Αν εξαιρέσουμε τις δύο σταθερά αντίθετες φωνές  Καμμένου και Σαμαρά, που εξαιτίας της δεύτερης μεταξύ άλλων το θέμα της ονομασίας έφθασε ως το 2019, όλοι οι άλλοι, για τον α’ ή β’ λόγο, επιθυμούν αυτή τη διευθέτηση γιατί τους βολεύει.

Ακόμη και αν σε κάποια σημεία επιδεχόταν μεγαλύτερες βελτιώσεις, ο τρόπος που αντιδρούν δείχνει ότι επιθυμούν την πλήρη επίλυση του θέματος από την παρούσα Κυβέρνηση, γιατί γνωρίζουν, κατά βάθος, ότι μόνο τώρα μπορεί να περάσει από την ελληνική Βουλή.

Και κατά πως φαίνεται θα περάσει. Σύμφωνα με τα λεχθέντα της Κυβέρνησης συγκεντρώνονται οι, τουλάχιστον, 151 ψήφοι για την κύρωσή της ενώ η αξιωματική αντιπολίτευση εκτιμάται πως δε θα προχωρήσει στην πρόταση μομφής εφόσον δε φαίνεται να εξασφαλίζει τις απαιτούμενες 151 ψήφους. Γιατί μπορεί κάποιοι έως αρκετοί, από τους διαφωνούντες, να μην υπερψηφίσουν τη «Συμφωνία των Πρεσπών» αλλά πολλοί περισσότεροι δε θα στηρίξουν μία πρόταση μομφής.

Και αυτό, ίσως, να είναι και το άλλοθι. Γιατί να κατατεθεί μία πρόταση μομφής αν αυτή καταψηφιστεί;

Άλλωστε την κύρωση της «Συμφωνίας των Πρεσπών» την επιθυμούν και ευρωπαίοι και αμερικανοί αξιωματούχοι. Καθόλου συμπτωματική δε θα μπορούσε να θεωρηθεί η διήμερη επίσκεψη της Άνγκελα Μέρκελ στη χώρα μας, η οποία ξεκινάει αύριο και αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον, για τα όσα θα ειπωθούν στις συναντήσεις της με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό αλλά και τον πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Σίγουρα είναι δύσκολο να υπάρξει η παραδοχή ότι η Συμφωνία βολεύει και συμφέρει πολλούς. Αλλά αν την περάσει η σημερινή Κυβέρνηση, και δε θα δυσκολευτούν με την εσωκομματική αντιπολίτευση κάποια κόμματα και θα έχουν τελειώσει οριστικά με ένα χρόνιο πρόβλημα το οποίο δημιουργούσε από καιρό εις καιρόν έριδες και τριβές και θα έχει καταγράψει η Ιστορία την έντονη αντίδρασή τους!