Το αναφέρει ρητά το άρθρο 10 της συμφωνίας και αυτό επικαλείται τώρα ο Πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας όταν λέει ότι η εφαρμογή της συμφωνίας είναι στον αέρα.

Και τι διαφορετικό θα μπορούσε άραγε να πει, όταν ο ίδιος βαδίζει σε εκλογές και σε δυο περίπου μήνες θα αναγκαστεί να παραδώσει σε υπηρεσιακό Πρωθυπουργό την ηγεσία της χώρας;

Ο Ζάεφ είχε δομήσει όλο του το πολιτικό αφήγημα επάνω στην Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας του.

Όταν έφτιαχνε την καμπάνια του δημοψηφίσματος, δεν πήγε στις κάλπες διαφημίζοντας την «Βόρεια Μακεδονία» αλλά την Ευρωπαϊκή Μακεδονία.

Πλάι στη σημαία της χώρας του κυμάτιζε αυτή με το μπλε χρώμα και τα 12 αστέρια. Αυτό ήταν το «τυράκι» που υποσχέθηκε στους συμπολίτες του για να πουλήσει στο εσωτερικό τη συμφωνία των Πρεσπών. Και με αυτή την προοπτική κυβέρνησε την τελευταία τριετία, έχοντας συνεπιβάτες στο τραινάκι της εξουσίας τους Αλβανούς του DUI που συμπορεύθηκαν μαζί του, παίρνοντας ως δώρο την αναγνώριση της αλβανικής ως δεύτερης επίσημης γλώσσας του κράτους. Και είναι αυτή, η ευρωπαϊκή προοπτική που πλέον απομακρύνεται, που φέρνει τον Ζάεφ σε τόσο δύσκολη θέση στο εσωτερικό.

Ο Ζάεφ νιώθει προδομένος από τους Ευρωπαίους ηγέτες, που φαίνεται ότι όλο το τελευταίο διάστημα τον διαβεβαίωναν ότι η χώρα του θα ανοίξει τα ενταξιακά κεφάλαια με την Ευρώπη ως επιβράβευση των δικών του προσπαθειών να κλείσει τις χρόνιες εκκρεμότητες με τους γείτονες. Αυτό έχει τώρα παγώσει και ο ίδιος είναι αναγκασμένος να αναζητήσει ένα νέο πολιτικό αφήγημα στο δρόμο προς τις εκλογές.

Η σκλήρυνση της στάσης του είναι αναμενόμενη, από τη στιγμή που ο Ζάεφ δεν νοείται να πάει σε εκλογές χρησιμοποιοώντας εκ νέου το ίδιο οπλο, αυτό της ενταξιακής προοτπικής, όταν έχει εισπράξει ένα μεγαλοπρεπές «όχι» από την Ευρώπη. Μπορεί λοιπόν να περιμένει κάτι από την Ιταλική προεδρία, ή μια βοήθεια από την Κροατία, ο Ζάεφ πλέον όμως, ακολουθεί την αντιπολίτευση στο δρόμο προς τις εκλογές. Κάτω από αυτό το πρίσμα, μην περιμένετε να βγει το επόμενο εξάμηνο και να υπερασπιστεί τη συμφωνία των Πρεσπών.