Η χώρα έζησε το απόλυτο διχασμό εξαιτίας της δικής του απόφασης να έρθει σε σύγκρουση με τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και το Παρίσι και βεβαίως να θέσει υπό αμφισβήτηση τη θέση της χώρας μέσα στην Ευρώπη. Δική του επιλογή ήταν ο Βαρουφάκης, δική του επιλογή ήταν η ρήξη και δική του επιλογή ήταν το δημοψήφισμα. Εάν λοιπόν υπονοεί πως κάποιοι άλλοι έπαιξαν ρόλο στην εξέλιξη των πραγμάτων, πριν ή μετά την «κωλοτούμπα», οφείλει να τοποθετηθεί και εξηγήσει το τι ακριβώς συνέβη.

Άλλωστε αρκετοί πρωταγωνιστές της κρίσης έχουν καταθέσει τη δική τους εκδοχή για τα κρίσιμα ιστορικά γεγονότα. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου περιέγραψε διεξοδικά τα αδιέξοδα της πρώτης διετίας μέσα στο μνημόνιο. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει περιγράψει με κάθε λεπτομέρεια κρίσιμα παρασκήνια από τις συναντήσεις στις Κάννες αλλά και στις ιδιαίτερες συναντήσεις με τον Σόιμπλε, όταν τέθηκε ξεκάθαρα το Grexit επάνω στο τραπέζι.

Πρωταγωνιστές της κρίσης από την πλευρά του ξένου παράγοντα, όπως ο Τίμοθι Γκάιτνερ ή ο Φρανσουά Ολάντ έγραψαν τη δική τους εκδοχή σε ό,τι αφορά τα ελληνικά πράγματα. Το «Ενήλικες στο Δωμάτιο» περιγράφει την εκδοχή Βαρουφάκη με τον απαραίτητο ναρκισσισμό που συνοδεύει τον αρχηγό του ΜέΡΑ25. Και βέβαια το βιβλίο των Βαρβιτσιώτη – Δενδρινού «Η τελευταία μπλόφα» περιέχει βήμα προς βήμα, λεπτό προς λεπτό, μέρα με τη μέρα, το δραματικό παρασκήνιο του πρώτου εξαμήνου του 2015, με συνεντεύξεις και ρεπορτάζ από όλους τους πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου με αποκορύφωμα τις λεπτομέρειες του περίφημου σχεδίου που προέβλεπε το τι θα συνέβαινε εάν η Ελλάδα έβγαινε από τη ζώνη του ευρώ.

Όλα αυτά δεν είναι άσχετα με τη συζήτηση που έχει ανοίξει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ αναφορικά με το πόσο έτοιμο ήταν το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα να κυβερνήσει το 2015.

Φωνές στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ μιλάνε τώρα για τις διαφωνίες που κάποιοι είχαν αρθρώσει απέναντι στο ενδεχόμενο να ρίξει ο Τσίπρας την κυβέρνηση Σαμαρά με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Και υπονοούν πως αρκετοί συνειδητοποιούσαν πως τα όσα υπόσχονταν ο Τσίπρας και η παρέα για σκίσιμο του μνημονίου ήταν μπούρδες.

Και πως οι πιο ψύχραιμοι ίσως θα προτιμούσαν να ολοκληρώσει η κυβέρνηση Σαμαρά τον κύκλο της, ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να έρθει στην εξουσία αφού η χώρα έχει βγει από την περιπέτεια των μνημονίων, στο τέλος του 2015 ή στην ολοκλήρωση της θητείας του Σαμαρά, την άνοιξη του 2016. Ο Τσίπρας όμως επέλεξε να προκαλέσει εκλογές και να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας νωρίτερα. Με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα.

Στη χθεσινή παρουσίαση του βιβλίου «Η τελευταία μπλόφα» ο Πίτερ Σπίγκελ, ο δημοσιογράφος των Financial Times που κάλυψε την ελληνική κρίση από την αρχή της μέχρι και τις κρίσιμες μέρες του δημοψηφίσματος και της «κωλοτούμπας» σχολίασε σκωπτικά ότι «πήρε στον Βενιζέλο μια ώρα για να καταλάβει ότι το πρόγραμμα δεν αλλάζει. Ο Σαμαράς χρειάστηκε μια εβδομάδα και ο Τσίπρας έξι μήνες»

Ο κ. Τσίπρας οφείλει να εξηγήσει ποιοι ήταν αυτοί που τον έπεισαν ή του υποσχέθηκαν ότι ο ίδιος μπορεί να πάρει κάτι διαφορετικό από τους προκατόχους του και τελικά μας οδήγησε σε αυτόν τον άνευ προηγουμένου διχασμό και περιπέτεια. Με ονόματα και διευθύνσεις.