Μουσική
LIVE: ΑΝΑΝΕΩΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ

Η Φωτεινή Βελεσιώτου μιλάει για τραγούδι, σέλφι και Pink Floyd

Η Φωτεινή Βελεσιώτου είναι ροκ.

Αυτή την εποχή η Φωτεινή Βελεσιώτου μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο όπου εμφανίζεται με τον Χάικ Γιαζιτζιάν τα Σάββατα του Νοεμβρίου και το στούντιο όπου ηχογραφεί το νέο της δίσκο. Ωστόσο, εμείς καταφέραμε και κλέψαμε λίγο από το χρόνο της ένα ήσυχο πρωινό -η καλύτερη ώρα για εκείνη- για μια όμορφη κουβέντα που περιστράφηκε γύρω από το τραγούδι, τη θητεία της ως δασκάλα και την αγάπη που τρέφει για τους μαθητές της, τη σχέση της με την ξένη ροκ μουσική, αλλά και τις σέλφι... Διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβετε...

Τα Σάββατα του Νοεμβρίου σε συναντούμε στο Γυάλινο μαζί με τον Χάικ Γιαζιτζιάν.
Ακριβώς. Είμαστε 8 άτομα πάνω στη σκηνή και το βιώνουμε όλοι μας πολύ όμορφα. Με τον Χάικ γνωριζόμαστε 15 χρόνια και είμαστε πολύ φίλοι και εκτός σκηνής. Συνεργασίες δεν έχουμε κάνει αλλά πάντα το λέγαμε. Ήρθε τώρα το πλήρωμα του χρόνου να το κάνουμε.  Μόνο καλή διάθεση μου βγαίνει με τον Χάικ, είναι πάνω από όλα εξαιρετικός άνθρωπος. Και πιστεύω περνάει και στο κοινό η καλή μας διάθεση. Κάνουμε μουρλά πράγματα πάνω στη σκηνή, παίζει εκείνος, εγώ τραγουδάω, χορεύω. Δεν είμαι του χορού, αλλά με τον Χάικ χορεύω. Αυτά μας μένουν, οι όμορφες συνυπάρξεις, της καρδιάς το συναπάντημα.

Γιατί λοιπόν «συναπάντημα καρδιάς» ο τίτλος των εμφανίσεων;
Γιατί αγαπιόμαστε πολύ και γιατί και τα τραγούδια που λέμε είναι τραγούδια καρδιάς. 

Άρα τί ακούμε τα Σάββατα στο Γυάλινο;
Το πρόγραμμα έχει τραγούδια από τη δισκογραφία του Χάικ και από τη δική μου, κάποια κομμάτια μου που θα ενταχθούν στον καινούριο μου δίσκο που ελπίζω να βγει στο τέλος της χρονιάς ή στις αρχές της νέας και διασκευές τραγουδιών άλλων καταξιωμένων συνθετών και ποιητών που αγαπάμε. Έχει λοιπόν και ακουστικό ύφος αλλά και χορευτικά. 

Και πρόκειται για ένα οδοιπορικό μουσικό ταξίδι χωρίς σύνορα, ακριβώς όπως η μουσική ενώνει τους λαούς.
Ακριβώς, δεν έχει σύνορα η μουσική. Συγκεκριμένα ο Χάικ είναι Αρμένιος, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Χαλέπι και ήρθε 20 χρόνων στην Ελλάδα και έμεινε, πριν συμβούν όσα συνέβησαν. Η μουσική ενώνει όλους τους ανθρώπους, τους μόνους που δεν μπορεί να ενώσει είναι τους Παλαιστίνιους με τους Εβραίους. Είναι μεγάλο πράγμα να μπορείς να μοιράζεσαι τη σκηνή με τους ανθρώπους που αγαπάς. Όσον αφορά τις εμφανίσεις μας, τελειώνοντας θα συνεχίσουμε ξανά μετά τις γιορτές και μετά θα πάμε εκτός Αθήνας: Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Γιάννενα, Καλαμάτα και αλλού.

Φωτεινή πότε ένα τραγούδι «μιλάει» στην καρδιά σου;
Στην καρδιά μου μιλάει πρώτα ο στίχος. Αλλά και το «πάντρεμα» μετά με τη μουσική το απογειώνει. Αν ένα τραγούδι έχει πολύ καλή μουσική αλλά δεν έχει καλό στίχο δεν θα το πω πουθενά, δεν θα μπορώ να το υποστηρίξω.

Ακούς ξένη μουσική, έχεις αναφερθεί σε Pink Floyd, Jethro Tull, Νιλ Γιανγκ. Αυτή την περίδο με τί έχεις κολλήσει και αν θα σε ακούγαμε ποτέ να λες ένα ξένο ροκ κομμάτι. 
Ναι έχω τρέλα! Την περίοδο αυτή ακούω πολύ Πίτερ Γκριν. Όχι δεν ξέρω αγγλικά, πέρα από το yes I do, no I don't και το no it isn't, οπότε δεν μου βγαίνει να τραγουδήσω αγγλικά (γέλια). Αλλά μου αρέσει πάρα πολύ η ροκ μουσική, οι μπαλάντες. Θεωρώ κορυφαίο συγκρότημα τους Pink Floyd και Jethro Tull, είναι τεράστια η ξένη μουσική. Στον ελεύθερο χρόνο μου ακούω και ροκ και κλασική μουσική.

Θεωρείς ότι ένας τραγουδιστής μπορεί να πει τα πάντα;
Όχι, θεωρώ ότι πρέπει να έχουμε το χώρο μας και να περιοριστούμε ο καθένας σε αυτό που μπορούμε να υποστηρίξουμε. Για παράδειγμα εγώ παραδοσιακά τραγούδια δεν ξέρω, μου αρέσει να τα ακούω από ανθρώπους που κατέχουν το σπορ, εγώ ίσως να πω ένα τραγούδι που ξέρω και μέχρι εκεί. Δεν είμαστε όλοι γεννημένοι για όλα. 

Τί σε έχει διδάξει η ενασχόλησή σου με τη διδασκαλία, με τον αθλητισμό -όταν έπαιζες μπάσκετ- και με το τραγούδι;
Το μοίρασμα. Όλα αυτά είναι ομαδικά σπορ. Ακόμα και η τάξη ομαδικό είναι. Η δασκάλα μπορεί να είναι ο πλέι-μέικερ όπως λένε στην ορολογία του μπάσκετ, να κάνει το παιχνίδι μέσα στην αίθουσα αλλά αν δεν σέβεται τους μαθητές της, δεν θα περάσει κανένα μήνυμα ποτέ. Στο τραγούδι συμβαίνει το ίδιο. Τώρα στο πάλκο είμαστε 8 άτομα, πρέπει να υπάρχει αγάπη, μοίρασμα, νοιάξιμο για το συνάδελφο. Είναι πολύ σημαντικά πράγματα αυτά. Και στο μπάσκετ, ένα από τα κατεξοχήν ομαδικά σπορ, εκεί και αν χρειάζεται. Εγώ χαιρόμουν με την πάσα που έδινα όχι με το καλάθι που έβαζα. Όλα αυτά που πέρασα λοιπόν είναι σχολεία για εμένα. 

Ήσουν χρόνια στη διδασκαλία. Έχεις κρατήσει επικοινωνία με μαθητές σου;
Ήμουν 24 χρόνια. Βέβαια έχω κρατήσει επαφή. Πρόσφατα που μου έκαναν ένα αφιέρωμα σε τηλεοπτική εκπομπή στην ΕΡΤ1, ήρθε από τη Θεσσαλονίκη μια μαθήτριά μου που την είχα στην Γ' Δημοτικού. Και τώρα είναι 40 χρόνων, παντρεμένη με παιδιά. Οι μαθητές μου είναι λατρεμένα άτομα, είναι τα παιδιά μου. Όλα τα άλλα μπορεί να τα ξεχάσω αλλά τους μαθητές μου τους θυμάμαι έναν προς έναν. Ακόμα και αυτούς που δεν είχα στην τάξη. Τους θυμάμαι όλους και τις οικογένειές τους, ό,τι υπήρχε γύρω από αυτούς, γιατί ερχόντουσαν οι γονείς στο σχολείο να τα πάρουν, πιάναμε κουβέντα, πήγαινα σπίτι τους, στα γενέθλιά τους όλη η τάξη πηγαίναμε μαζί. Πράγματα που σήμερα δεν μπορούν να υπάρξουν. Ήμουν σε ένα χωριό, η κοινωνία ήταν μικρή και αυτό που συνέβαινε ήταν πολύ όμορφο. 

Ως εκπαιδευτικός και η ίδια, πώς βλέπεις τη σημερινή δημόσια εκπαίδευση;
Είμαι υπέρ της δημόσιας εκπαίδευσης, αλλά δυστυχώς δεν δίνονται χρήματα για αυτή. Στα παιδιά προσπαθούν να μεταφέρουν στείρες γνώσεις που δεν «γεννούν» ούτε τον προβληματισμό ούτε τίποτα. Είναι τρομερό αυτό που συμβαίνει και θα συμβαίνει δυστυχώς γιατί θέλουν να βγάζουν μαθητές ρομπότ. Δεν γίνεται αυτό. Η γνώση δεν θα τελειώσει στο Δημοτικό, ούτε στο Γυμνάσιο, ούτε στο Λύκειο, ούτε στο Πανεπιστήμιο. Κάνουν τα παιδιά του Δημοτικού πράγματα που δεν μπορεί να τα συλλάβει το μυαλουδάκι τους. Τί προσπαθούν να πετύχουν; Δεν καταλαβαίνω. Είναι όλα πολύ πρόχειρα και δυστυχώς τα παιδιά είναι τα πειραματόζωα πάντα! Δεν υπάρχει κριτική σκέψη στα παιδιά. Μόνο παπαγαλία. Αν τα ρωτήσεις για την κατανόηση του κειμένου δεν μπορούν να σου απαντήσουν. Είναι λίγα τα παιδιά που έχουν αναπτύξει την κριτική σκέψη τους. Φυσικά να αποστηθίσεις πράγματα αλλά χρειάζεται να έχεις και άποψη για αυτό και το σχολείο δεν το καλλιεργεί. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα βασίζεται στην καλή πρόθεση του κάθε δασκάλου ή καθηγητή. Δεν έχουν όμως όλοι την καλή πρόθεση να κάτσουν να ασχοληθούν περαιτέρω. Αυτό το πράγμα λοιπόν γιγαντώνεται και κάποια στιγμή σκάει. Η εκπαίδευση από γεννήσεώς της είναι απόστημα που πονάει. Το ζητούμενο είναι να παράξουν ανθρώπους που είναι φυτά ώστε να μην μπορούν να ξεσηκωθούν για κάτι που τους ενοχλεί ή να υποστηρίξουν τα πιστεύω τους. Είμαστε σε περίοδο κρίσης και δεν έχει ανοίξει ρουθούνι, όλοι είναι σκυμμένοι με το κεφάλι κάτω και συνεχίζουν τη ζωή τους με όποιον τρόπο μπορούν. Πεινώντας, σφιγμένοι, πονεμένοι συνεχίζουν αλλά δεν ξεσηκώνονται. Ευτυχώς υπάρχουν κάποιες ομάδες ανθρώπων που τους βγάζω το καπέλο και είναι εκείνοι που πάνε στις γειτονιές και μαγειρεύουν, που δίνουν στους αστέγους, στους φτωχούς.

Από τη μέχρι τώρα διαδρομή στο τραγούδι ή την εκπαίδευση ποιο είναι το πιο όμορφο πράγμα που σου έχει συμβεί;
Είναι το σχολειό μου. Απλά τώρα γεύομαι πράγματα όπως την αναγνώριση του κόσμου. Την αναγνώριση όμως στα μάτια των παιδιών δεν την αλλάζω με τίποτα! Ήταν τα πάντα για εμένα να κάνω ένα παιδί να νιώσει καλά, στο σχολείο εκείνη την ώρα εγώ ήμουν η «μάνα» του. Αυτό ήταν για εμένα το ζητούμενο και νομίζω σε αυτό τον τομέα τα πήγα καλά. Ήταν για εμένα η μεγαλύτερη εμπειρία της ζωής μου. Και να σκεφτείς όταν τέλειωσα την Παιδαγωγική Ακαδημία δεν ήθελα να δουλέψω ως δασκάλα γιατί πίστευα ότι δεν μπορούσα να κάνω κουμάντο τα παιδιά και δεν εννοώ να είμαι αυστηρή αλλά να μπορώ να τους μεταφέρω γνώσεις, οτιδήποτε.  

Επειδή σε έχουμε δει σε διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους, ποιος θα μπορούσε να ήταν ο λόγος που θα άφηνες το τραγούδι;
Λόγω βιολογικής φθοράς. Δεύτερον, έχουν αλλάξει τα δεδομένα στους νυχτερινούς χώρους. Ο κόσμος έρχεται να δείξει το ντύσιμο, το δωδεκάποντο τακούνι κλπ και αυτά είναι θέματα που εμένα δεν με αφορούν. Είναι κάποιοι που πραγματικά ακούν καλή μουσική και αυτό το γεύομαι αλλά μέσα σε αυτό υπάρχει και μεγάλη θολούρα και σαπίλα. Δεν σε ρωτούν πλέον τί κάνεις, σε ρωτούν αν μπορούν να βγάλουν μια φωτογραφία μαζί σου. Αυτό είναι το ζητούμενο; Να κάνεις συλλογή φωτογραφιών με καλλιτέχνες; Δεν είμαι κάθετα αντίθετα σε αυτό αλλά δεν σημαίνει και τίποτα. Δεν στέκονται στην ουσία του πράγματος.

Μου ανέφερες τον καινούριο δίσκο που ετοιμάζεις προηγούμενως.
Ναι, θα περιλαμβάνει τραγούδια καινούριων συνθετών που μου άρεσαν. Είμαστε σε καλό δρόμο, έχουμε ηχογραφήσει ορισμένα τραγούδια και συνεχίζουμε. Λέω δυο καινούρια τραγούδια στο πρόγραμμα. Το ένα λέγεται «Μέδουσα» και το άλλο «Η Γιορτή του Φεγγαριού» και τον περιμένουμε στην αρχή του 2019. 

Πληροφορίες
Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, Συγγρού 143, Νέα Σμύρνη
τηλ. 210 9315600
Ώρα Προσέλευσης: 22:00
Ώρα Έναρξης: 23:00
Τιμές
12 ευρώ με μπύρα ή κρασί στο μπαρ
23 ευρώ με ποτό στο τραπέζι
60 ευρώ φιάλη κρασί | 2 άτομα
120 ευρώ φιάλη ποτού | 4 άτομα
Προπώληση εισιτηρίων: Ηλεκτρονικά www.viva.gr, τηλεφωνικά στο 11876


Google NewsΑκολουθήστε το reader.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.


TAGS
#Συνεντεύξεις