Είχε ειπωθεί στην περίοδο του «βρώμικου ’89», όταν η Νέα Δημοκρατία είχε παραπέμψει τον Ανδρέα Παπανδρέου κι άλλους πρώην υπουργούς του ΠΑΣΟΚ στο ειδικό δικαστήριο, μέσα σε ένα κλίμα έντονης σκανδαλολογίας που διαμόρφωναν πρακτικές του υποκόσμου.

Ροζ πρωτοσέλιδα, κασέτες με συνομιλίες στην Ομόνοια, ιστορίες για πάμπερς με πεντοχίλιαρα κι άλλα γραφικά ανέδυαν ένα κλίμα σήψης και παρακμής. Η ιστορία γύρισε μπούμερανγκ στους εμπνευστές της, ο Ανδρέας Παπανδρέου αθωώθηκε πανηγυρικά (αν και οριακά) κι επέστρεψε λίγο μετά στην εξουσία. 

Δεν γνωρίζω αν το πάθημα του πατέρα του έγινε μάθημα για τον σημερινό πρωθυπουργό.

Πάντως είναι βέβαιο ότι η παραπάνω ιστορία του έχει περάσει από το μυαλό.

Και φαίνεται πως μέτρησε σοβαρά στην κυβερνητική απόφαση να μην ζητηθούν ευθύνες (στην παρούσα φάση) στον Αλέξη Τσίπρα.

Το κυβερνητικό σκεπτικό πατάει περίπου στην παραδοχή ότι η ενδεχόμενη «ηρωοποίηση» του πρώην Πρωθυπουργού θα λειτουργούσε συσπειρωτικά για τον ίδιο και το κόμμα του. Θα έδινε πάτημα για μια όξυνση του πολιτικού κλίματος την ώρα που η κυβέρνηση έχει άλλες προτεραιότητες στο μυαλό της: συνταγματική αναθεώρηση, αλλαγή εκλογικού νόμου, εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας. Και την πιο σημαντική, τη βελτίωση των δεικτών, την επανεκκίνηση της οικονομίας και τη μεταστροφή του οικονομικού κλίματος σε μια δύσκολη ευρωπαϊκή συγκυρία. 

Για τον κόσμο που συζητάει στις παρέες, στο facebook ή στα καφενεία, η υπόθεση της Novartis θυμίζει τη λαϊκή φράση «βρήκαμε Παππά, να θάψουμε 5-6».

Μια υπόθεση όπου σχεδόν όλοι οι βασικοί πολιτικοί αντίπαλοι της προηγούμενης κυβέρνησης στοιβάχτηκαν για μπουν στο κάδρο. Οι αποκαλύψεις των ανωτάτων δικαστικών για το ρόλο του περιβόητου «Ρασπούτιν» θα πρέπει βεβαίως να γίνουν αντικείμενο διερεύνησης.

Κυρίως για να δοθεί κι ένα μήνυμα, ότι καμία εξουσία δεν μπορεί να παραμένει πανίσχυρη, κυνική αλλά και υπεράνω του Νόμου, χωρίς ελέγχους και λογοδοσία. Εκεί λοιπόν θα πρέπει να αναζητηθούν οι όποιες ευθύνες. Και μόνο εάν προκύψει ότι τα όσα καταγγέλονται συνέβαιναν ήταν εν γνώσει ή υπό τον καθοδήγηση του πρώην Πρωθυπουργού, θα πρέπει η έρευνα να τον ακουμπήσει. Η χώρα βγήκε βαθύτατα πληγωμένη από το διχασμό στα χρόνια της κρίσης και δεν μπορεί να παραμείνει δέσμια μιας τέτοιας πρακτικής επειδή κάποιοι μπορεί να το επιθυμούν.