Μουσική
LIVE: ΑΝΑΝΕΩΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ

Όσα είδαμε στις πρόβες της μεγάλης συναυλίας για την Αρλέτα (vids)

Γνωστοί καλλιτέχνες μιλούν στο Reader.gr για την Αρλέτα.

Χθες Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου είχαμε τη χαρά και την τύχη να βρεθούμε στις πρόβες των καλλιτεχνών για το μεγάλο αφιέρωμα στην Αρλέτα της καρδιάς μας, που θα πραγματοποιηθεί στο Ηρώδειο την Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου.

Εκεί συναντήσαμε τον Λάκη Παπαδόπουλο, συνεργάτη και καλό φίλο της Αρλέτας, τον Χρήστο Θηβαίο, την Ανδριάνα Μπάμπαλη, τη Φωτεινή Βελεσιώτου, την Παυλίνα Βουλγαράκη, το σκηνοθέτη της παράστασης -και φίλο της Αρλέτας- Στέλιο Κρασανάκη, αλλά και μουσικούς που έχουν δουλέψει με την αξέχαστη ερμηνεύτρια επί σειρά ετών.

Συγκίνηση, χαρά, νοσταλγία και πολλή αγάπη για την Αρλέτα ήταν τα συναίσθηματα που μας μετέφερε ο καθένας από τους παραπάνω συντελεστές, όταν τους ζητήσαμε να μας μιλήσουν για εκείνη, να μοιραστούν στιγμές τους μαζί της, αλλά και να μας δώσουν το στίγμα της ξεχωριστής αυτής παράστασης στο Ηρώδειο, μια συναυλία για την οποία και η ίδια η Αρλέτα θα χαιρόταν και θα απολάμβανε πολύ.

Σημείωση: η προγραμματισμένη συναυλία αναβλήθηκε λόγω των ιδιαίτερα δυσμενών καιρικών συνθηκών που επικρατούν σε ολόκληρη τη χώρα. Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί σε νεά ημερομηνία. Μείνετε συντονισμένοι


«Μόνο αστεία είχαμε με την Αρλέτα, πολλά! Επίσης θυμάμαι ότι αγωνιούσε πριν από κάθε παράσταση. Μου έλεγε "Λάκη είσαι ο μόνος που δεν με κουράζει, που δεν έχουμε κόντρες για το ποιος θα βγει, τί θα πει". Πάντα, ένα αστείο μεταξύ μας αλλά και με τον κόσμο, έσπαγε τον πάγο του άγχους για την παράσταση.

Η Αρλέτα θα ένιωθε καλά για αυτή τη συναυλία, σαν να είναι σπίτι της, με αυτούς που την αγαπούν και με τον κόσμο που θα είναι εκεί. Θα πω δυο τραγούδια από τον τελευταίο δίσκο που κάναμε το "Δεν είναι ένα τραγούδι Χριστουγέννων" και το "Οι φίλοι μας".

Δεν πρόλαβε να χαρεί αυτό το δημιούργημα, το τραγούδησε αλλά δεν πρόλαβε να το ακούσει τελειωμένο. Μια φορά που πήγα στην εντατική, είχα στο τηλέφωνο τα τρσγούδια του τελευταίου άλμπουμ και της έβαλα στα κρυφα τα ακουστικά να το ακούσει. Εκεί έδειξε να αντιδρά, έτρεξε ένα της δάκρυ. Έδειξε ότι είχε επαφή με το περιβάλλον, απλώς δεν είχε δύναμη να αντιδράσει. Τυραννίστηκε 9 μήνες από εντατική σε εντατική. Και τα προηγούμεμα χρόνια. Πριν από 15 χρόνια όταν μου είπαν ότι ήταν με βαρύ εγκεφαλικό, δεν το πίστεψα, είπα η Αρλέτα θα τη σκαπουλαρει. Και πράγματι.

Ήταν παρα πολύ γλυκιά και λάτρευε να κουβεντιάζει. Τον πρώτο δίσκο τον κάναμε μετά από τρία χρόνια. Μιλάμε για τρία χρόνια καθημερινό μπλα-μπλα στο σπίτι της στα Εξάρχεια. Και τί δεν είπαμε. Ζούσε με αυτό, της άρεσε η πολιτισμένη συζήτηση για ώρες ατελείωτες».
Λάκης Παπαδόπουλος

«Την Αρλέτα τη γνώρισα την άνοιξη του 1995. Ακόμα δεν είχε βγει ο δίσκος “Μέρες Αδέσποτες” με του Συνήθεις Υπόπτους και είχα μια κασέτα με τα τραγούδια του άλμπουμ. Την είχα δώσει σε μια κάβα φίλων στα Εξάρχεια, την κάβα Σολιδάκη του Γιάννη και του Δημήτρη. Ήμασταν όλοι σε μια γειτονιά, εγώ Ασημάκη Φωτήλα, η κάβα ήταν Μετσόβου και Νοταρά και η Αρλέτα στην Τσαμαδού. Όταν πήγε η Αρλέτα στο μαγαζί κάποια στιγμή, ερήμην μου, οι αδελφικοί μου φίλοι της έβαλαν να ακούσει την κασέτα. Την ίδια ημέρα, μετά από λίγο, μπαίνω εγώ και μένω έκπληκτος γιατί ακούω τον εαυτό μου από τα ηχεία, δηλαδή το ντέμο και την Αρλέτα να κάθεται στα σκαλάκια με το σκύλο της τον Σεβάχ. Τη χαιρετάω και μου λέει “παιδί μου εσύ είσαι αυτός;”, με το γνωστό παγωμένο ύφος που είχε. Και απαντάω “μάλιστα εγώ είμαι”. Μου λέει χαμηλόφωνα όπως μίλαγε: “Έχεις ταλέντο” και κατενθουσιασμένος της απαντώ «χίλια ευχαριστώ». Και τότε μου λέει «μη με ευχαριστείς. Δεν με ενδιαφέρει.». Παγώνω. «Αυτό που με νοιάζει είναι τι θα το κάνεις...», συμπληρώνει.

Αυτή ήταν η πρώτη μας γνωριμία, η πρώτη μας κουβέντα. Μετά, τα επόμενα χρόνια συναντιόμασταν σποραδικά εκεί στη γειτονιά, πάντα με αγκάλιαζε με το σοφό της τρόπο και με τα λόγια που μου έλεγε και τις συμβουλές της που τις κρατάω ακόμα μέσα μου. Ώσπου πέρασαν τα χρόνια, εγώ πηγαινοερχόμουν στην Ιταλία και από τότε είναι –όχι ήταν- ένας φύλακας-άγγελος μου και από τους πιο σοφούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. 

Τον τελευταίο καιρό ήταν να βγούμε οι δυο μας για να παίξουμε μαζί στο Half Note αλλά δυστυχώς… Τη θυμάμαι πάντα με αγάπη, με χιούμορ και την έχω πάντα δίπλα μου και μέσα μου. 

Στη συναυλία θα πω τα τραγούδια ακραιφνώς των Εξαρχείων. Δηλαδή τον “Λύκο” και την παρακαταθήκη που μου άφησε, “Την μπαλάντα του πάρκου”. Θα τα προσεγγίσω με πολύ ιδιαίτερο τρόπο και με πολλή ευλάβεια. 

Για εμένα, η Αρλέτα είναι ακόμα εδώ. Και αυτό που θα της έλεγα θα ήταν “στην υγειά σου φιλενάδα”. Και είμαι σίγουρος πως θα είναι χαρούμενη για αυτή τη γιορτή, θα της αρέσει».
Χρήστος Θηβαίος

«Με την Αρλέτα δέσαμε αμέσως, κάναμε καλή παρέα. Ήταν υπέροχος άνθρωπος και με χιούμορ… Ξέρεις, εκεί που τελειώνει το χιούμορ των άλλων αρχίζει της Αρλέτας. Σοφός άνθρωπος... Η Αρλέτα δεν ήταν ο τύπος που συμβουλεύει ανθρώπους. Αυτό που μου έμεινε επίσης από εκείνη είναι η απλοχεριά της. Και δεν μιλάω για υλικά αγαθά, αλλά για την απλοχεριά της ψυχής και του χώρου που έδινε σε ανθρώπους που εκτιμούσε. Η Αρλέτα ήταν πολύ γλυκός άνθρωπος και απέρριπτε τους αγενείς ανθρώπους όχι τους ευγενείς.

Όλους μετά θάνατον τους θυμόμαστε, δεν τους ψάχνουμε όταν πρέπει και αυτό είναι μεγάλο ελάττωμά μας. Αν ήταν ακόμα μαζί μας, με αυτή τη συναυλία θα ένιωθε μεγάλη τιμή γιατί θα έκλεινε ένα καπάκι, να το πω έτσι. Θα γινόταν αυτό που είχε στο μυαλό της.

Τα τραγούδια που θα πω είναι το "Εγώ δεν έχω φίλους" και το "Με σημάδεψες" για το οποίο μου έδωσε την εξής εντολή: «εσύ θα το πεις Φωτεινούλα και θα το δισκογραφήσεις» και έτσι θα γίνει. Δεν μπορώ να περιγράψω πώς θα τα προσεγγίσω, είναι και τα δυο τραγούδια καρδιάς, "μαχαιριές" είναι όχι τραγούδια. Είναι μεγάλη μου τιμή που συμμετέχω στη συναυλία. 

Οι θύμησες να μένουν στο μυαλό μας, να μην την ξεχνάμε, αυτό ήθελε, να τη θυμόμαστε με αγάπη. Τα τραγούδια της έχουν περάσει και στις επόμενες γενιές γιατί δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο, δηλαδή να βγαίνει μια γυναίκα τραγουδοποιός και να τολμάει στο αντρικό κατεστημένο να εμφανίζεται με την κιθάρα της.

Αυτό που θα ήθελα να της πω είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ, εγώ προσωπικά αυτό βίωσα, αυτό εισέπραξα και αυτό θα είναι οδηγός για εμένα».
Φωτεινή Βελεσιώτου

«Είχε έρθει να μας δει το 2005 στο Συρμό, όταν είχαμε κάνει το δεύτερο δίσκο που υπήρχε μέσα η διασκευή της "Σερενάτας". Την ανέβάσαμε στη σκηνή, ο κόσμος την αποθέωνε και λέει τη φοβερή ατάκα με το χαρακτηριστικό της χιούμορ: "σας ευχαριστώ και σας συγχαίρω για το καλό σας γούστο". Επίσης είχε έρθει ξανά και στο Κύτταρο να μας δει.

Ήταν φοβερή περίπτωση και τη θαύμαζα πάντα. Στη συναυλία θα πω τη "Σερενάτα" και θα προσεγγίσω την αυθεντική εκτέλεση του τραγουδιού, γιατί είναι μια βραδιά που τιμάται η Αρλέτα και έτσι θα το παίξουμε. Ελπίζουμε να είναι κάτι που θα άρεσε και στην Αρλέτα. Από εμάς πάντως γίνεται με πολύ καλή πρόθεση, γιατί είμαστε άνθρωποι που τη θαυμάζουμε πάρα πολύ, την αγαπάμε και θέλουμε να την τιμήσουμε.

Εμένα προσωπικά μου έχει μάθει πολλά ως ακροάτρια και από την ελληνική σκηνή θαυμάζω ειδικά την Αρλέτα γιατί έκανε κάτι πολύ μοναδικό. Ο τρόπος που τραγουδούσε, ήταν τόσο χαμηλών τόνων, δεν είναι εύκολο να πετύχει και να περάσει προς τα έξω αυτό γιατί ο κόσμος θέλιε φωνές, κραυγές και γενικά πιο φανταχτερά πράγματα. Με έχει επηρεάσει πάρα πολύ γιατί και εγώ είμαι χαμηλών τόνων τραγουδιστικά και πάντα ένιωθα μια συγγένεια με εκείνη.

Κρίμα που δεν είναι παρούσα γιατί θα ήθελε να το δει να συμβαίνει ή μπορεί να ήθελε και η ίδια να τραγουδήσει στο Ηρώδειο σε μια δική της συναυλία εκεί. Αυτό που άφησε πίσω της είναι πάρα πολύ σημαντικό, σαν δημιουργός αλλά και σαν προσωπικοτητα ήταν κάτι πολύ μοναδικό στην Ελλάδα. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια σαν την Αρλέτα, να τη συγκρίνω με κάποια. Είχε κάτι πολύ διαχρονικό, ήταν πολύ μοντέρνα».
Ανδριάνα Μπάμπάλη

«Είμαι από αυτούς που δεν είχα γνωρίσει ποτέ την Αρλέτα προσωπικά, παρότι στην καρδιά μου έτσι το αισθάνομαι, όπως και όλη η Ελλάδα. Ωστόσο, πάρα πολλά τραγούδια δικά της είναι στα προγράμματά μου. Πολύ αγαπημένο μου από πολύ μικρή είναι "Ο λύκος" και τώρα αυτό που με συγκινεί και αγαπώ πολύ είναι οι "Δυο γλάροι".

Στη συναυλία θα πω "Τις άδειες νύχτες" επειδή με αγγίζει πάρα πολύ αυτό το τραγούδι, μου φέρνει μια νοσταλγία που δεν ξέρω καν από πού προκύπτει, ενώ οι στίχοι του μου δημιουργούν πολύ έντονα συναισθήματα. Σίγουρα λοιπόν θα το προσεγγίσω με την καρδιά μου.

Αισθάνομαι πολύ τυχερή που συνδέομαι με αυτό το γεγονός γιατί γενικότερα η Αρλέτα ήταν ο άνθρωπος που μου έμαθε τί μπορείς να κάνεις με το πρώτο υλικό, με μια κιθάρα, αυτό που στην πραγματικότητα πρεσβεύει και όλη η ιδέα του νέου κύματος. Μιλάμε για αυτή τη λιτότητα στην ενορχήστρωση, έτσι ακριβώς όπως "γεννιούνται" στα σπίτια μας τα τραγούδια. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που καταχωρήθηκε στη μνήμη μου μέσω της Αρλέτας, ότι το απλό ταυτόχρονα τσακίζει, είναι η πιο σκληρή αλήθεια από όλες.

Επειδή τη θαυμάζω πολύ, η Αρλέτα για εμένα είναι μια έννοια και έτσι νιώθω ότι δεν έχει φύγει. Γενικότερα θαυμάζω τους ανθρώπους που έχουν ένα ενδιαφέρον προς την τέχνη, γιατί ζωγράφιζε επίσης.

Νιώθω πάρα πολύ τυχερή. Και χαρούμενη. Κάποιοι άνθρωποι είναι τόσο σημαντικοί με τόσο μεγάλη προσφορά που όταν τους συναντάμε δεν χρειάζεται να λέμε κάτι. Ακόμα και αν δεν μας μιλήσουν, ενεργειακά θα ειπωθεί αυτό που έχουν και θα μας το περάσουν. Αν ήταν ακόμα μαζί μας και ήταν παρούσα στη συναυλία θα ένιωθα σίγουρα αγωνία, ευτυχία και μεγάλη χαρά».
Παυλίνα Βουλγαράκη

«Εγώ έχω τη σκηνοθετική επιμέλεια, άλλωστε η Αρλέτα δεν έκανε συναυλίες, αλλά παραστάσεις. Πάντα υπήρχε ο λόγος, είχε έντονη παρουσία και έτσι πέρα από τα τραγούδια θα ακουστούν και 4 ποιήματά της από την γνωστή ηθοποιό Λυδία Φωτοπούλου. Θα έχουμε και ένα ολιγόλεπτο βίντεο από συνεντεύξεις της και εκπομπές που είχε κάνει και που πάντα έλεγε ενδιαφέροντα πράγματα. Αυτό ήταν που τη διαφοροποιούσε από άλλες συναδέλφους της, πέρα από την ποιότητα των τραγουδιών της και των στίχων της. Ήταν μια διανοούμενη τραγουδίστρια και νομίζω ότι είχε μια πορεία -η ίδια προτιμούσε τον όρο πορεία και όχι καριέρα- που νομίζω είναι μοναδική. Δεν υπάρχει ούτε προηγούμενο, ούτε επόμενο. Δεν προϋπάρχει ούτε θα υπάρξει ξανά ένα πρόσωπο με την ιδιαίτερη αυτή παρουσία.

Αυτή η διαδρομή κράτησε 50 χρόνια. Είναι ένα υπόδειγμα του πώς μπορεί μια καριέρα να διατηρηθεί, να κρατήσει, να εμπνεύσει γενιές. Όπως έλεγε η ίδια, έχει τραγουδηθεί από 4 γενιές χωρίς να κάνει τίποτα για να επιβληθεί το έργο της. Έλεγε χαρακτηριστικά ότι δεν έκανε όλα αυτά που θα έπρεπε να κάνει για να διατηρηθεί το έργο της και όμως αυτό το έργο πέρασε στον κόσμο. Το κοινό το τραγούδησε και τραγουδιέται μέχρι σήμερα. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές γενιές που πήγαιναν στις συναυλίες της και είναι ένα έργο που θα συνεχίσει την πορεία του και μετά το θάνατό της γιατί οι στίχοι της είναι μοναδικοί, εκφράζουν κάθε εποχή, προσδιορίζουν τί σημαίνει αστικό τραγούδι.

Η Αρλέτα έγραφε πάντα για καταστάσεις πόλης. Ακόμα και ο τελευταίος της δίσκος είναι έτσι. Μιλάει για τις απώλειες της καθημερινότητας, τα αδέσποτα, για όλα τα θέματα που μας απασχολούν, για τον έρωτα, για τις σχέσεις και πάντα όλα αυτά τα αντιμετώπιζε από τη δικιά της τη σκοπιά. Η Αρλέτα είχε μια δική της ματιά που έβλεπε τα πράγματα, είχε μια δική της προσωπικότητα και νομίζω αυτό είναι που αγάπησε ο κόσμος. Δεν ενεπλάκη ποτέ σε όλα αυτά που έχει ο χώρος, τις δημόσιες σχέσεις, δεν έκανε ποτέ κάτι για να το κάνει. Έβγαζε πάντα αυτό που ήθελε, τη στιγμή που ήθελε, όχι πάντα με ευκολία. Υπήρχαν εποχές που μεσολαβούσαν 10-12 χρόνια για να βγάλει δίσκο. Όμως πάντα το κατάφερνε γιατί πίστευε πολύ σε αυτό που έκανε και είχε πάντα την υποστήριξη του κοινού αλλά όχι και του χώρου. Οι συνάδελφοί της την εκτιμούσαν αλλά δεν ξέρω πόσο την αγαπούσαν. Γιατί έβαζε τον πήχη πάρα πολύ ψηλά και θεωρούσαν ότι λειτουργούσε σαν ένα μέτρο για να κριθούν και οι υπόλοιποι.

Θα ήθελα πάρα πολύ η νέα γενιά να γνωρίσει το έργο της Αρλέτας, να τραγουδήσει ξανά τους στίχους από τα τραγούδια της, να έρθει σε επαφή με τα ποιήματά της. Γενικότερα να μπορέσει λίγο να κατανοήσει τον ιδιαίτερο τρόπο σκέψη της. Που μας λείπει αυτός ο τρόπος της. Θα τολμούσα να πω ότι είχε έναν ανάλογο τρόπο σκέψης ανάλογο του Χατζιδάκι και κυρίως είχε το θάρρος της γνώμης της. Μπορούσε να εκφράζει αυτή τη γνώμη χωρίς να υπολογίζει τις συνέπειες για αυτό. Νομίζω ότι οι πολύ σημαντικοί δημιουργοί έχουν αυτή την προσωπικότητα και αυτή την ταυτότητα γιατί αυτό ήταν.

Βλέπετε πως ό,τι έχει τραγουδήσει πολύ δύσκολα μπορεί να ερμηνευτεί από άλλους τραγουδιστές. Αυτό αν θέλετε είναι και ένα στοίχημα της παράστασης στο Ηρώδειο. Το πώς οι παλαιότεροι τραγουδιστές αλλά και η νεότερη γενιά θα μπορέσει να μας μεταφέρει τα τραγούδια της Αρλέτας στο σήμερα. Από τις πρόβες, πιστεύω ότι είναι μια πολύ πετυχημένη προσπάθεια. Συμμετέχει μια μεγάλη γκάμα διαφορετικών καλλιτεχνών, από διαφορετικούς χώρους, είδη τραγουδιού, άνθρωποι που έχουν συνεργαστεί μαζί της, μουσικοί, αλλά και άνθρωποι που δεν είχαν συνεργαστεί μαζί της και εκτιμούν το έργο της. Είναι μια ενδιαφέρουσα συνύπαρξη καλλιτεχνών και είναι για καλό σκοπό.

Από τη δική μου πλευρά το κάνω με τον τρόπο της Αρλέτας. Η ίδια ήθελε πολύ μια συναυλία στο Ηρώδειο για τα 50χρονα της και ουσιαστικά αυτή την επιθυμία της εκπληρώνουμε τώρα. Ήταν 15 χρόνια φίλη μου και προσπαθώ, όσο την ήξερα, να είμαι μέσα στο πνεύμα της. Άλλωστε είχαμε πει ότι αν έκανε μια συναυλία θα είχα τη σκηνοθετική επιμέλεια και έτσι τώρα υλοποιώ την υπόσχεση που της είχα δώσει.

Νομίζω ότι θα έμενε ικανοποιημένη από τη συναυλία αλλά θα έλεγε ότι θα μπορούσε να είναι και καλύτερο. Η Αρλέτα έψαχνε πάντα το καλύτερο, ήταν απόλυτη, επειδή πάντα υπάρχει το καλύτερο. Όμως νομίζω θα ήταν ικανοποιημένη γιατί ενώ ξεκίνησε με έναν φόβο για τον κόσμο τελικά τα τελευταία χρόνια της ζωής της τής άρεσε πολύ η επαφή με τον κόσμο όπως επίσης της άρεσε πολύ που τα τραγούδια "προχωρούσαν". Όπως έλεγε και η ίδια "Τα τραγούδια περπατάνε μέσα στο χρόνο και δεν χρειάζεται να τους αλλάξω ούτε σακάκι, ούτε πουκάμισο, ούτε παπούτσια, όπως είναι ντυμένα προχωράνε". Έτσι θα έβλεπε τα τραγούδια της ότι έφτασαν έως τη σκηνή του Ηρωδείου, όπως είναι ντυμένα. Είναι η μεγαλύτερη δικαίωση για έναν καλλιτέχνη να βλέπει ότι τα τραγούδια του κρατάνε στο χρόνο. Νομίζω είναι το όνειρο του κάθε δημιουργού.

Αυτό το νόημα έχει η παράσταση στο Ηρώδειο. Να τα εισπράξει η νέα γενιά και μέσα από νέες εκτελέσεις και -γιατί όχι- να τα υιοθετήσει. Βλέπετε η πολιτεία έρχεται πάντα ευκαιριακά όπως έκανε και με τον Μάνο Ελευθερίου. Δεν ξέρω αν έρχονται τόσο για να τιμήσουν ή για να εκμεταλλευτούν κάποιον. Σημασία έχει όταν τιμάς κάποιον να τον τιμάς ουσιαστικά και όχι να τιμάς τον εαυτό σου που τον τιμά. Η προσπάθειά μας λοιπόν μέσα από αυτή την παράσταση είναι να τιμήσουμε την Αρλέτα και όχι τους εαυτούς μας».
Στέλιος Κρασανάκης

Πληροφορίες
Τιμές Εισιτηρίων: Οι τιμές των διαθέσιμων εισιτηρίων ξεκινούν από 23 ευρώ και φθάνουν τα 50 ευρώ
Συγκεκριμένα:
Άνω Διάζωμα
Τα πρώτα εισιτήρια των 17 ευρώ (early bird) εξαντλήθηκαν.
Η τιμή έχει διαμορφωθεί στα 23 ευρώ
Κάτω Διάζωμα
Ζώνη Γ: 30 ευρώ
Ζώνη B: 35 ευρώ
Ζώνη A: 40 ευρώ
Διακεκριμένη Ζώνη Β': 45 ευρώ
Διακεκριμένη Ζώνη A': 50 ευρώ
Για τα ΑΜΕΑ και τους συνοδούς τους υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος
στο Κάτω Διάζωμα (Τμήμα Α - Σειρές 1 & 2): 17 ευρώ
Σημεία Προπώλησης
Η προπώληση εισιτηρίων γίνεται από το δίκτυο viva.gr
ηλεκτρονικά στο www.viva.gr | τηλεφωνικά στο 11876
Φυσικά Σημεία Προπώλησης Εισιτηρίων
Seven Spots | Reload Stores | Ευριπίδης Βιβλιοπωλεία | Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων | αθηνόραμα.gr | Viva Kiosk Σύνταγμα | Yoleni's | Kremlino |
Μy market | METRO | SHELL | BP | EKO |
Και στο εκδοτήριο εισιτηρίων του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου που βρίσκονται στη στοά Πεσμαζόγλου, Πανεπιστημίου 39.
Ωράριο Λειτουργίας:
Δευτέρα– Παρασκευή: 10.00 - 16.00 και Σάββατο 10.00 - 15.00
Πληροφορίες - Κρατήσεις εισιτηρίων: +30 210 3272000, [email protected] 
Κρατήσεις για ΑμΕΑ: +30 211 7800056 (ώρες λειτουργίας: 09.00-17.00).

Google NewsΑκολουθήστε το reader.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.

TAGS
#Συνεντεύξεις