Τα όσα γίνονται αυτές τις μέρες στην πολιτική ζωή με επίκεντρο την υπόθεση Novartis αποτελούν και μια πρόγευση του κλίματος μέσα στο οποίο η χώρα θα οδηγηθεί στις κάλπες. Η εργαλειοποίηση της διαφθοράς ήταν άλλωστε μια στρατηγική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ εδώ και χρόνια, με αφετηρία την εξεταστική για τα Μέσα Ενημέρωσης (αλήθεια, θυμάται κανείς τι απέγινε και πού κατέληξε;) και κορύφωση στην εξεταστική για την υγεία. Άλλωστε το βασικό πολιτικό αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ ξεκινούσε από την προσπάθειά του να «ξεσκεπάσει» τα πεπραγμένα των προηγούμενων κυβερνήσεων, ώστε ο ελληνικός λαός να κρίνει ποιοι ήταν αυτοί που χρεοκόπησαν τη χώρα και ποιοι ήταν αυτή που την παρέλαβαν κατεστραμμένη και κατάφεραν να τη βγάλουν από τα μνημόνια.

Για να υπηρετήσει όμως αυτό τον στόχο, η κυβέρνηση έχει καταφέρει το εξής: αντί να αφεθεί η δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της και να αναδείξει έκνομες πρακτικές στο χώρο της υγείας (που φέσωσαν τη χώρα με δισεκατομμύρια ευρώ) φαίνεται πως το κύριο βάρος στρέφεται στη στοχοποίηση πολιτικών προσώπων, ώστε πάση θυσία να αποδειχθούν ένοχοι. Κι αν δεν αποδειχθούν, τουλάχιστον να λερωθούν. Σε αυτό το παιχνίδι έχει επιστρατευτεί ο κατάλληλος υπουργός που μπορεί να στείλει το σωστό μήνυμα με τον πιο άμεσο, το πιο λαϊκό και τις περισσότερες φορές τον πλέον χυδαίο τρόπο, ώστε να γίνει σαφές στον δικαστικό κλάδο, για το ποιες είναι οι κυβερνητικές προτεραιότητες. Και να ικανοποιήσει και την πλατιά μάζα των οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό βέβαια ενοχλεί ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που αντιλαμβάνεται ότι η κυβέρνηση επιδιώκει να μετατρέψει τη χώρα σε ένα απέραντο δικαστήριο, ώστε να διχάσει, να φανατίσει και να αποπροσανατολίσει.  Είναι μια τακτική που δοκιμάστηκε αρκετές φορές στο παρελθόν – πριν 30 χρόνια μάλιστα, η σκανδαλολογία ήταν το βασικό πολιτικό πεδίο αντιπαράθεσης. Έτσι έμεινε στην ιστορία και το βρώμικο ΄89, κατά τη διάρκεια του οποίου μια χώρα βρέθηκε να κοιτά μέσα από την κλειδαρότρυπα, να ψάχνει κασέτες στην Ομόνοια και να διχάζεται στα καφενεία. Ανεξάρτητα πάντως από το ποιος θα βγει νικητής στο παιχνίδι της λάσπης, έχει αποδειχθεί ότι οι εκλογές κρίνονται και κυρίως κερδίζονται, στο πεδίο της οικονομίας. Εκεί όπου η σημερινή κυβέρνηση, διέψευσε προσδοκίες και προσέφερε σαφή δείγματα διαχειριστικής ανεπάρκειας.