Η σειρά Chernobyl έκανε μεγάλη επιτυχία στο ελληνικό κοινό, όπως και σε ολόκληρο τον κόσμο. Όσοι την είδαν, σίγουρα θα απόρησαν -ίσως και να χαχάνισαν- με την διαχείριση της κρίσης από τους σοβιετικούς αρμόδιους του πυρηνικού εργοστασίου. Ψάχνουν τον πρώτο μετρητή ραδιενέργειας, δεν τον βρίσκουν. Ο δεύτερος δεν δουλεύει και ο τρίτος έχει τόσο χαμηλό μέγιστο σημείο μέτρησης που το μόνο που δείχνει είναι «εκτός κλίμακας». 

Ο χειριστής του μετρητή, μεταφέρει την ένδειξη στον ανώτερό του και εκείνος ανακοινώνει στους δικούς του ανωτέρους την μέγιστη δυνατή τιμή του μετρητή ως πραγματική μέτρηση. Στην πραγματικότητα όμως η τιμή ήταν 5600 φορές μεγαλύτερη. Τι μέτρα να πάρεις όταν νομίζεις ότι άρπαξε το φαγητό, ενώ καίγεται η πολυκατοικία; Δεδομένων των πρωτόγνωρων συνθηκών βέβαια η διαχείριση, μόνο αποτυχημένη δεν ήταν ακόμα και με την σχετική καθυστέρηση. Άκουσαν τους επιστήμονες, εκκένωσαν την περιοχή, περιόρισαν τα θύματα, αντιμετώπισαν την κατάσταση και τελικά η διαχείριση τους αποτέλεσε τον οδικό χάρτη για αντίστοιχες αργότερα.

Στη δική μας περίπτωση τώρα δεν υπάρχουν τα ελαφρυντικά της πρωτόγνωρης καταστροφής. Αντίθετα, υπήρχε όλος ο χρόνος και πολλά «μικρά Τσέρνομπιλ» γύρω μας για να μας προετοιμάσουν, όταν πια ο ιός χτύπησε την πόρτα μας. Ακόμα και για να συγκρίνεις τακτικές και να διαλέξεις ποια θα ακολουθήσεις. Της Κίνας ή της Ιταλίας; Καθημερινά στις 18:00 το απόγευμα, όσοι βρίσκονται στο σπίτι τους σταματούν την ρουτίνα της καραντίνας για να ενημερωθούν για το μέγεθος του αριθμού των κρουσμάτων και την καταμέτρηση των θυμάτων. Τι αξία έχουν οι αριθμοί που ανακοινώνονται; Πρακτικά καμία. 

Ο καθηγητής επιδημιολογίας Άγγελος Χατζάκης, το παραδέχτηκε δίχως περιστροφές όταν ρωτήθηκε σχετικά. Τα ρεπορτάζ λένε πως υπάρχει έλλειψη αντιδραστηρίων στη χώρα. Ο συμπαθής σε όλους πλέον Σωτήρης Τσιόδρας απευθύνει καθημερινά έκκληση να μην γίνονται τεστ για «ψύλλου πήδημα» από ανθρώπους δηλαδή ασυμπτωματικούς ή εκτός ευπαθών ομάδων. Κι όμως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας λέει το αντίθετο, όσο πιο καθαρά μπορεί. «Όλες οι χώρες πρέπει να είναι σε θέση να εξετάσουν όλες τις ύποπτες περιπτώσεις. Δεν μπορούν να αντιπαλέψουν την πανδημία με τα μάτια κλειστά, πρέπει να ξέρουν που βρίσκονται τα κρούσματα». 

Για την συγκεκριμένη τακτική ο κ. Τσιόδρας πιθανότατα δεν φέρει καμία ευθύνη. «Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, φτιάξε λεμονάδα» έλεγε ένας Αμερικανός αναρχικός συγγραφέας. Όταν όμως σου δίνει στυμμένες λεμονόκουπες όπως το τσακισμένο από τα μέτρα της κρίσης, ελληνικό δημόσιο σύστημα υγείας; Τι μπορείς να φτιάξεις; 

Τα όρια του συστήματος υγείας όπως το κατάντησε η ίδια και οι προκάτοχοί της, η κυβέρνηση τα γνωρίζει καλά, γι αυτό –ΚΑΙ ΣΩΣΤΑ- πήρε σκληρά μέτρα αρκετά νωρίς και ας ξέχασε για λόγους εκλογικής πελατείας τις εκκλησίες μέχρι πριν δυο μέρες. 

Ακόμα και τώρα όμως η διαχείρισή της έχει σαν πρώτο γνώμονα την επικοινωνία και όχι την επιχειρησιακή θωράκιση. Αυτό δείχνουν τα ανερμάτιστα δελτία Τύπου του Μαξίμου που πανηγυρίζουν πως δήθεν «η Ελλάδα έχει καταφέρει να συγκρατήσει τον ρυθμό εμφάνισης νέων κρουσμάτων κορωνοϊού» και καλλιεργούν εφησυχασμό σε έναν κόσμο που δεν έχει πειστεί για την σοβαρότητα της κατάστασης και απειθαρχεί στα μέτρα για την αναχαίτιση της εξάπλωσης. Πως δεν το σκέφτηκε κανείς τόσο καιρό; Τα κρούσματα αυξάνονται, μόνο όταν τα μετράς!

Η κυβέρνηση έχει στραφεί -και όχι άδικα- στον κόσμο για να βγάλει το «φίδι από τον τρύπα». Εκείνη είναι απρόθυμη να βοηθήσει. Ακόμα και την ώρα που ο πρωθυπουργός με διάγγελμά του ανακοινώνει πως είμαστε σε «πόλεμο» που μαίνεται, αντί να κατευθύνει τα χρήματα σε «πολεμοφόδια» τα προορίζει για την «παραγωγική δραστηριότητα». 

Αυτή ακριβώς η απροθυμία των από «πάνω» να διασφαλίσουν την υγεία των από «κάτω», πρέπει να κάνει τους τελευταίους να αυτοπεριοριστούν και να εξασφαλίσουν πως και μετά το τέλος αυτής της περιπέτειας θα είναι υγιείς, οι ίδιοι και τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Τότε, θα μπορούμε να μιλήσουμε με μεγαλύτερη ευχέρεια από κοντά και στον δρόμο για τον «ελέφαντα στο δωμάτιο» που σήμερα επιχειρεί να κρυφτεί πίσω από την «ατομική ευθύνη».