Η Μεγάλη Βρετανία έχει βρεθεί σε ένα αδιανόητο αδιέξοδο που ελάχιστοι από τα εκατομμύρια Βρετανούς οι οποίοι ψήφισαν στο δημοψήφισμα του 2016 για την έξοδο από την ΕΕ, φαντάζονταν πως θα έρθει.

Σε 15 ημέρες η χώρα είναι προγραμματισμένο να αποχωρήσει από το μπλοκ κι ακόμα δεν έχει συμφωνήσει στο πώς θα γίνει αυτό, ενώ το κοινοβούλιο της απέκλεισε παράλληλα και το ενδεχόμενο αποχώρησης χωρίς συμφωνία. Μένουν δηλαδή δύο εβδομάδες και η Μέι το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να παρακαλέσει τους Ευρωπαίους να της δώσουν παράταση του άρθρου 50. Τι θα ακολουθήσει μετά; Κανείς δεν ξέρει.

Τρία χρόνια πέρασαν από το μοιραίο εκείνο δημοψήφισμα και κανείς δεν γνωρίζει τι φέρνει η επόμενη ημέρα. Οι επιχειρήσεις διαμαρτύρονται για τη συνεχόμενη αβεβαιότητα και πολλές από αυτές αποχωρούν από τη Βρετανία, μεταφέροντας τα κεντρικά τους γραφεία σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ η οικονομία έχει ήδη υποστεί ύφεση, η οποία αναμένεται να γίνει ακόμα μεγαλύτερη τα επόμενα χρόνια.

Αν σκεφτεί κανείς για ποιο λόγο μπήκε η Βρετανία σε αυτόν τον κυκεώνα είναι δεδομένο πως θα... διασκεδάσει. Ο λόγος που οι περισσότεροι Βρετανοί πολίτες ψήφισαν υπέρ του Brexit, σύμφωνα με τις έρευνες, ήταν πως δεν ήθελαν τους μετανάστες. Όχι όμως τους Ευρωπαίους μετανάστες. Δεν είχαν δηλαδή «θέμα» με τους Έλληνες, ή τους Ιταλούς ή τους Γερμανούς. Σύμφωνα πάντα με τις έρευνες που έγιναν δεν ήθελαν εκείνους που έτσι κι αλλιώς θα συνεχίζουν να μπαίνουν παράνομα στη χώρα κι εκείνους που θα συνεχίσουν να μπαίνουν ελεύθερα αφού προέρχονται από χώρες της Κοινοπολιτείας των Εθνών, (Πακιστάν, Ουγκάντα, Νιγηρία, Ινδία, Κένυα, Μαλάουι, Ναμίμπια, Ζάμπια είναι μερικά από τα κράτη που ανήκουν στην Βρετανική κοινοπολιτεία).

Την ίδια ώρα εμπιστεύτηκαν «γελωτοποιούς», όπως ο Νάιτζελ Φάρατζ και ο Μπόρις Τζόνσον που τους αράδιασαν ένα σωρό απίθανες ψευτιές όπως πως θα μπορούσαν, έχοντας φύγει από την ΕΕ, να κάνουν ξεχωριστές συμφωνίες με κάθε μία από τις χώρες που ανήκουν στην ΕΕ και το... κλασσικό «αυτοί μας τρώνε τα λεφτά, θα μείνουν σε εμάς και θα κάνουμε δρόμους, σχολεία και νοσοκομεία», που ήταν φυσικά μια μεγάλη μπαρούφα.

Η Τερέζα Μέι γνωρίζει πολύ καλά, από την πρώτη στιγμή. πως το δημοψήφισμα ήταν απλά μια πολύ κακή ιδέα του Κάμερον. Γνωρίζει πως ήταν λάθος, πως οι Βρετανοί δεν είχαν ιδέα τι είναι αυτό που ψηφίζουν και πως η χώρα της, ότι και να γίνει, θα βγει ζημιωμένη από την έξοδο από την ΕΕ. Ακόμα και με οποιαδήποτε συμφωνία καταφέρει να πετύχει.

Οι πολιτικοί ψηφίζονται για να παίρνουν τις δύσκολες αποφάσεις και να καθοδηγούν τη χώρα τους φροντίζοντας για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, ακόμα κι όταν οι πολίτες δεν συμφωνούν με αυτό. Οι πολίτες έχουν το περιθώριο να έχουν άγνοια ή να βάζουν την περηφάνια τους πάνω από το γενικό καλό. Οι πολιτικοί όμως δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Γι' αυτό ακριβώς ψηφίζονται. Για να έχουν το θάρρος να σκύβουν το κεφάλι όπου είναι απαραίτητο και να πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα όταν είναι σαφές πως αυτό οφείλουν να πράξουν για το καλό της χώρας.

Εάν θα πας, για παράδειγμα, να κάνεις ένα χειρουργείο, μπορεί να έχεις διαβάσει στο ίντερνετ πως ακριβώς πρέπει ο γιατρός να προχωρήσει στην επέμβαση, αλλά, ειλικρινά, θα ήθελες να ακολουθήσει τις δικές σου συμβουλές ή να κάνει αυτό που εκείνος γνωρίζει πως πρέπει να κάνει;

Η Τερέζα Μέι λοιπόν και οι Βρετανοί βουλευτές πρέπει να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Αλέξη Τσίπρα. Έκανε ένα δημοψήφισμα που δεν έπρεπε να κάνει το 2015 (ίσως πιστεύοντας πως το αποτέλεσμα θα ήταν το αντίθετο από αυτό που τελικά ήταν) ο κόσμος είπε το περήφανο «όχι» κι εκείνος έκανε αυτό που τελικά έπρεπε να κάνει, αγνόησε ουσιαστικά το αποτέλεσμα και συμφώνησε με τους Ευρωπαίους. Εμείς μπορούμε να τον θεωρούμε «προδότη», αλλά σε τελική ανάλυση πόσους από εμάς που ψηφίσαμε «όχι» ήμασταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες αυτής της επιλογής; Σίγουρα όχι το 61,3 που ψήφισε αρνητικά.

Οι Βρετανοί πολιτικοί πρέπει να αποδεχτούν πως το δημοψήφισμα ήταν λάθος, πως αυτή η «κωμωδία» που παίζεται τα τελευταία χρόνια πρέπει να τελειώσει και να έχουν τα... guts να πουν την αλήθεια: «Δεν φεύγουμε από την ΕΕ γιατί αυτό δεν είναι προς το συμφέρον της χώρας σε καμία περίπτωση και με κανέναν τρόπο».

Κι ας τους πουν... κωλοτούμπες όπως τον Αλέξη Τσίπρα. Εκείνοι θα έχουν την συνείδηση τους καθαρή, γνωρίζοντας πως έκαναν αυτό που όφειλαν να κάνουν για το καλό της χώρας τους.