Η χρονική συγκυρία κατά την οποία ο Πρωθυπουργός βρέθηκε στην Ουάσιγκτον δεν είναι η καλύτερη δυνατή. Δεν χρειάζεται να είσαι insider της αμερικανικής πολιτικής για να το καταλάβεις. Ο Τραμπ πιέζεται στο εσωτερικό, αφού βρίσκεται αντιμέτωπος με τη διαδικασία της αποπομπής, ενώ έχει πλέον ανοίξει ένα σοβαρό μέτωπο με το Ιράν. Παρά το ότι ήταν γνωστό πως μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη - Τραμπ δεν θα ακολουθύσε διαδικασία συνέντευξης τύπου, ο χρόνος που δόθηκε μέσα στο Οβάλ Γραφείο, χρησιμοποιήθηκε από τους Αμερικανούς δημοσιογράφους για θέματα αμερικανικής εσωτερικής πολιτικής. Τα αμερικανικά μίντια, που δεν πολυ-συμπαθούν τον Αμερικανό Πρόεδρο, τον αντιμετώπιζαν για πρώτη φορά, πρόσωπο με πρόσωπο, μετά τη δολοφονία Σουλεϊμανί. Ήταν λοιπόν επόμενο ότι θα βομβάρδιζαν τον Τραμπ με ερωτήσεις που αφορούσαν το θέμα. Άλλωστε στην Αμερική, η Τουρκία δεν γίνεται ποτέ θέμα σε συνάρτηση με την Ελλάδα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρόλαβε να πάρει δυο φορές το λόγο - χωρίς προηγουμένως να του έχει υποβληθεί ερώτηση - για να πει αυτά που ήθελε να πει σε πράγματα που αφορούσαν το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο αλλά και τα ζητήματα του ελληνικού εξοπλιστικού προγράμματος. Δεν κέρδισε κάποια αντίδραση από τον Τραμπ - πρόλαβε όμως να πει δημοσίως τα όσα είπε πίσω από τις κλειστές πόρτες στο Οβάλ γραφείο. Κι εκεί άλλωστε κρίνεται η επιτυχία ή μη, μιας επίσκεψης, τα αποτελέσματα της οποίας θα τα αντιληφθούμε σε μεταγενέστερο χρονικό ορίζοντα. Η ελληνική πλευρά δηλώνει ικανοποιημένη από τη συνάντηση, αφού έθεσε εμφατικά όλα τα ζητήματα που αφορούν στε ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και προφανώς υπενθύμισε τις ελληνικές κόκκινες γραμμές. Όλα αυτά πιθανότατα θα μεταφερθούν αρμοδίως στην Άγκυρα. Από εκεί και πέρα, το γεωπολιτικό παιχνίδι έχει πολύ δρόμο μπροστά του.