Στις εθνικές εκλογές του 2015, η ΝΔ είχε βγάλει ένα σποτ που βαφτίστηκε «καταστροφολογικό». Παρουσίαζε την προοπτική της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με ιδιαίτερα μελανά χρώματα, λέγοντας ότι θα επέλθει ναυάγιο στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, δεν θα έρθει η δόση των 7 δις, θα επέλθει στάση πληρωμών και θα κλείσουν οι τράπεζες. Τότε διάφοροι πήραν τον Σαμαρά στο ψιλό: ότι, τάχα, η ΝΔ προέβλεπε και τις επτά πληγές του Φαραώ, ότι θα βρέξει ακρίδες και άλλα τέτοια κομψά. Δεν ξέρω, βεβαίως, πόσο γελούσαν τους επόμενους μήνες αυτοί που χλεύαζαν το σποτ αυτό. 

Γιατί θυμήθηκα το σποτ της ΝΔ και τη συζήτηση που γινόταν εκείνες τις μέρες; Γιατί πολλοί από αυτούς που κορόιδευαν το σποτ εκείνο, πέρασαν στην αντίπερα όχθη, όντας υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά, οι πολιτικές απόψεις του καθενός είναι σεβαστές. Οι ίδιοι, όμως, τώρα υιοθετούν την ίδια ρητορική για το πολιτικό πρόγραμμα Μητσοτάκη. «Θα έρθει και θα καταργήσει το 8ωρο», «θα έρθει και θα απολύσει τους δημοσίους υπαλλήλους», «θα έρθει και θα κόψει τη 13η σύνταξη», «θα έρθει και θα κόψει το δώρο Χριστουγέννων». Από χθες, προστέθηκε και ένα ακόμα: «θα έρθει ο Μητσοτάκης και θα νομοθετήσει την επταήμερη εργασία». 

Το έργο που στήνεται είναι εντελώς προβλέψιμο. Ο κ. Μητσοτάκης θα παρουσιάζεται σαν τον μπαμπούλα που περιέγραφαν παλιά στα παιδιά για να φάνε όλο τους το φαγητό. Και αν ακόμα δεν πείθουν τα παραπάνω επιχειρήματα, υπάρχουν και άλλες ιδέες, για να πέσουν τις επόμενες μέρες.  Για παράδειγμα, «θα έρθει ο Μητσοτάκης και όποιος δεν δουλεύει αρκετά, θα μαστιγώνεται». Ή, καλύτερα, για να υπάρχει και ένα πιο οργανωμένο πλαίσιο, μπορεί να αναβιώσει και ο θεσμός της δουλείας από την Αρχαία Ελλάδα. Με έναν νόμο και ένα άρθρο. 

Είναι πολύ χρήσιμο να γίνεται πολιτική αντιπαράθεση σε επίπεδο προγραμμάτων. Χρήσιμο κυρίως για τους πολίτες, μπας και ξεφύγουμε από τη στείρα και επί προσωπικού πολιτική αντιπαράθεση που είναι, εν πολλοίς, η αιτία που δεν μπορούμε να κάνουμε μια σοβαρή και με επιχειρήματα συζήτηση στη χώρα. Αλλά πολιτική αντιπαράθεση με ψέματα δεν μπορεί να γίνεται, όχι μόνο από τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από τη μεριά της ΝΔ, όπου κάποιοι έχουν βαλθεί να αντιγράψουν τις χειρότερες πρακτικές που καταγγέλλουν.

Πρέπει, λοιπόν, και εμείς οι δημοσιογράφοι, ενίοτε, να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα. Δεν είμαστε απλοί «μεταφορείς» ανακοινώσεων και non papers. Ο κ. Μητσοτάκης ποτέ δεν είπε ότι θα κόψει το δώρο των Χριστουγέννων. Ποτέ δεν είπε ότι θα καταργήσει το οχτάωρο. Ακόμα και χθες, με μια δήλωση που πρέπει, ομολογουμένως,  να την ακούσεις και μια δεύτερη φορά για να βγάλεις συμπέρασμα, ποτέ δεν μιλά για θεσμοθέτηση της επτάωρης εργασίας. «Όταν μία επιχείρηση {…} συμφωνεί με τους εργαζόμενους, συμφωνεί με επιχειρησιακή σύμβαση να πάει από πενθήμερο σε επταήμερο με τη σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων…», λέει ο πρόεδρος της ΝΔ. Η επιχείρηση, όχι ότι οι εργαζόμενοι συμφωνούν με την επιχείρηση να πάνε σε επταήμερο!

Σε αυτή τη χώρα, όμως, δεν κάνουμε ποτέ συζήτηση ουσίας. Η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση περνάει και δεν ακουμπάει, η ψηφιοποίηση και η αυτοματοποίηση των παραγωγικών διαδικασιών είναι non issue και ο εξοβελισμός εργασιακού δυναμικού, λόγω της αλλαγής της φύσης της εργασίας, παρεμπίπτον ζήτημα. Το ζήτημα αιχμής για την κυβέρνηση είναι να αναδειχθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως ο διάβολος επί της γης, ως ένας ανάλγητος που, καθότι νεοφιλελεύθερος είναι και σαδιστής, θέλει να δει τους τάλαινες εργαζομένους να λιώνουν. Κάτι σαν τον Δρακουμέλ με τα στρουμφάκια δηλαδή. 

Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε, αλλά στο ενδιάμεσο χάνουμε το τρένο της ανάπτυξης και του πραγματικού εκσυγχρονισμού της χώρας.