Το Περιστέρι θα μπορούσε να συνδυάζει και τα δύο. Και εξαιρετικούς τεχνίτες και κορυφαίους επιστήμονες.  Είτε ζει κανείς στο Κολωνάκι, είτε στα Γρεβενά, είτε στην Πάτμο εάν το επιθυμεί και το κυνηγήσει έχει την δυνατότητα να διευρύνει τους επαγγελματικούς του ορίζοντες. Επομένως, αυτό που προβληματίζει είναι το ότι ο Κ. Μητσοτάκης επέλεξε το Περιστέρι και όχι ενδεχομένως το Χαλάνδρι ή την Κηφισιά ως απολύτως  φυσιολογικό παράδειγμα επειδή εναρμονίζεται με την δική του κοσμοαντίληψη και όχι γιατί υπέπεσε σε ένα σφάλμα ή σε ένα λεκτικό ατόπημα. Στον Περιστεριώτη νέο έδωσε δύο συγκεκριμένες επιλογές: Όχι ψυκτικός ή καθηγητής πανεπιστημίου αλλά ψυκτικός ή συντηρητής ανελκυστήρων.

Η αναφορά του προέδρου της ΝΔ στις επαγγελματικές δυνατότητες που έχει ένας νέος από το Περιστέρι αναδεικνύει ένα μείζον ταξικό ζήτημα, ένα θέμα κοινωνικών διακρίσεων που ενδεχομένως άθελά του βάζει ο κ. Μητσοτάκης στην σφαίρα της δημόσιας πολιτικής κουβέντας. Ο πρόεδρος της ΝΔ από την μία λέει ότι η είναι θέμα της ανθρώπινης φύσης οι κοινωνικές ανισότητες, από την άλλη αναφέρεται σε μία κοινωνία των αρίστων και έπειτα έρχεται και χρησιμοποιεί ως παράδειγμα έναν νεαρό κάτοικο του Περιστερίου που αναζητεί τον επαγγελματικό του προσανατολισμό μέσω μίας τεχνικής σχολής και όχι μέσω ενός πανεπιστημίου για να πορευτεί στην ζωή του. Τον περιορίζει σ’ ένα συγκεκριμένο κοινωνικό κουκούλι. Πίσω από όλα αυτά οι πολίτες εμφανίζονται καχύποπτοι και συγκρατημένοι διακρίνοντας είτε αλαζονεία είτε έλλειψη αίσθησης της κοινωνικής πραγματικότητας από έναν υποψήφιο πρωθυπουργό.