Σε τρεις μήνες από τώρα θα ορκιστεί ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ. Στο επικρατέστερο - αυτή τη στιγμή - σενάριο αυτός θα είναι ο Τζο Μπάιντεν. Όπως εξηγούν αυτοί που τον έχουν συναναστραφεί, η γνώση του για τα ελληνοτουρκικά και τα της Νοτιοανατολικής Μεσογείου είναι ευρύτατη και το ενδιαφέρον για τα τεκταινόμενα στην περιοχή είναι σταθερό εδώ και δεκαετίες. Μια εκλογή Μπάιντεν λογικά θα επιφέρει και νέα ισορροπία στην περιοχή μας, αφού ο Ερντογάν θα χάσει το στήριγμα που έβρισκε στο πρόσωπο του Τραμπ. 

Όσο ο Τραμπ είναι στον Λευκό Οίκο, ή όσο θα παραμείνει εκεί ακόμη και ως lame duck Πρόεδρος ο Ερντογάν μπορεί να νιώθει πως είναι ικανός να δοκιμάσει τις αντοχές της Αθήνας, του Βερολίνου και του Παρισιού. Και όσο η Ευρώπη δείχνει διστακτική στο να αντιμετωπίσει δυναμικά την Τουρκία, φοβούμενη τα αντίποινά του σε μια σειρά ζητημάτων, τόσο ο ίδιος θα τραβάει το σχοινί. Όπως όμως παραδέχονται διεθνείς κι εγχώριοι αναλυτές, ο πραγματικός μοχλός πίεσης απέναντι στον Ερντογάν παραμένουν οι ΗΠΑ. Στην Αθήνα αυτό το γνωρίζουν. Μπορεί η Ευρώπη να είναι η οικογένειά μας, όμως στην Κρήτη τραπεζώσαμε για ένα διήμερο τον Πομπέο. Όπως εξηγούσε κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης σε μια πρόσφατη συζήτησή του,  οι Γερμανοί είναι εξοργισμένοι με τους Τούρκους αλλά έχουν υιοθετήσει την τακτική της “στρατηγικής υπομονής”. Κατά τον ίδιο υπουργό, οι Γερμανοί παραμένουν γεωπολιτικά αφελείς αφού αρνούνται να δουν το προφανές. 

Ο Ερντογάν έχει «μετρήσει» τους Ευρωπαίους κι έχει δει ότι αποφεύγουν τις κυρώσεις για όσο διάστημα αυτό είναι εφικτό. Αυτό φάνηκε από την άρνηση να αποδεχτούν την ελληνική πρόταση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για εμπάργκο όπλων κατά της Τουρκίας. Ακόμη κι αν έρθουν κυρώσεις, ο Ερντογάν μπορεί να τις «πουλήσει» στο εσωτερικό του ακροατήριο ως μέρος του αφηγήματος μιας Τουρκίας που είναι περιφερειακή υπερδύναμη και βάλλεται από τους Ευρωπαίους. Τα πράγματα είναι πολύ πιο περίπλοκα με τις ΗΠΑ. Και η μεταφορά του αμερικανικού ενδιαφέροντος από τη Μέση Ανατολή στη ΝΑ Μεσόγειο, κυρίως για λόγους ανάσχεσης της Ρωσικής επιρροής, αλλάζει  τα δεδομένα στην περιοχή, αφού η Ελλάδα μετατρέπεται σταδιακά σε βασικό κρίκο αυτού το αμυντικού άξονα. Άρα οι ΗΠΑ έχουν κάθε ενδιαφέρον να συνεχίσουν να ασκούν επιρροή στην περιοχή μας. Η Αθήνα αυτό το γνωρίζει, όπως γνωρίζει το ότι στην δυσκολότερη στιγμή, στην πιο «σκοτεινή ώρα», ένα πιθανό τηλεφώνημα αποκλιμάκωσης θα γίνει από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Το ότι όμως αυτό το τηλεφώνημα θα πρέπει πιθανώς να γίνει από τον Τραμπ, κάνει τα πράγματα - στην παρούσα φάση - πολύ πιο δύσκολα.