Στο πνεύμα της εποχής και της διόγκωσης υπαρκτών και ανύπαρκτων ειδήσεων έκανε τον γύρο του διαδικτύου, και όχι μόνο, η φήμη πως η υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη βρίσκεται σε προβληματισμό για το εάν θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση Τσίπρα διότι είναι δυσαρεστημένη από τον Πολάκη. Τα πράγματα αποκαταστάθηκαν μερικώς όταν κύκλοι της ιδίας σχολίαζαν πως δεν υφίσταται τέτοιο θέμα παρά τις διαφωνίες με το ύφος του αναπληρωτή υπουργού Υγείας.

Αυτή είναι η χαριτωμένη πλευρά ενός αιτήματος για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση. Διότι κατά τ’ άλλα πρόκειται για μία απολύτως σοβαρή διαδικασία που προβλέπεται από το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής και αφορά την δυνατότητα μίας κυβέρνησης να ανανεώσει την εμπιστοσύνη της από το Σώμα των βουλευτών. Κάτι που έγινε κ τον προηγούμενο Ιανουάριο όταν η κυβέρνηση Τσίπρα παρά την αποχώρηση των ΑΝΕΛ κατάφερε και συγκέντρωσε τις ψήφους 151 βουλευτών επιβεβαιώνοντας την νομιμοποίησή της για την συνέχιση της κυβερνητικής της θητείας. Τότε άπαντες ανέμεναν από την αξιωματική αντιπολίτευση που είχε ανεβεί στα κεραμίδια για το Μακεδονικό να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης. Η ΝΔ αφού το κλωθογύρισε τουλάχιστον δύο εβδομάδες και μάλιστα έδινε και συντονισμένες διαρροές περί αυτού στο τέλος έκανε πίσω. Στον αντίποδα, προτίμησε να υποβάλει πρόταση μομφής κατά του Παύλου Πολάκη ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την χυδαιότητα που όπως λέει χαρακτηρίζει το εν λόγω μέλος της κυβέρνησης.

Το γεγονός ότι οι προτάσεις μομφής γίνονται για την ανεπάρκεια των κυβερνητικών χειρισμών είτε μίας κυβέρνησης στο σύνολο είτε υπουργών της και όχι για το ύφος τους είναι μία ασήμαντη λεπτομέρεια. Το θέμα είναι ότι από αύριο (Τετάρτη) το πανελλήνιο θα έχει την δυνατότητα να παρακολουθήσει μία συζήτηση για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση. Η αξιωματική αντιπολίτευση έχει κάθε δυνατότητα να σφυροκοπήσει την κυβέρνηση, να της επιτεθεί για την οικονομική και κοινωνική της πολιτική, να την αμφισβητήσει. Εάν περιοριστεί στο (υπαρκτό) θέμα (ύφους) Πολάκη θα χάσει μία μεγάλη ευκαιρία να μετατρέψει την διαδικασία στην Βουλή σε ένα ζωντανό τηλεοπτικό ντιμπέιτ -όπως υποστηρίζει- και θα δείξει ότι επιθυμεί μία συζήτηση απλώς για λόγους εντυπωσιασμού που τείνουν να πάρουν μορφή εμμονής κι όχι βέβαια μπαμπούσκας.