Κανονικά στην πολιτική και ειδικά στην οικονομία δεν πρέπει να υπάρχουν ζαριές. Κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις πρέπει να κινούνται μέσα σ’ ένα πλαίσιο που αν μη τι άλλο δημιουργεί ασφάλεια στους πολίτες τους. Δεν φταίνε σε τίποτα τα κακόμοιρα τα ανθρωπάκια που είναι μεροδούλι-μεροφάι, να πληρώνουν τις παλαβομάρες, τις φιλοδοξίες ή τις παρακινδυνευμένες κινήσεις των πολιτικών τους. Ρίξτε μια ματιά στην Τουρκία και θα καταλάβετε τι εννοώ. Ένας αποτρελαμένος Ερντογάν καταβαράθρωσε στα καλά καθούμενα μια ανθούσα οικονομία, στέλνοντας με τις ασυνάρτητες πολιτικές του κινήσεις το βιοτικό επίπεδο των πολιτών του στα τάρταρα.

Ε λοιπόν, δεν σας κρύβω ότι η φετινή άνοδος του Αλέξη και του Κυριάκου στην Θεσσαλονίκη, φαντάζει στο υποψιασμένο μυαλό μου σαν μια ζαριά. Ο Τσίπρας ως απερχόμενος και ο Μητσοτάκης ως μελλοντικός πρωθυπουργός, καθώς ετοιμάζονται να πάρουν τον ανήφορο για την συμπρωτεύουσα (πότε θα σταματήσει κι αυτή η ανοησία της συμπρωτεύουσας) αντιμετωπίζουν φοβερές αντίρροπες δυνάμεις. Ο ένας ψάχνει τρόπο να διασωθεί, ο δεύτερος να παγιώσει την διαφαινόμενη νίκη του, ενώ οι αγορές έχουν στηθεί και κοιτάζουν και τους δυο καχύποπτα.

Ο πειρασμός ν’ αρχίσουν να μοιράζουν υποσχέσεις, παροχές, επιδόματα, ελαφρύνσεις και αυξήσεις είναι πολύ μεγάλος. Ειδικά για τον Τσίπρα που βλέπει ότι καλπάζει προς μια βαριά ήττα, αλλά και για τον Μητσοτάκη που δεν θέλει ν’ αφήσει μόνο του τον Αλέξη να παίζει σ’ αυτό το γήπεδο. Κατά την γνώμη μου βέβαια, ο πιο ευεπίφορος σε τέτοια λογική είναι ο πρωθυπουργός, που ζορίζεται περισσότερο και έχει ξαναδοκιμάσει την συνταγή αυτή με επιτυχία. Ήδη άλλωστε έχει ανοίξει τον κρουνό των παροχών μέσω απανωτών δηλώσεων αυτού και των υπουργών του, οπότε είναι εξαιρετικά πιθανό να τον δούμε στην Θεσσαλονίκη να φωνάζει «πάρε κόσμε».

Ο Κυριάκος ως τώρα είναι πιο φειδωλός σε υποσχέσεις, πλην γνωρίζει ότι ο απλός πολίτης είναι επιρρεπής στην πολιτική παραμυθία. Αν και ως αρχηγός της ΝΔ προωθεί ένα προφίλ σοβαρότητας και υπευθυνότητας, γνωρίζει πως μια χιονοστιβάδα Συριζαϊκών υποσχέσεων δεν αποκλείεται να ξαναπείσουν τον κόσμο που υποφέρει. Αν επικρατήσει ξανά η λογική του 2014 «και το 10% απ’ αυτά που λέει ο Αλέξης να κάνει, πάλι καλά θα ‘ναι», τότε μπορεί το παγιωμένο σκηνικό να υποστεί μεταβολή. Άρα και ο Κυριάκος θα πρέπει με κάποιο τρόπο ν’ ακολουθήσει.

Θα μου πείτε ότι αυτά δεν είναι καλά μαντάτα. Οι αγορές είναι πολύ πιο σκληρές και από την τρόικα και από το ΔΝΤ, διότι σε σκοτώνουν μέσα σε μια νύχτα και δίχως να έχουν προηγηθεί διαπραγματεύσεις. Απλώς το κάνουν. Από την άλλη πλευρά, το δέλεαρ για τους δύο αρχηγούς είναι πολύ σημαντικό για να προτιμήσουν την απόλυτη σοβαρότητα και να μην στραβοκοιτάξουν προς το παραμύθι των παροχών.

Γι’ αυτό μιλώ για ζαριά. Με πρώτη και βασική ευθύνη του Τσίπρα που κυβερνά, αλλά και με συνακόλουθη ευθύνη του Μητσοτάκη που του χρόνου θα ‘ναι πρωθυπουργός, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά. Είτε να δούμε μια λελογισμένη παροχολογία στην Θεσσαλονίκη, είτε να δούμε τα πράγματα να ξεφεύγουν εντελώς με δραματικές επιπτώσεις για την οικονομία μας. Διότι αυτά τα καθημερινά «δώστα όλα» που πλανώνται ξανά πάνω από τον τόπο, θα οδηγήσουν τα επιτόκια στα ύψη και τότε θα δούμε να πηγαίνουν στράφι οι θυσίες που κάναμε. Εύχομαι να επικρατήσει η λογική κόντρα στον Μαυρογιαλουρισμό. Ομολογώ ότι δεν πολυελπίζω, ειδικά με τον Αλέξη…