αυτή την προσπάθεια μου. Δεν μου επιτρέπεται να γράψω ή να ερμηνεύσω τον τόπο και τα ιδιώματα μου, την κουλτούρα μου. Η επιβράβευση αυτού του τόπου δεν έχει έρθει μέσα από ανθρώπους που έγραψαν για αυτόν;

Ο νέος ο οποίος θέλει ελεύθερα να γράψει τη μουσική του είναι ήδη επηρεασμένος από μια πληθώρα πληροφοριών, εγκλωβισμένος μέσα σε ένα μοντέλο δήθεν επιτυχίας και οδηγείται να ακολουθήσει αυτή την πορεία. Δεν πρέπει να μπεις σε αυτό το κανάλι, να γίνεις ό,τι θέλουν οι άλλοι από τη στιγμή που είσαι μουσικός. Πλέον δεν μπορώ να ακούσω ωραία μουσική σε ένα δημόσιο χώρο. Και στο ραδιόφωνο συμβαίνει αυτό. Είναι δυσάρεστο το ότι αποδέχονται να παίζουν λίστες τραγουδιών που ανακυκλώνονται όλο το 24ωρο και μάλιστα να το ξέρουν και να το αποδέχονται όλοι. Αν δεν είναι αυτό εντολές τότε τί είναι; Είναι εκβιασμός, όχι απλά κατοχή!

Σας συναντώ μετά από τον πρόσφατο κυβερνητικό ανασχηματισμό και την έξοδο από τα μνημόνια. Είστε αισιόδοξος;
Η πληροφορία που έχει ο κάθε πολίτης από εμάς, είναι όσο το δυνατόν πιο μικρή. Εισπράττεις την έννοια της ευθύνης, ότι συνεχώς είσαι υποχρεωμένος να κάνεις κάτι γιατί σε πολλά είσαι υπεύθυνος σε ό,τι έχει γίνει. Κατά καιρούς μαθαίνουμε ότι το επόμενο στάδιο είναι πολύ καλύτερο αλλά έχει περισσότερες ευθύνες. Δηλαδή ένα παράδοξο καλύτερης προοπτικής με περισσότερες ευθύνες και υποχρεώσεις. Τί σημαίνει βγαίνω από τα μνημόνια αλλά μπαίνω σε εποπτεία, σε επιτήρηση. Πάνω σε τί; Σε αυτό που έχει προηγηθεί, πάνω σε αυτό που θα ανατρέψει το προηγούμενο; Το ακούω πολύ ρηχό, επιφανειακό, προπαγανδιστικό.

Έχουμε καταλάβει και συνειδητοποιήσει τί μας συμβαίνει και γιατί;
Στο βάθος ναι. Αλλά προσπαθείς να μην συναναστρέφεσαι με αυτό το πρόβλημα μέσα σου γιατί ακριβώς δεν μπορείς να το αντιμετωπίσεις, έτσι κάνεις σαν να μην υπάρχει. Είναι τόσο βαθύ το κοινωνικό πρόβλημα, που πράττεις σαν να μην υφίσταται. Έτσι αποκτάς μια κυνική διάσταση και ματιά με αποτέλεσμα ο καθένας να προσπαθεί μόνο για το πολύ κοντινό του. Αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία αποπροσανατολισμού της κοινωνίας. Δεν ξέρω πού θα οδηγηθεί η κατάσταση αλλά εμένα δεν μου δίνει νότα ασιοδοξίας να σπάσει ο άνθρωπος τις «αλυσίδες» και να βγει στην επιφάνεια, να δείξει ότι μπορεί να προσφέρει.  

Πάσχουμε ως κοινωνία;
Όλη η ανθρωπότητα ζει το πρόβλημα. Έχουμε μπει σε έναν μηχανισμό που έχει στηθεί για να λειτουργεί με αυτό τον τρόπο. Αν βγεις έξω από αυτόν κρίνεσαι ένοχος, που δεν τον στηρίζεις. Είσαι ένοχος σε ανθρωπιστικό επίπεδο ή με βάση τα πιστεύω σου; Να το υποστηρίξω, αλλά αν βγω από αυτό εγώ είμαι το λάθος ή το σύστημα; Είμαστε τυλιγμένοι σε μια κόλλα χαρτί με αποπροσανατολισμένες προτεραιότητες. Σήμερα, κατά την άποψή μου, περισσότερη ανάγκη έχουμε τη δικαιοσύνη, γιατί πρωτίστως όταν ο πολίτης έχει κάπου να στηριχτεί και τη δικαιοσύνη να λειτουργεί σε όλα τα επίπεδα, τότε μπορεί και να παλέψει για οτιδήποτε άλλο. Ακόμα και για την παιδεία. Η παιδεία λείπει γιατί έχουμε έλλειψη δικαιοσύνης. 

Το 2007 είχατε βάλει υποψηφιότητα με το ΚΚΕ. Θα ξανακατεβαίνατε στην πολιτική;
Όχι. Γιατί πλέον δεν έχω τους ίδιους λόγους να το κάνω. Όμως με ενδιαφέρει πάρα πολύ το τί γίνεται σε πολιτικό επίπεδο, παρακολουθώ, συμμετέχω και δεν κλείνω και το στόμα μου. Όποτε χρειαστεί να πω κάτι που αφορά την κοινωνία όπου ζω, το κάνω. Και καμιά φορά παίρνω και πρωτοβουλίες τις οποίες τις «πληρώνω» όταν από το βήμα, δηλαδή τη σκηνή, μπορεί να πω και κάτι παραπάνω. Αυτό έχει να κάνει και με το τί τραγουδάμε. Βλέπεις από κάτω έναν κόσμο που πραγματικά σε προκαλεί να πεις κάποια πράγματα. Το αισθάνεται όπως κι εσύ. Και εγώ δεν το κάνω τώρα, το κάνω από μικρό παιδί αυτό.

Η χώρα ακόμα μια φορά διώχνει τα παιδιά της για να ορθοποδήσει η ίδια.
Σχεδόν 200 χρόνια υπάρχει ένας εμφύλιος. Δεν είναι τυχαίο που τον συντηρούν. Και ο εμφύλιος έχει παράπλευρες απώλειες σε όλα τα επίπεδα, σε όλες τις εποχές και αυτό είναι το ζητούμενο. Είναι σχεδόν τρόπος επιβίωσης αυτού του τόπου. Επιβιώνει μόνο με αυτόν τον τρόπο. 

Ως Μακεδόνας, ποιο είναι το σχόλιο σας για την ονομασία των Σκοπίων ως Βόρεια Μακεδονία;
Δέκα εκατομμύρια λαός σε μια αναστάτωση, με διαφορές. Αυτή είναι η μεγάλη «επιτυχία», το να διασπάσεις έναν λαό, να τον διαιρέσεις. Πράγματα που έχουν να κάνουν με την ιστορία και είναι πολύ ξεκάθαρα να μπαίνεις στη διαδικασία να τα ερμηνεύσεις πάλι, γιατί το παιχνίδι δεν παίζεται σε εσένα, παίζεται στα συμφέροντα, σε μια υπόθεση που σε ξεπερνά και δεν θα μάθεις ποτέ γιατί γίνεται όλο αυτό. 

Εγώ πιστεύω ότι τα πράγματα πρέπει να μείνουν όπως είχαν. Δεν μπορεί κανείς να παρατάξει κάτι άλλο δίπλα στην Ελληνική Μακεδονία. Μακεδονία ήταν αυτή που ήταν και που ξέραμε. Όπως και οι Μακεδόνες. Ο γεωγραφικός προσδιορισμός είναι μια άλλη ιστορία. Από τη στιγμή που υπάρχουν μέσα στην κάθε περιοχή διάφορες προσχώσεις, διάφορες περίοδοι που κάτα κάποιο τρόπο έχουν αφαιρέσει τη ρίζα ή δημιούργησαν ένα άλλο παρελθόν, θα πρέπει να το λύσουν οι άλλοι και όχι εμείς.  Εμείς δεν είπαμε ποτέ ότι η δική μας Μακεδονία δεν ήταν Μακεδονία. Δεν διεκδικούμε εμείς έθνος. Εμείς είμαστε Μακεδόνες. Αν κάποιοι θέλουν να δημιουργήσουν έθνος στο όνομα της Μακεδονίας πρέπει να δουν αν διατήρησαν αυτή τη σχέση όλα αυτά τα χρόνια, την καταγωγή και αν έχουν όντως το μέγεθος να λέγονται έθνος. 

Η τελευταία σας δισκογραφική δουλειά είναι το «Film Noir».
Ναι, έγινε τον περασμένο Δεκέμβριο πάλι σε συνεργασία με το International Foundation for Greece (IFG) - Aspasia Leventis. Κάναμε παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής και στο ΚΠΙΣΝ και ένα μέρος των εσόδων διατέθηκε για τις ανάγκες που καλύπτει το Ίδρυμα και πρωτοβουλίες του, όπως πετρέλαιο στα σχολεία, ασθενοφόρα και άλλα. Ο δίσκος αφορά εικόνες που έχω εισπράξει στην πορεία κάποιων ετών θέλοντας να επανέλθω σε αυτή την αίσθηση που έχω γιατί συνεχώς μου προσθέτουν εικόνες. Φανταστείτε ότι περιλαμβάνει υλικό το οποίο ξεπερνά τα 20 χρόνια και όμως συνεχώς μου γεννά εικόνες. Σαν μια κινηματογραφική ταινία. Θα δούμε πώς θα εξελιχθεί γιατί η δισκογραφία έχει μπει σε άλλα κανάλια. Όμως υπάρχει και το ίντερνετ μέσω του οποίου μπορούν να γίνουν πράγματα. Πιο πολύ αυτό που με ενδιαφέρει δεν είναι η δισκογραφία, παρόλο που έχω υλικό και μπορώ κάλλιστα να το διοχετεύσω στο διαδίκτυο και κάποια στιγμή θα το κάνω, αλλά το να παίζω, δηλαδή να έχω τη δυνατότητα να βρίσκομαι στη σκηνή. Και είναι το ζητούμενο για όλους τους καλλιτέχνες. Η σχέση μου λοιπόν με τη μουσική παραμένει η άμεση σχέση, να τραγουδώ και έχω απέναντί μου κόσμο. Και επειδή υπάρχει το παρελθόν, το αποτύπωμα στη δισκογραφία και ο κόσμος ξέρει τον καλλιτέχνη και μέσα από τη δισκογραφία, αυτό και μόνο με καλύπτει γιατί το ρεπερτόριό μου είτε είναι πριν από 30 ή πριν από 40 χρόνια μου δείχνει ότι δεν ξόφλησα με αυτή την ιστορία.

Θα κυκλοφορήσετε υλικό μόνο μέσω του διαδικτύου;
Όχι ακόμη αλλά άμα φτιάξω κάποια τραγούδια με αυτό τον τρόπο θα το κάνω γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Δεν με πειράζει αυτό. Θέλω μόνο να έχω τη σχέση με τη σκηνή, αυτό είναι το ζητούμενο για εμένα.

Υπάρχουν σχέδια για το χειμώνα;
Δεν έχω κάνει κάποια σχέδια. Συζητάω για διάφορες συναυλίες που θα κάνω. Θα το δούμε. Υπάρχουν σκέψεις. Εγώ δεν είχα ποτέ το ταλέντο του προγραμματισμού. Και το κυριότερο να τον υλοποιείς κιόλας. Και εκεί επίσης δεν είχα ταλέντο.

Τελικά «ο κόσμος αυτός δεν θα αλλάξει ποτέ»;
Το έβαζα το ερωτηματικό αλλά το πήρα πίσω. Αλήθεια, δεν βλέπω αλλαγή. Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ. Τελεία. Χωρίς ερωτηματικό.

Πληροφορίες συναυλίας Ανταμό-Βασίλης Λέκκας στο Ηρώδειο, 15 Σεπτεμβρίου
Τιμές εισιτηρίων:
Άνω Διάζωμα: 
18 € Μειωμένο 
25 € Κανονικό
Κάτω Διάζωμα
Γ’ Ζώνη: 45€
Β΄ Ζώνη: 55 €
Α’ Ζώνη: 65 €
VIP: 80 €
Gold VIP: 100 €
Προπώληση Ηλεκτρονικά: 
https://www.viva.gr/tickets/music/odeio-irodou-attikou/salvatore-adamo-vasilis-lekkas/
Προπώληση Τηλεφωνικά: 11876
Φυσικά Σημεία προπώλησης εισιτηρίων: Media Markt | SevenSpots | VivaKiosk Σύνταγμα + Τεχνόπολη | Ευριπίδης Βιβλιοπωλεία | αθηνόραμαgr. | Yioleni's | Kremlino

Google NewsΑκολουθήστε το reader.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.

TAGS
#Συνεντεύξεις