Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ΕΡΤ λειτουργεί ως κομματικό παραμάγαζο του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι η πρώτη φορά αν και ίσως είχε πολύ καιρό να γίνει τόσο απροκάλυπτα.  Πρέπει να γυρίσουμε πολύ πίσω για να θυμηθούμε ανάλογες καταστάσεις. Το ότι αυτή είναι μια πολιτική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ το γνωρίζαμε. Φάνηκε από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε τον νόμο Αλιβιζάτου, την πιο σοβαρή προσπάθεια που έγινε για την χειραφέτηση της δημόσιας τηλεόρασης από την κυβέρνηση. Αντί να χτίσει πάνω σε αυτή, κάνοντας όποιες προσαρμογές ήθελε, επανέφερε το φαύλο καθεστώς που επικρατούσε στο παρελθόν, τότε που χαρακτήριζε την ΕΡΤ παραμάγαζο του Σαμαρά. Αυτός όμως ήταν ο σκοπός του. Μια κομματική τηλεόραση. Κι αυτό έφτιαξε.

Για τα σχόλια του κ. Καψώχα πάλι ότι και αν πει κανείς περιττεύει. Η ελευθερία του λόγου δεν συνεπάγεται ότι ο καθένας μπορεί να παίρνει ένα μικρόφωνο και να βγαίνει στην δημόσια τηλεόραση. Όσοι επιλέγονται για μια τόσο προβεβλημένη θέση προϋποτίθεται ότι έχουν και την ανάλογη επαγγελματική επάρκεια. Ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος απέδειξε το αντίθετο. Κι αντί η διοίκηση της ΕΡΤ να ζητήσει συγγνώμη, ένιψε τα χείρας, κρυπτόμενη πίσω από την ελευθερία του λόγου .

Είναι όμως αυτό το θέμα; Και είναι αυτός ικανός λόγος για να μποϋκοτάρει η Νέα Δημοκρατία την ΕΡΤ; Ακόμα και αν έχει σε όλα δίκιο, που έχει, είναι σωστή η αντίδραση της; Η Νέα Δημοκρατία, αναφέρει στην ανακοίνωση της η ΕΡΤ, έχει δικαίωμα να μην μετέχουν στελέχη της στις εκπομπές. Ας πούμε ότι είναι έτσι. Είναι όμως άλλο να κάνεις κριτική, που είναι επιβεβλημένη σε μια δημοκρατία, και τελείως διαφορετικό να επιχειρείς να επηρεάσεις ένα μέσο στερώντας του ουσιαστικά την δυνατότητα να ενημερώσει ολοκληρωμένα  τους θεατές του. «Προκατειλημμένα» μέσα ενημέρωσης, εντός ή εκτός εισαγωγικών, υπάρχουν πολλά. Αυτός είναι ο τρόπος της Δημοκρατίας. Δεν μπαίνουν σε καραντίνα όσα δεν μας αρέσουν. Προφανώς η περίπτωση της ΕΡΤ είναι διαφορετική εξαιτίας του δημόσιου χαρακτήρα της. Αυτός όμως είναι λόγος για να γίνεται σκληρή κριτική στην κυβέρνηση και στην διοίκησή της, όχι να ακυρώνεται η λειτουργία της. Με την απόφασή της, όπως και με την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ για τον Σκάι, φτωχαίνει ο πολιτικός διάλογος και κατ επέκταση η Δημοκρατία.

Και βέβαια υπάρχει ένα ακόμα εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα: ποιος και με ποιο δικαίωμα υπαγορεύει στους βουλευτές, τους εκπροσώπους του λαού, πού και πώς θα εκφράζονται; Όταν το αποφάσισε ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν απολύτως συνεπής στην αντιδημοκρατική λογική του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού. Και βέβαια όλοι οι βουλευτές του πειθάρχησαν. Κομμένες κεφαλές αποκαλούσε ο Στρατής Τσίρκας τους κομματικούς που ακολουθούσαν τυφλά την γραμμή. Πώς συμβιβάζεται η ίδια συμπεριφορά από ένα κόμμα που ισχυρίζεται ότι είναι φιλελεύθερο; Και θα πειθαρχήσουν πράγματι οι βουλευτές του σαν να είναι στρατιωτάκια, σε μια τέτοια εντολή;

Σε περιόδους μεγάλης πόλωσης χάνεται συχνά το μέτρο. Κι η Νέα Δημοκρατία παρασύρθηκε σε μια επίδειξη αδιαλλαξίας που μπορεί να υπηρετεί τον κομματικό ανταγωνισμό, δεν υπηρετεί ωστόσο τις αρχές και τις αξίες για τις οποίες λέει ότι αγωνίζεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με τα μποϋκοτάζ σε κανάλια, άνοιξε έναν πολύ κακό δρόμο. Αυτό τον δρόμο ακολουθεί τώρα η ΝΔ.