Η περιόδος 2009 -2019 ήταν πρωτίστως διδακτική. Είδαμε τους εαυτούς μας στον καθρέφτη. Ήρθαν στο φως στοιχεία της συλλογικής μας ταυτότητας που αρνούμασταν να αποδεχθούμε. Ζήσαμε τον διχασμό, την τύφλωση και την άρνηση. Τσακωθήκαμε με φίλους κι εχθρούς, παθιαστήκαμε, τα ρίξαμε στους ευρωπαίους, στο ΔΝΤ, στον Σόρος και στους κερδοσκόπους, στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ και στους εαυτούς μας. Διαδηλώσαμε για να μείνουμε στην Ευρώπη όταν οι άλλοι μισοί φώναζαν για να τα σπάσουμε με τους κουτόφραγκους. Είδαμε επιχειρήσεις να καταρρέουν, σπίτια να κλείνουν, τους φίλους μας να μεταναστεύουν, τους γονείς μας να χάνουν τις συντάξεις τους, τα σπίτια μας να χάνουν την αξία τους και την εργασία μας να υποπληρώνεται.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα που καβάλησε αριστουργηματικά το κύμα της συσσωρευμένης οργής, που υποτίθεται πως ήρθε αγκαζέ με την ελπίδα, απέτυχε με πάταγο. Διακρίθηκε στην αντίδραση και πάτωσε στη δράση, ξεφτίλισε τη χώρα με τους ερασιτεχνισμούς και την προχειρότητα του πρώτου του κυβερνητικού εξαμήνου, φόρτωσε την οικονομία με capital controls και φόρους, προσπάθησε να χειραγωγήσει τη δικαιοσύνη και να ελέξγει τα μέσα ενημέρωσης και κατέστησε τους απίθανους ΑΝΕΛ συμπρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής. Όμως, σταθείτε, δεν μπορεί να μην προκύπτει κάτι καλό από όλα αυτά. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα γράψει πιθανότατα κάποτε και για το ευεργετικό αποτύπωμα του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Το ότι μαζί του, κατέρρευσαν οι μύθοι, το ψέμα και οι φαντασιώσεις. Το ότι οι περίφημοι εναλλακτικοί δρόμοι που δεν υπήρχαν ποτέ, έκλεισαν δια παντός, το ότι τα σχέδια Β ήταν σενάρια ταινιών τρόμου, το ότι μαζί του κατέρρευσε οριστικά και το παλιό.

Στις εκλογές της Κυριακής η Νέα Δημοκρατία θα κερδίσει. Φαίνεται μάλιστα πως θα είναι κι αυτοδύναμη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα έχει μπροστά του μια καθαρή τετραετία, χωρίς αυτοδιοικητικές εκλογές ή ευρωεκλογές. Θα ζήσει ένα πολιτικό honeymoon effect, τον πολιτικό μήνα του μέλιτος που κερδίζουν όλες οι κυβερνήσεις το πρώτο διάστημα στην εξουσία. Αργότερα, θα βρεθεί κι αυτός αντιμέτωπος, με τη φθορά της καθημερινότητας, με την τριβή που φέρνει η ενασχόληση με την σκληρή πραγματικότητα. Θα έχει όμως για αρκετό καιρό, την πρωτοβουλία των κινήσεων, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να συνέλθει από την ήττα και θα περάσει περίοδο εσωστρέφειας. Το μιντιακό περιβάλλον θα είναι κατά βάση θετικό για τον νέο Πρωθυπουργό που θα έχει μια ευκαιρία που δεν είχαν οι προηγούμενοι: να επαναφέρει τη χώρα σε μια κανονικότητα, απαλλαγμένη από τα μίση, τη μιζέρια και την κοινωνική αναταραχή. Η χώρα δεν πρέπει να ξανακυλίσει στην τραυματική εμπειρία του διχασμού ακόμη κι αν κάποιοι δεξιοί θύλακες αναζητούν ευκαιρίες ρεβανισμού. Το τραύμα στο συλλογικό υποσυνείδητο είναι μεγάλο. Το στοίχημα είναι η θεραπεία του.