Εταιρείες θα κλείσουν και θα υποχρεώσουν τους εργαζομένους τους σε τηλεργασία. Οι επαφές μας με τους πιο ηλικιωμένους θα πρέπει να αραιώσουν. Τα ταξίδια στο εξωτερικό θα πρέπει να περιοριστούν στα απαραίτητα. Κατά τη διάρκεια της θείας κοινωνίας, παρά τη θεολογική προσέγγιση, δεν υπάρχει καμία απολύτως εγγύηση ότι ένα κουτάλι δεν κολλάει όπως ένα ποτήρι ή ένα πιρούνι. Όλοι μας, λοιπόν, θα πρέπει να ακολουθούμε πιο αυστηρά μέτρα υγειονομικής θωράκισης. 

Βιώνουμε μια έκτακτη κατάσταση. Αναπάντεχη, αλλά επικίνδυνη. Το κακό είναι ότι οι Έλληνες έχουμε την τάση να μην ακολουθούμε τους κανόνες. Για παράδειγμα, όταν η Πολιτεία ανακοίνωσε ότι κλείνουν τα σχολεία, αυτό δεν έγινε για να γυρνούν τα παιδιά γύρω-γύρω ή να πηγαίνουν βόλτες σε καφετέριες και μπαρ. Τα παιδιά και, εν γένει, οι νεότερες ηλικίες μπορεί να μην εμφανίσουν ποτέ συμπτώματα του ιού, αλλά να τον μεταδώσουν στις μεγαλύτερες, με απρόβλεπτα αποτελέσματα. 

Η οικονομία, επίσης, μπαίνει σε στενωπό. Ο στόχος της ανάπτυξης που προέβλεπε η κυβέρνηση για το 2020 δεν θα επιτευχθεί. Ο στόχος για πλεόνασμα 3,5% δεν θα επιτευχθεί επίσης. Τα περιοριστικά και έκτακτα μέτρα δεν θα διαρκέσουν μόνο δύο εβδομάδες. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να στηριχθούν ουσιαστικά για να αντιμετωπίσουν μια σειρά προβλημάτων, από την πτώση της παραγωγής του εργατικού δυναμικού ως τη συνακόλουθη πτώση του τζίρου. Δυστυχώς, το 2020 που περιμέναμε να είναι μια χρονιά εκτίναξης, θα είναι μια χρονιά σμίκρυνσης. Δεν φταίμε εμείς, ο κορωνοϊός είναι αυτό που ο Νίκολας Νασίμ Ταλέμπ αποκάλεσε «μαύρο κύκνο», ένα απρόβλεπτο γεγονός που επηρεάζει δραστικά επί τα χείρω και επί τα βελτίω την οικονομία.  

Για μια φορά, πρέπει να παίξουμε με τους κανόνες. Λεονταρισμοί και ηρωισμοί δεν βοηθούν. Οι περισσότεροι που θα προσβληθούν θα περάσουν τον νέο ιό ως μια απλή γρίπη και τίποτε παραπάνω. Με βάση τα στατιστικά, οι κάτω των 50 δεν έχουν να ανησυχούν για τη θνητότητα. Μπορούν, όμως, να είναι πολλαπλασιαστές της διάδοσης του ιού, αν δεν πάρουν σοβαρά τις προειδοποιήσεις και τα αυστηρά περιοριστικά μέτρα που λαμβάνονται σε όλο και περισσότερες χώρες. 

Κανείς δεν ξέρει καλύτερα από τους επιστήμονες. Και μπορεί να είναι εξαιρετικά άβολος ο περιορισμός των κοινωνικών συναναστροφών και της κοινωνικής ζωής, αλλά είναι μια συνθήκη που όλοι θα περάσουμε, σε μια προσπάθεια να ανασχεθεί η πορεία εξάπλωσης του ιού που είναι εκθετική, με βάση τις αναλύσεις των λοιμοξιολόγων. Είναι μια θυσία που όλοι οφείλουμε να κάνουμε, μέχρι να δούμε πώς εξασθενεί η διάδοση του ιού. 

Τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Αν, όμως, δεν ακολουθήσουμε τις οδηγίες, αν κάνουμε για άλλη μια φορά τους αταλάντευτους λεβέντες, τότε έχουμε μπροστά μας τα ακόμα πιο δύσκολα. Είναι προς όφελος του κοινωνικού συνόλου η έκτακτη κατάσταση που βιώνουμε να διαρκέσει όσο το δυνατόν λιγότερο. Για να συμβεί αυτό, όμως, πρέπει να κάνουμε αυτό που πρεπει και όχι αυτό που ενδόμυχα θέλουμε