Τα πράγματα όμως είναι πιο σύνθετα απ’ όσο φαίνονται. Όχι γιατί ορισμένα media κατασπάραξαν με ομολογουμένως μεγαλύτερη όρεξη, ίσως και αδηφάγα, την Μυρσίνη Λοϊζου και «έκοψαν» με μαχαιροπήρουνο την Τόνια Μοροπούλου. Αυτό είναι μία άλλη συζήτηση. Αλλά πρωτίστως γιατί η ακαδημαϊκός Μοροπούλου αποφάσισε να ενταχθεί στα γαλάζια ψηφοδέλτια (υποψήφια στα Δωδεκάνησα) γνωρίζοντας τi είχε προηγηθεί με την περίπτωση Λοϊζου.

Είναι άραγε αυτή η στάση προϊόν αφέλειας, ή παράγωγο μίας βεβαιότητας ότι ουδείς επρόκειτο να ασχοληθεί με την σύνταξη που παρανόμως ελάμβανε επί μία επταετία η φωνή του Πολυτεχνείου; Η ίδια η πανεπιστημιακός υποστήριξε σε τηλεοπτική παρέμβαση ότι είχε ενημερώσει αρμοδίως για το θέμα της. Προφανώς και δεν μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε. Ακόμη κι αν συνέβη όμως αυτό είναι ολίγον μικροπρεπές να «δίνεις» αυτούς από τους οποίους πήγες να πάρεις. Είναι κάτι σαν την δήλωση πως δεν έπαιρνα την σύνταξη μού την έδιναν…