Στην πολιτική ό,τι δηλώσεις,- όπου το δηλώσεις κι όπως κι αν το δηλώσεις- καταγράφεται. Βοηθούντος του γκουγκλαρίσματος και άλλων ομοειδών μηχανών και τρόπων αναζήτησης ό,τι λες σε ακολουθεί κι εν μέρει σε καθορίζει. Κατά κάποιο τρόπο λειτουργεί κι ως ένα βαρόμετρο της αξιοπιστίας σου, ως μία εξελιγμένη μορφή του scripta manent. Ο Αλέξης Τσίπρας για παράδειγμα όσο κι αν προσπαθήσει-που δεν το προσπαθεί- δεν μπορεί να κρύψει τις δηλώσεις για σκίσιμο των μνημονίων. Κάπως έτσι και ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να «θάψει» δηλώσεις του που προέβλεπαν ότι η Ελλάδα θα σκάσει στα βράχια στο διάστημα της διακυβέρνησης Τσίπρα.

Όλες οι προβλέψεις του διαψεύστηκαν. Από τους κόφτες που δεν εφαρμόστηκαν ποτέ και τις αξιολογήσεις που δεν θα έκλειναν ποτέ έως την ένταξη της χώρας σε προληπτική γραμμή στήριξης και τις συντάξεις που θα κόβονταν νομοτελειακά έως και το «στημένο διαζύγιο» ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Το προηγούμενο καλοκαίρι και συγκεκριμένα περί τα τέλη Ιουνίου κι ενώ η χώρα οδηγούνταν προς την έξοδο από τα Μνημόνια ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατέθεσε στην Ντόιτσε Βέλε την βεβαιότητά του ότι η ΝΔ είναι η μοναδική δύναμη που μπορεί να εξασφαλίσει την έξοδο της χώρας στις αγορές. Σ’ αυτό το μότο η αξιωματική αντιπολίτευση επένδυσε για τουλάχιστον ένα εξάμηνο επιμένοντας μέχρι και τις αρχές του 2019 ότι η χώρα δεν έχει βγει από κανένα Μνημόνιο αφού δεν μπορεί να βγει στις αγορές. Όταν βγήκε  το μόνο που βρήκε να πει ήταν ότι η Ελλάδα δανείστηκε με πολύ υψηλότερα επιτόκια από άλλες χώρες. Στην δεύτερη έξοδο με δεκαετές απέδωσε στις εκτιμήσεις των αγορών πως η κατάσταση στην Ελλάδα θα βελτιωθεί δυνητικά επειδή θα έρθει στα πράγματα η Νέα Δημοκρατία. Ώσπου κι ο ίδιος ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δήλωσε στο Bloomberg ότι η στάση των αγορών οφείλεται στο ότι βλέπουν την πολιτική αλλαγή που έρχεται στην Ελλάδα θεωρούν ότι εξασφαλίζει την πολιτική σταθερότητα γι’ αυτό κι ευνοούν την χώρα. Εντάξει.

Κανείς δεν ζήτησε από τον κ. Μητσοτάκη και τα στελέχη του να υποστηρίξουν για παράδειγμα την πρόταση για απονομή βραβείου Νόμπελ στον Τσίπρα, όπως έπραξε ο κ. Μεϊμαράκης. Η σπουδή όμως να «αγκαλιάσουν» πολιτικά μία θετική εξέλιξη για την χώρα που συμβαίνει επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και να την παρουσιάσουν ως ψήφο εμπιστοσύνης στην ΝΔ είναι το λιγότερο μικροψυχία.