Στην πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη ο Πρωθυπουργός εστίασε την αυτοκριτική του στις επιλογές των ανθρώπων που στελέχωσαν τις κυβερνήσεις του. “Δεν τα πήγα πολύ καλά στις επιλογές προσώπων”, ήταν η απάντηση που έδωσε. “Αλλά έχω πάρει τα μαθήματά μου”.

Δεν ξέρω εάν η αυτοκριτική αυτή αφορά τον Πάνο Καμμένο. Αλλά αν προσπαθούσα να μπω στο μυαλό του θα έλεγα πως δεν τον αφορά. Και, παρά τα όσα λέει ο Πρωθυπουργός για το άνοιγμα στην Κεντροαριστερά και την Σοσιαλδημοκρατία, για την ανάγκη δημιουργίας ενός προοδευτικού πόλου που θα έχει ως κορμό το ΣΥΡΙΖΑ, για την ανάγκη καλλιέργειας συμμαχιών στο αυτοδιοικητικό πεδίο, η καρδιά και το μυαλό του θα παραμένει κολλημένο στη συνεργασία με τους ΑΝΕΛ: Κανένας δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει καλύτερα το εθνολαϊκιστικό κι αντιευρωπαϊκό πολιτικό αφήγημα που έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία από τον Πάνο Καμμένο. Που μπόλιαζε με αρκετή δόση συνομωσιολαγείας, διάθεση ρεβανισμού και διαδικτυακού ακτιβισμού την προσπάθεια αναρρίχησης στην εξουσία.

Και τώρα; Τέσσερα χρόνια μετά τον γάμο, αρχίζουν να βγάζουν τα άπλυτα της πολιτικής τους συμβίωσης στη φορά. Ή μάλλον, ο Καμμένος απειλεί τον Τσίπρα ότι σκοπεύει να πράξει κάτι τέτοιο, εάν τον αφήσει χωρίς Κοινοβουλευτική Ομάδα. Εντάξει, στα τέσσερα χρόνια της κοινής πολιτικής ζωής, όλο και κάποιες παραπάνω κουβέντες έχουν ειπωθεί. Κι αν δεν έχουν ειπωθεί στα σκοτεινά δωμάτια της εξουσίας, μπορεί να ειπωθούν στα λαμπερά στούντιο των τηλεοπτικών σταθμών. Άλλωστε κάθε φορά που ο Καμμένος εμφανίζεται στην τηλεόραση, τα νούμερα εκτινάσσονται. Σε λίγο θα τρώμε και ποπ-κορν.

Πείτε ό,τι θέλετε για τον Καμμένο, αλλά είναι πολύ σκληρός για να πεθάνει. Κι αν είναι να πεθάνει πολιτικά, είναι αποφασισμένος να πάρει πολλούς μαζί του. Ο Κοτζιάς θα καταλήξει στα δικαστήρια μαζί του - εκεί κι αν θα ακούσουμε τέρατα, αν και δεν θυμάμαι ποτέ δίδυμο υπουργών Εξωτερικών κι Άμυνας να καταλήγει στις δικαστικές αίθουσες. Οι υπόλοιποι, φαίνεται να θέλουν να αποφύγουν να κυλιστούν μαζί του στη λάσπη. Και ο Πρωθυπουργός; Φαίνεται πως έχει πάρει μαθήματά του. Ή μήπως όχι;