Εικόνα πρώτη. Ένας άνθρωπος παρατάσσεται μπροστά σε μικρόφωνα και κάμερες. Κάποιος δημοσιογράφος του λέει ότι είναι ζωντανά στον αέρα της τηλεόρασης. Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι όποιος και όποιος. Ιατροδικαστής, επιστήμονας δηλαδή. Η ιατροδικαστική, δε, είναι μια επιστήμη που απαιτεί ακρίβεια και λεπτομέρεια στην παρατήρηση και την καταγραφή. Ο επιστήμονας, λοιπόν, ο άνθρωπος που γνωρίζει με βάση την αρχαιοελληνική έννοια της λέξης, αντιμετωπίζει τις κάμερες με την επάρκεια της επαγγελματικής του γνώσης και λέει υπεύθυνα ότι ένα μωράκι 11 μηνών που μεταφέρθηκε νεκρό στο νοσοκομείο υπέστη σεξουαλική κακοποίηση «παρά φύσιν» και, μάλιστα, προσθέτει ότι πρόκειται για πρωτοφανές περιστατικό

Εικόνα δεύτερη. Μακριά από κάμερες και μικρόφωνα. Ένας επιστήμονας συντάσσει μια έκθεση. Scripta manent, τα γραπτά μένουν. Αναφέρει, λοιπόν, ο επιστήμονας ότι το νεκρό βρέφος δεν φέρει κακώσεις σώματος, ο παρθενικός του υμένας επίσης δεν φέρει κακώσεις, ενώ «στην είσοδο του πρωκτού και στην περιπρωκτική χώρα παρατηρούνται σαφή στοιχεία εισόδου αμβλέος τινός οργάνου». Πουθενά καμία αναφορά σε σεξουαλική κακοποίηση «παρά φύσιν». Πουθενά καμία εκτίμηση ότι το περιστατικό είναι πρωτοφανές για τα ελληνικά χρονικά. 

Ο επιστήμονας της πρώτης εικόνας και ο επιστήμονας της δεύτερης είναι το ίδιο ακριβώς πρόσωπο. Ο άνθρωπος που τη μια μέρα περιέγραφε κακοποίηση παρά φύσιν και στη συνέχεια απλώς καταγράφει την είσοδο ενός αμβλέος αντικειμένου, είναι ακριβώς ο ίδιος. Πόσο καλά να αισθάνεται άραγε ο επιστήμονας ιατροδικαστής τώρα με τον χειρισμό του; 

Βεβαίως, ο ιατροδικαστής δεν είπε όσα είπε σε περιβάλλον πειραματικού σωλήνα. Η υπόθεση είναι βούτυρο στο ψωμί μας, ημών, των ΜΜΕ. Μωρό παιδί, 11 μόλις μηνών, μεταφέρεται νεκρό στο νοσοκομείο, με τραύματα στην πρωκτική περιοχή από αμβλύ αντικείμενο. Οι γονείς είναι πρόσφυγες από τη Συρία. Δεν θέλει και πολύ, το συμπέρασμα γεννάται από μόνο του, ιδίως όταν ο επιστήμονας τεκμηριώνει σεξουαλική κακοποίηση: οι βάρβαροι μετανάστες δεν ντράπηκαν να ασελγήσουν σε ένα μωράκι. Και να ο κιτρινισμός και να οι γενικεύσεις. Και όταν σε μια πρωινή εκπομπή ο δικηγόρος της οικογένειας του παιδιού χαρακτήρισε τον επιστήμονα «σαχλαμάρα», έπεσαν να τον φάνε, γιατί ποιος να πιστέψει ότι ο επιστήμονας μπορεί να καταφεύγει σε αβάσιμα συμπεράσματα;

Η ιστορία, τελικά, ήταν αλλιώς. Ελάχιστοι, όμως, άκουσαν την αστυνομία που από νωρίς άφηνε ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα, αρνούμενη να υιοθετήσει τα συμπεράσματα που κυκλοφορούσαν στα ΜΜΕ. «Διαμέρισμα φρίκης με Σύρους μετανάστες- Κορίτσι 11 μηνών νεκρό και βιασμένο», έγγραφε στο χθεσινό πρωτοσέλιδό της μια ταμπλοίντ εφημερίδα. Αποδείχθηκε, όμως, ότι ποτέ το παιδάκι δεν βιάστηκε. Ταλαιπωρημένη από γεννησιμιού της η μικρή, πάσχοντας από μικροκεφαλίτιδα, με αποτέλεσμα οι γονείς της να αναγκάζονται να της χορηγούν υπόθετα ή κλύσμα, όποτε πάθαινε κρίση επιληψίας. Αυτό ήταν το αμβλύ αντικείμενο και όχι το ανδρικό μόριο ενός βάρβαρου Σύρου που έρχεται εδώ για να αλλοιώσει τον πολιτισμό μας και να διασαλεύσει τα χρηστά μας ήθη. 

Ποιος, όμως, ασχολείται που η ιστορία είναι αλλιώς; Ελάχιστοι. Ο επιστήμονας που έδωσε υπόσταση στη συνωμοσιολογία και στις ρατσιστικές γενικεύσεις συνεχίζει να κάνει τη δουλειά του. Ίσως θεωρεί ότι ήταν απλώς άλλη μια μέρα στη δουλειά. Οι διάφοροι πεινασμένοι, κυνικοί συνάδελφοι θα πάνε στο επόμενο θέμα. Η ζωή προχωρά, το ίδιο και τα θέματα. Ποιος θα θυμάται σε μια εβδομάδα την ιστορία που ανετράπη μέσα σε τρεις μέρες;

Θα μείνουν πίσω μια οικογένεια που θρηνεί και έχει να κλείσει και μερικές εκκρεμότητες με την ελληνική πολιτεία, ένα ταλαιπωρημένο παιδάκι που δεν πρόφτασε να βγαίνει ενός έτους και η τσαλαπατημένη ακρίβεια, επιστημονική και δημοσιογραφική. Ποιος νοιάζεται όμως; Η επόμενη ιστορία περιμένει να ειπωθεί. Ακόμα και δεν δεν έχει δράκο.