Δεν έχει σημασία αν πληκτρολογεί κανείς στο laptop ή στο PC, στο smart phone ή στο tablet, σημασία έχει αν το κάνει εντός ή εκτός κοινωνικής πραγματικότητας.

Στην πρώτη φάση της πανδημίας, κανείς δεν ήξερε τι, πώς, από πού και προς τα πού πάει ο νέος κορονοϊός. Εμείς με το μούδιασμα από το θρίλερ της Ιταλίας κυρίως, συμμορφωθήκαμε μαζικά με τις οδηγίες των ειδικών και της Πολιτείας κλείσαμε νωρίς, προσέξαμε και γλιτώσαμε τα χειρότερα.

Το τότε lockdown λειτούργησε σαν ένα πελώριο φράγμα ανάσχεσης της μετάδοσης του ιού και πέτυχε ακριβώς επειδή αποφασίστηκε έγκαιρα.

Εκτοτε έχουν περάσει μήνες κι όχι μέρες ή εβδομάδες, η χώρα, όπως όλες οι χώρες του κόσμου, επανήλθε σε μια λειτουργία κοντά -το τονίζω κοντά, όχι πλήρως- στην κανονικότητα και με δεδομένο το κακό σενάριο που επαληθεύτηκε ότι δηλαδή ο Covid19 δεν είναι εποχικός κορονοιός όπως η γρίπη, έχουμε σημαντική για τα δικά μας δεδομένα έξαρση. Τα δικά μας δεδομένα είναι χαμηλά έως πολύ χαμηλά αν συγκριθούν π/χ με τα 3.000  -4.000 κρούσματα στο Ισραήλ. όταν βγήκε από lockdown. Είχε… τουρισμό το Ισραήλ;

Είχε μήπως… χάλια υποδομές ή χάλια… σύστημα επιτήρησης των μέτρων; Όχι είχε απλώς νέους, πολλούς νέους, που ξεχύθηκαν στις παραλίες και στους δρόμους διασκεδάζοντας, όπως και συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού με υψηλό βαθμό μη συμμόρφωσης στα μέτρα προστασίας.

Αυτά ήταν αρκετά… Η συνέχεια, όπως φοβάμαι ότι θα δούμε, δεν είναι αυτή η απερίσκεπτη προσέγγιση «ΟΚ θα κάνουμε νέο lockdown»

Διότι όπως είπα το lockdown δεν πληκτρολογείται, δηλαδή δεν πατάς ένα κουμπί και υπακούει ο πληθυσμός επειδή το λες εσύ που κυβερνάς και όλοι οι ειδικοί μαζί.

Την πρώτη φορά έγινε διότι ήταν πρωτόγνωρο. Δεύτερη όμως δεν γίνεται χωρίς σοβαρές παρενέργειες. Δηλαδή υπάρχει πλέον αυξημένο ποσοστό δυσπιστίας  θεωρίες που αναπτύχθηκαν στο μακρύ μεσοδιάστημα, διαφορετικές απόψεις ειδικών που δημοσιοποιούνται συνεχώς, σκληρή κριτική της αντιπολίτευσης , οικονομικές επιπτώσεις που αφορούν σχεδόν σε όλα τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, κοινωνική δυσανεξία σε μέτρα που ακυρώθηκαν και τώρα επανέρχονται, όπως επίσης και θυμός για το παραμικρό λάθος, όπως έγινε π.χ με την παρτίδα στις μεγάλες μάσκες στα σχολεία.

Αυτό είναι το νέο περιβάλλον εντός του οποίου καλείται να αποφασίσει η κυβέρνηση, όχι το περιβάλλον του Μαρτίου.

Και θα πρέπει να ξέρει ότι όπως και στις άλλες χώρες έτσι και στην Ελλάδα θα χρειαστεί πολύ μεγάλη προσπάθεια επιβολής πλέον των μέτρων και όχι απλής συμμόρφωσης.

Ας κινηθεί λοιπόν ανάλογα και πάντως εκτός πληκτρολογίου.