Το πρώτο πρωϊνό tweet του συμπαθούς Κώστα Ζαχαριάδη στις 30/9 έγραφε: «Σήμερα στις 19:30 η ΟΜ Άργους-Μυκηνών οργανώνει συνέλευση με θέμα: "Η ανασυγκρότηση και διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία σαν όρος για την αντιμετώπιση της επερχόμενης κοινωνικής και πολιτικής κρίσης". Στον θερινό κινηματογράφο ΣΙΝΕ ΒΑΛΙΑ, μαζί με τον @TTheoharopoulos». Επτά ώρες αργότερα που τσέκαρα, είχε 35 likes , 12 rt και 22 σχόλια εκ των οποίων τα 21 επιθετικά ή ειρωνικά. Μην μπερδευτείτε! Ένα τέτοιο «υποχρεωτικό» tweet σε οποιοδήποτε κόμμα θα πήγαινε άκλαυτο από πλευράς ενδιαφέροντος κοινού. Δεν είναι δηλαδή περίεργο επικοινωνιακά αλλά είναι ενδεικτικό των χαμηλών επιδόσεων στην κάποτε κραταιή σχέση κοινωνίας-ΣΥΡΙΖΑ. Θα μου πείτε, με ομιλητή έναν ανύπαρκτο από κάθε άποψη πολιτικό και με το εν λόγω θέμα στο τραπέζι, τι δυναμική να περιμένει κανείς;

Όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου υπό το βάρος μιας τρομακτικής έντασης σκανδαλολογίας και με κλονισμένη την υγεία του έχασε την εξουσία, δύο πυλώνες στάθηκαν ακλόνητοι και 3 χρόνια μετά τον επανέφεραν: Ο κομματικός μηχανισμός υπαρκτός και ενεργός ως το τελευταίο χωριό . Η ηγετική εικόνα του Παπανδρέου που προφυλάχθηκε όπως στο σκάκι ο βασιλιάς... Κανείς δεν ασχολήθηκε με τον τετραγωνισμό του κύκλου ούτε με την ανασυγκρότηση και τη διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ. Κανείς δεν δίστασε να στηρίξει το '91 το '92 και το '93 τον καθόλα στραπατσαρισμένο αρχηγό προκειμένου να διατηρηθεί η μαγική ιδιότητα της «κυβερνησιμότητας» Υπό συνθήκες αδιανόητες για εκείνη την εποχή, το μισογκρεμισμένο κάστρο αναστηλώθηκε και το 1993 κέρδισε τις εκλογές. Όσοι θυμούνται ότι οι τότε αμερικανοτραφείς επικοινωνιολόγοι είχαν στήσει καμπάνια για τα δεινά που θα έφερνε ένας πρωθυπουργός με σοβαρότατο πρόβλημα υγείας, θα θυμούνται ότι κανείς δεν έδωσε σημασία (παρότι ως νέες Κασσάνδρες δικαιώθηκαν με τα όσα ακολούθησαν ως το 1996).

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ΠΑΣΟΚ και ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι φυσικά Ανδρέας Παπανδρέου. Αλλά, αρέσει δεν αρέσει, αμφότεροι εκφράζουν την κεντροαριστερά/αριστερά ή όπως λέει ένας καλός μου φίλος «αυτούς που δεν ψηφίσουν ποτέ μα ποτέ ΝΔ που να τους πατάς κάτω». Και το ερώτημα είναι: Πώς στις σημερινές συνθήκες ο χαμένος κεντροαριστερός ψηφοφόρος θα επανέλθει δυναμικά στο μόνο κόμμα εξουσίας του χώρου; Η απάντηση της Κουμουνδούρου είναι απλή ή απλοική: Πού αλλού να πάει; Εδώ θα έρθει κι επίσης θα έρθουν και οι δυσαρεστημένοι με την κυβέρνηση τη ΝΔ… Προσωπικά πάλι πιστεύω ότι με τον Θεοχαρόπουλο στο ΣΙΝΕ ΒΑΛΙΑ πιο πιθανό είναι να φύγουν κι όσοι απέμειναν, αλλά δεν μου πέφτει λόγος.