Η σπέκουλα γύρω από το πρόσωπο του νέου Προέδρου έχει ανάψει για τα καλά - σε βαθμό που εάν την παρακολουθεί ο Πρωθυπουργός, μάλλον θα την διασκεδάζει. Οι στενοί του συνεργάτες έχουν ερωτηθεί - κανείς τους δεν φαίνεται να γνωρίζει το πρόσωπο που θα προτείνει. Αντίστοιχη σπέκουλα έγινε και την Παρασκευή στη βουλή, στη διάρκεια των συναντήσεων του Πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς. Μάλιστα ένας εξ αυτών, ο Κυριάκος Βελόπουλος, βγαίνοντας από το Πρωθυπουργικό γραφείο μίλησε για ‘πρόσωπο έκπληξη’ ώσπου τον πήρε είδηση το Μαξίμου και το μάζεψε ως “δική του αίσθηση”.

Ο Μητσοτάκης δεν έχει αφήσει να φανούν οι προθέσεις του μέχρι στιγμής. Μίλησε για μια επιλογή που η αντιπολίτευση θα δυσκολευτεί να μην ψηφίσει. Μια τέτοια θα ήταν ο Παυλόπουλος, για τον οποίο εμμένει ο ΣΥΡΙΖΑ, που όμως όλα δείχνουν πως έχει καεί. Για διαφορετικούς λόγους μέχρι στιγμής φαίνεται να έχουν αποκλειστεί επιλογές από το χώρο της Νέας Δημοκρατίας, όπως οι πρώην Πρωθυπουργοί, Κώστας Καραμανλής κι Αντώνης Σαμαράς. Ενώ δεν φαίνεται να προχωράνε ούτε επιλογές όπως οι πρώην Επίτροποι, Σταύρος Δήμας και Δημήτρης Αβραμόπουλος.

Το βασικό πολιτικό σενάριο που βρίσκει αρκετούς υποστηρικτές θέλει τον Μητσοτάκη να προτείνει ένα πρόσωπο προερχόμενο από την Κεντροαριστερά. Ώστε να καταφέρει να πάρει μαζί τους τις ψήφους του ΚΙΝΑΛ, χωρίς όμως να προκαλέσει εμφράγματα στην καρδιά της δικής του παράταξης. Ένα τέτοιο σενάριο δεν θα μπορούσε να ευνοήσει τις υποψηφιότητες των τριών πρώην Προέδρων του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή τους κκ. Σημίτη, Παπανδρέου και Βενιζέλο. Αλλά θα έδινε πόντους σε μια λύση όπως η υποψηφιότητα του Νίκου Αλιβιζάτου (που αποτέλεσε την επιλογή του 2015 για Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ). Ή ακόμη περισότερο, σε μια επιλογή Παπαδήμου. Πρώην Πρωθυπουργός, στο πιο δύσβατο σημείο της κρίσης, προερχόμενος από την Κεντροαριστερά. Με εμπειρία και παραστάσεις στην Ευρώπη και στον κόσμο και με μεγάλη προσοχή στη δημόσια παρουσία του. Στην ίδια κατηγορία μπαίνουν τα ονόματα της Μαρίας Δαμανάκη, ή της Άννας Διαμαντοπούλου αν και η πρότερη εμπειρία στην Ευρώπη, δεν αποτέλεσε μέχρι στιγμής στο παρελθόν διαβατήριο για τον Προεδρικό θώκο. Ενώ και η αποστροφή της Φώφης Γεννηματά μέσα στο Σαββατοκύριακο, για Πρόεδρο προερχόμενο από την Παράταξή της, που ήταν παρών στα χρόνια της κρίσης, μπορεί να διαβαστεί και ως μια αυτο-πρόταση.

Όμως πίσω από αυτά, ο Μητσοτάκης πρέπει να προσέξει και κάτι ακόμη: Πριν λίγους μήνες πέρασε τη νέα συνταγματική διάταξη που πλέον προβλέπει εκλογή Προέδρου χωρίς το φόβο διάλυσης της βουλής. Με άλλα λόγια, θα μπορούσε να εκλέξει Πρόεδρο με τις ψήφους μόνο της Παράταξής του. Κάτι τέτοιο όμως, θα λειτουργούσε υπονομευτικά ως προς το πνεύμα της πρόσφατης συνταγματικής αναθεώρησης. Η αποφυγή διάλυσης της βουλής, δεν σημαίνει και πρόθεση εκλογής ενός κομματικού Προέδρου. Είναι λοιπόν σημαντικό, να εκλεγεί Πρόεδρος με το ψυχολογικό όριο των 180 ψήφων που προέβλεπε μέχρι πρόσφατα το Σύνταγμα της χώρας. Μια τέτοια συνθήκη, δημιουργεί το άθροισμα των ψήφων ΝΔ και ΚΙΝΑΛ. Δηλαδή 158+22. Μοιάζει τελικά πολύ πιθανό, ο Μητσοτάκης να ψάξει και πάλι στο ΠΑΣΟΚ, πέρα από στελέχη για την κυβέρνησή του, και μια ακόμη υποψηφιότητα.