Ωχού! Βουλευτές μηνύουν βουλευτές, στέλνουν στους εισαγγελείς πολιτικούς αρχηγούς, πολιτικοί αρχηγοί υποβιβάζονται σε βουλευτές, κοινοβουλευτικές ομάδες διαλύονται, άλλοι πάνε για γκαζόζες, άλλοι βρίσκονται σε παρατεταμένο καθεστώς παραίτησης, άλλοι διαγράφονται με διάρκεια κι επί της ουσίας τίποτε δεν αλλάζει.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει «κλειδώσει» την δεδηλωμένη και μ’ αυτήν θα πορεύεται, η αντιπολίτευση αρνείται να αποδεχτεί την πολιτική νομιμοποίησή της θεωρώντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιδίδεται σε θεσμικές εκτροπές και η κατάσταση θα συνεχιστεί κάπως έτσι έως ότου ένα μεγάλο πολιτικό γεγονός θα έρθει να επικαλύψει αυτήν την ψυχοφθόρα εσωστρέφεια στην εσωτερική πολιτική σκηνή.

Το προφανές είναι πως το κορυφαίο πολιτικό γεγονός που όλοι γνωρίζουμε ότι θα συμβεί είναι οι ευρωεκλογές στις 26 Μαίου. Τότε κάθε πολιτική δύναμη θα μετρήσει τις δυνάμεις της και τα κόμματα θα ομιλούν πλέον με άλλους όρους. Εάν συγχρόνως στηθούν και κάλπες για εθνικές εκλογές τότε οπωσδήποτε η χώρα θα περάσει σε μία νέα πραγματικότητα, όποιος κι αν είναι ο νικητής της μεγάλης αναμέτρησης. Έως τότε όμως η πολιτική δεν μπορεί να ασκείται με όρους ζούγκλας και με αλληλοεκβιασμούς.

Η χώρα έχει μπροστά της πολλές προκλήσεις. Με κυρίαρχη την προσπάθεια για ανάταξη της οικονομίας και συγχρόνως την ανακούφιση των πολλών που πλήρωσαν το μάρμαρο των τριών μνημονίων. Κακά τα ψέμματα. Η χώρα δεν έχει χρόνο για πισωγυρίσματα. Ακόμη κι αν ο Βέμπερ τάζει μείωση των πρωτογενών της πλεονασμάτων με την ίδια ευκολία που θα μοίραζε καραμέλες σε μικρά παιδιά.