Είναι δικαιολογημένος γιατί παραπέμπει σε άλλες εποχές, σε εποχές πιο «σκοτεινές», όπου η αστυνομία εξαντλούσε τα δικαιώματα της, ακόμα κι όταν αυτά έρχονταν σε αντίθεση με το κοινό αίσθημα.

Το ίδιο ισχύει και για τις υπαλλήλους του Υπουργείου Πολιτισμού, οι οποίες ειδοποίησαν την αστυνομία στον κινηματογράφο ΑΕΛΛΩ. Ακόμα περισσότερο ίσως για εκείνες, που θεώρησαν προφανώς πως ήταν «χρέος» τους να σύρουν τα παιδιά και τους γονείς τους στα αστυνομικά τμήματα ως κοινούς εγκληματίες, προκειμένου να «τηρηθεί η τάξη και οι νόμοι».

Η Νέα Δημοκρατία αρνείται οποιαδήποτε επίσημη εμπλοκή στο ζήτημα, με την Υπουργό πολιτισμού κ. Μενδώνη να δηλώνει πως όχι μόνο οι κυρίες αυτές δεν είχαν επίσημη αρμοδιότητα να κάνουν κάτι τέτοιο, αλλά και πως θα λογοδοτήσουν για την πρωτοβουλία τους. Ίσως η κ. Μενδώνη να είναι ειλικρινής. Οι ίδιες οι υπάλληλοι βέβαια την διαψεύσουν και μιλούν για «εντολή». Εγώ δεν θα σταθώ όμως σε αυτό.

Το ζήτημα είναι πως ενδεχομένως δεν χρειάζονταν να δοθεί επίσημη εντολή για να θεωρήσουν τόσο οι δύο κυρίες-υπάλληλοι του Υπουργείου, όσο και οι αστυνομικοί πως μπορούν να παρέμβουν με αυτόν τον τρόπο. Είναι πασιφανές άλλωστε πως θεωρούν το δικαίωμα τους αυτό δεδομένο, από τη στιγμή που κυβέρνηση πλέον είναι η Νέα Δημοκρατία. Να το πούμε πολύ απλά: Υπήρχε περίπτωση να υπάρξει τέτοιο περιστατικό με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ; Φυσικά κι όχι.

Η Νέα Δημοκρατία ενδεχομένως δεν απέστειλε συγκεκριμένη εντολή να συλλαμβάνεται όποιος ανήλικος παρακολουθεί μια ταινία που έχει κριθεί ακατάλληλη. Δεν χρειαζόταν όμως να δώσει καμία τέτοια εντολή. Με την εν γένει ρητορική της και τα έργα της, η ΝΔ έχει δώσει το δικαίωμα σε όλους όσοι κινούνται στα όρια της ακροδεξιάς και θεωρούν πως πρέπει με κάθε κόστος να «τηρείται η τάξις» να πιστεύουν πως τώρα πλέον που βρίσκεται η δεξιά στην εξουσία, μπορούν να τραβούν ανήλικα στο τμήμα, γιατί παρακολουθούσαν μια «ακατάλληλη» ταινία.

Έργο της Νέας Δημοκρατίας ήταν η προσαγωγή των ανήλικων και η ταλαιπωρία των γονιών τους. Έργο, που προκύπτει από την ερμηνεία που έδωσαν πολλά από τα ίδια τα στελέχη της στην «επιστροφή στην κανονικότητα». Όταν παρουσιάζεις τη χώρα σαν.... Γκόθαμ Σίτι, δεν είναι να αναρωτιέσαι μετά για τις πρωτοβουλίες και τις ενέργειες των αρχών. Το κακό είναι πως πλέον είναι και πολύ δύσκολο όλο αυτό να μαζευτεί.