Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είχε κάνει κανένα διάγγελμα από τον Ιούλιο που ανέλαβε τα καθήκοντά του. Μέσα σε πέντε μέρες, την τελευταία εβδομάδα, έκανε δύο. Απευθύνθηκε στους πολίτες ευθέως, με νηφαλιότητα, ψυχραιμία, αλλά και αυστηρότητα.

«Είμαστε σε πόλεμο», είπε ο πρωθυπουργός. Παρόμοια φράση είχε χρησιμοποιήσει στο διάγγελμά του και ο Εμμανουέλ Μακρόν. «Με έναν εχθρό που είναι αόρατος, αλλά δεν είναι ανίκητος», είπε ο κ. Μητσοτάκης. Συνόψισε την κατάσταση: είμαστε αντιμέτωποι με μια μαζική, ασύμμετρη απειλή που δεν είναι ορατή και απτή, αλλά από την άλλη, δεν είμαστε αφημένοι στη μοίρα μας, όπως στα χρόνια της πανούκλας. 

Ο πόλεμος, όμως, απαιτεί και ηγεσία. Επικεφαλής αυτής της προσπάθειας που κάνουμε όλοι μας τα έφερε η ζωή να είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Αλλιώς ξεκίνησε τη θητεία του. Με μια οικονομία που ήταν έτοιμη να «φύγει» προς τα εμπρός, αν γίνονταν σωστές κινήσεις και μια κοινωνία που διψούσε, μετά από μια δεκαετία στασιμοχρεοκοπίας, για την περίφημη «κανονικότητα». Τα δεδομένα άλλαξαν. Η χώρα αντιμετώπισε ένα οργανωμένο σχέδιο παραβίασης συνόρων και άντεξε. Αμέσως μετά, ήρθε ο κορωνοϊός. Και, κατά τα φαινόμενα, είναι εδώ για να μείνει. 

Είναι σπάνιο το συναίσθημα να βλέπεις ότι το κράτος κάνει αυτά που πρέπει και είμαστε εμείς, οι πολίτες, που κάνουμε του κεφαλιού μας. Βεβαίως, ο κ. Μητσοτάκης δεν είναι μόνος του. Επικεφαλής των λοιμοξιωλόγων είναι ένας άνθρωπος καταρτισμένος, ψύχραιμος και προσηνής, ο Σωτήρης Τσιόδρας. Του χρωστάμε ήδη πολλά και για την επιστημονική του επάρκεια, αλλά και για τον κατευναστικό του τόνο. Ο Νίκος Χαρδαλιάς έχει αναλάβει, εκ μέρους της Πολιτικής Προστασίας, τον επιχειρησιακό συντονισμό της κατάστασης. Ο κ. Χαρδαλιάς είναι «μπαρουτοκαπνισμένος», ξέρει το κράτος και είναι αποφασισμένος να κάνει ό,τι πρέπει, προκειμένου να φέρει εις πέρας την αποστολή του. 

Αλλά, στο τέλος της ημέρας, υπεύθυνος για τα καλά και τα κακά, είναι ο ηγέτης. Εν προκειμένω, ο πρωθυπουργός. Ο κ. Μητσοτάκης γι’ αλλού ξεκίνησε, αλλού η ζωή τον πάει, αλλά ανταποκρίνεται. Δεν έχει χάσει την ψυχραιμία του. Αντιμετωπίζει τα πραγματικά δεδομένα. Έχει κάνει τη στρατηγική επιλογή η χώρα να πάρει αυστηρά μέτρα, για να μειώσει τη διασπορά του ιού. Αναπροσαρμόζει το σχέδιό του, όταν κάπου δεν είναι πλήρως λειτουργικό. Μιλά στους πολίτες με ψυχραιμία, αποφασιστικότητα, αλλά και ευθύτητα. 

Είμαστε στη δίνη μιας παγκόσμιας κρίσης και είμαστε, βεβαίως, αντιμέτωποι με την κρίση στο δικό μας μικρο-επίπεδο. Κι όμως, σε ένα αίσθημα παράδοξο για τα ελληνικά δεδομένα, η πλειοψηφία των πολιτών έχει την αίσθηση ότι δεν είμαστε μόνοι μας, παραδομένοι στη μοίρα μας. Υπάρχει η αίσθηση ότι η χώρα έχει στιβαρή ηγεσία, κατάλληλη για να περάσουμε τη φουρτούνα και να βγούμε ξανά στην ανοιχτή θάλασσα. Αυτό το πιστώνεται ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης και του το πιστώνουν και πολίτες που δεν ψήφισαν και ίσως δεν έχουν καν πρόθεση να ψηφίσουν ΝΔ. 

Την ώρα του πολέμου, όμως, ο ηγέτης δεν απευθύνεται στο κομματικό του ακροατήριο. Εκφράζει και ενώνει όλους. Και ο κ. Μητσοτάκης ξέρει ότι έχει αρκετές δύσκολες αποφάσεις μπροστά του. Άλλωστε, τα δύσκολα είναι μπροστά. Δείχνει, όμως, να ξέρει τι πρέπει να κάνει και πώς να δώσει τη μάχη, για να κερδηθεί ο πόλεμος.