Ο Τζέιμς Κάρβιλ, ο εμβληματικός επικοινωνιολόγος του Μπιλ Κλίντον έγινε γνωστός από τη φράση «είναι η οικονομία, ηλίθιε» με την οποία υπενθύμιζε διαρκώς στον τότε υποψήφιο Πρόεδρο της Αμερικής, ότι οι εκλογές κρίνονται στο πεδίο της οικονομίας, παρά τις επιτυχίες που είχε να επιδείξει η Προεδρία Μπους στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Τα χρόνια πέρασαν, ο κόσμος άλλαξε, η φράση αυτή όμως, παραμένει επίκαιρη. 

Στην Ελλάδα του 2019 το πολιτικό εκκρεμές έχει γυρίσει στα δεξιά. Αυτό αποτυπώνεται σε ένα κλίμα μέσα κι έξω από τα σόσιαλ – δεν υπάρχει κύμα καταδίκης του δόγματος νόμος και τάξη. Το αντίθετο. Ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, παρά το ότι προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ παραμένει ο δημοφιλέστερος υπουργός της κυβέρνησης. Βάσει της χθεσινής δημοσκόπησης της Pulse (ΣΚΑΙ) δυο στους τρεις πολίτες υποστηρίζουν πως  η χώρα κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, το 75% θεωρεί ότι πρέπει να εφαρμοστούν τα μέτρα του αντικαπνιστικού νόμου, το 66% συμφωνεί με το νέο νόμο της κυβέρνησης για το πανεπιστημιακό άσυλο, ενώ το 71% των ερωτηθέντων απαντά πως πρέπει να υπάρχει κάρτα εισόδου στα πανεπιστήμια. 

Η ατζέντα «νόμος και τάξη» είναι μια πολιτική που η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήρθε για να εφαρμόσει. Και θα το πράξει σε όλα τα πεδία, μεταναστευτικό, πανεπιστήμια, γήπεδα, εστιατόρια και μπαρ. Και αποτελεί ένα πεδίο αντιπολιτευτικής κριτικής του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία ακουμπάει τις ευαισθησίες των αριστερών πολιτών, αλλά δεν συγκινεί τους νοικοκυραίους. Ο κόσμος θέλει την εφαρμογή του νόμου, ακόμη και του αντικαπνιστικού, διότι σηματοδοτεί μια πραγματική αλλαγή πολιτισμικού προτύπου: τελειώνει επιτέλους η περίοδος αυτού που θέλει να καπνίζει με το έτσι θέλω μέσα στα μούτρα σου. 

Όμως, η πολιτική κυριαρχία δεν εδραιώνεται σε αυτό το πολιτικό πεδίο. Οι κυβερνητικοί γνωρίζουν ότι οι πολίτες δίνουν στην κυβέρνηση μια περίοδο ανοχής, η οποία έχει ημερομηνία λήξης. Ο κόσμος ψήφισε τη ΝΔ γιατί περιμένει άμεσα αποτελέσματα στο πεδίο της οικονομίας, στην αύξηση του προσωπικού εισοδήματος και στις φοροελαφρύνσεις. Η κυβέρνηση έχει υποσχεθεί κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος και της έκτακτης εισφοράς μέχρι το τέλος της τετραετίας. Για να πιάσουν τόπο θα πρέπει να συνδυαστούν και με πραγματική αύξηση των εισοδημάτων. Διαφορετικά, οι «μπαχαλάκηδες» θα δουν ξανά το επίπεδο ανοχής της κοινωνίας να ανεβαίνει.