Και προφανώς για την ουσία του πράγματος, αλλά και για τον ιστορικό του μέλλοντος έχει μεγάλη σημασία η στάση του ΚΙΝΑΛ και του ΚΚΕ και η απόφασή τους να συμπορευτούν με τη ΝΔ σε αυτό το καθοριστικό για το μέλλον του τόπου και τις πολιτικές εξελίξεις θέμα, αλλά αυτό δεν είναι ζήτημα του ΣΥΡΙΖΑ.

Δική του ευθύνη είναι που άφησε τις πρωτοβουλίες στον Πρωθυπουργό και παρακολουθούσε, όπως αποδεικνύεται από απόσταση, ένα τόσο σημαντικό θέμα. Με μία αίσθηση αδιανόητης πολιτικής ελαφρότητας «δεν μπορεί το ΚΚΕ να δεχτεί κάτι τέτοιο…» και χωρίς προηγουμένως να έχουν υπάρξει (όπως φαίνεται) επαφές τουλάχιστον με τα κόμματα της αριστεράς προκειμένου να δημιουργηθεί ένα κοινό μέτωπο ή έστω να γνωρίζουν που οδηγείται το πράγμα, ο ΣΥΡΙΖΑ παρακολούθησε χθες τη Νέα Δημοκρατία να παίρνει μία νίκη εντυπώσεων για πολλούς, αλλά και ουσίας για όσους αντιλαμβάνονται τι σημαίνει αυτή η εξέλιξη...

Η αίσθηση, ακόμη και η βεβαιότητα που υπήρχε στον ΣΥΡΙΖΑ, ότι έχουν το δίκιο με το μέρος τους στην υπόθεση, δεν είναι αρκετό και σίγουρα δεν αποδείχτηκε ικανό επιχείρημα για να σημαδέψει τις εξελίξεις. Αν πλέον αυτός που δεν ζει στην Ελλάδα ή που δεν έζησε ποτέ του στην Ελλάδα, είναι αυτός που θα αποφασίζει ποιος θα κυβερνά, είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο, το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ ναι μεν αναγνώρισε ως τέτοιο, αλλά δυστυχώς για εκείνον (και όχι μόνο) δεν αντιμετώπισε ως τέτοιο…

Είναι μια διαφαινόμενη πολιτική ήττα όχι εντυπώσεων, αλλά ουσίας, με αντανάκλαση απευθείας στον πολίτη και κυρίως στο μέλλον του τόπου. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μία τελευταία ευκαιρία, έναν περίπου μήνα διαβουλεύσεων για να γυρίσει το χαρτί, αν κάτι τέτοιο είναι εφικτό, διαφορετικά θα έχει βρεθεί μπροστά σε μία αποτυχία με ιστορικές διαστάσεις.

Ενώ ήταν αυτός που ανέδειξε το θέμα, ενώ ήταν αυτός που ξεκίνησε να μιλάει για το πρόβλημα, που προσπάθησε και με την συνδρομή επιστημόνων να βρεθεί η καλύτερη δυνατή λύση, τελικά θα βγει ο χαμένος της υπόθεσης. Φαίνεται ο «κακός» στα μάτια όλης της ομογένειας, αυτός που δεν θέλει την ψήφο τους και επιπλέον έδειξε στον Μητσοτάκη έναν δρόμο στον οποίο πρέπει να βαδίσει για τις επόμενες εκλογές.   

Ο Αλέξης Τσίπρας προσήλθε στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό με μία συγκεκριμένη πρόταση, μια πρόταση αποτέλεσμα διαβουλεύσεων μιας επιτροπής που είχε εγκριθεί διακομματικά, πιστεύοντας πως έχει το δίκιο με το μέρος του κι ενδεχομένως να το έχει. Το τέλος της ημέρας όμως τον βρήκε (ξαναγράφω έστω και σε επικοινωνιακό επίπεδο) απομονωμένο, να στέκεται απέναντι σε όλους τους υπόλοιπους.

Η Νέα Δημοκρατία προφανώς ήταν πολύ καλύτερα προετοιμασμένη και πολύ καλύτερα ενημερωμένη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε ήδη μάλιστα φτιάξει κι ένα βιντεάκι με διάφορους Έλληνες του εξωτερικού (στην πλειοψηφία τους πολύ νεαρούς στην ηλικία) που του ζητούσαν να έχουν λόγο στις πολιτικές εξελίξεις.

Είχε ήδη εξασφαλίσει το «ναι» του ΚΙΝΑΛ, ίσως όντως σε αντάλλαγμα με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, είχε εξασφαλίσει την συναίνεση του Βελόπουλου κι όσον αφορά το ΚΚΕ, προφανώς γνώριζε πως στο κρίσιμο θέμα, δηλαδή του να προσμετράτε κανονικά στο σύνολο η ψήφος των απόδημων, έστω και με προϋποθέσεις, θα είχε ένα ακόμα «ναι».

Τώρα στην Κουμουνδούρου ευελπιστούν πως το ΚΚΕ «δεν θα πέσει στην παγίδα», όπως λένε χαρακτηριστικά, αφού σύμφωνα με τους ανθρώπους του ΣΥΡΙΖΑ: «Για να ισχύσει το ΑΦΜ ως προϋπόθεση για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού θα έπρεπε αυτό να έχει περιληφθεί στην Συνταγματική Αναθεώρηση. Αυτό δεν μπορεί να γίνει τώρα, διότι το συγκεκριμένο άρθρο δεν έχει συμπεριληφθεί στα αναθεωρητέα του Συντάγματος. Έτσι, εάν το ΑΦΜ περιληφθεί ως προϋπόθεση στο νόμο για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού, η σχετική διάταξη δεν μπορεί παρά να κριθεί αντισυνταγματική…»

Το αν τελικά θα δικαιωθούν σε αυτό που πιστεύουν θα φανεί το προσεχές διάστημα. Είναι όμως δεδομένο πως χθες στον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη κι αν δεν θέλουν να το δουν ή να το παραδεχτούν, πιάστηκαν «αδιάβαστοι». Ήξεραν ότι μπροστά τους υπάρχει η φάκα και εν τέλει δεν απέφυγαν το τυρί…