Από τον χώρο της πολιτικής πηγαίνουμε ολοταχώς στην φάρσα. Ο λόγος φυσικά για τις προτάσεις Καμένου στην Αμερική και ιδίως την πρόταση του για την δημιουργία αμυντικής συμμαχίας με Αλβανία, Βουλγαρία, FYROM και μελλοντικά και της Σερβίας. Πρόταση την οποία ο ίδιος εκλαμβάνει ως εναλλακτική της συμφωνίας για το όνομα.

Το παράλογο της συμμαχίας είναι προφανές. Μια αμυντική συμφωνία εναντίον μιας χώρας, της Ρωσίας, με την οποία κανένα κράτος δεν συνορεύει. Στόχος η αποτροπή της διείσδυσης, ότι και αν σημαίνει κάτι τέτοιο, κάτι ωστόσο που προφανώς εξυπηρετείται με την απλή ανταλλαγή πληροφοριών από τις μυστικές υπηρεσίες. Οι οποίες έτσι κι αλλιώς είναι αδύναμες χωρίς την συνδρομή της Ευρώπης και των ΗΠΑ, δηλαδή του ΝΑΤΟ. Με άλλα λόγια μια μικρή συμμαχία, παράρτημα του ΝΑΤΟ. Τι νόημα μπορεί να έχει η δημιουργία τέτοιων επάλληλων συμμαχικών σχημάτων; Κι αυτό αφήνοντας κατά μέρος το πόσο ρεαλιστική μπορεί να είναι η πρόταση με την σημερινή κατάσταση στα Βαλκάνια και τις αντιπαλότητες που υπάρχουν.   Έστω κι έτσι όμως μπορεί άραγε να λειτουργήσει εναλλακτικά στην συμφωνία των Πρεσπών; 

Προφανώς όχι. Στη συμφωνία η FYROM θα ενταχθεί με το όνομα που προβλέπεται στην ενδιάμεση συμφωνία. Όμως αυτό είναι ακριβώς που αρνείται η Ελλάδα στην περίπτωση του ΝΑΤΟ και προοπτικά της Ευρωπαϊκής ένωσης. Να ενταχθεί στους διεθνείς αυτούς οργανισμούς με το προσωρινό όνομα, πριν δηλαδή λυθεί το ονοματολογικό. Έτσι με την συμμαχία που προτείνει ο κ. Καμένος δημιουργούνται δύο προφανή ζητήματα. Το πρώτο αν η συμμαχία λειτουργήσει αποτελεσματικά ως παράρτημα του ΝΑΤΟ τότε περιορίζεται η πίεση προς την FYROM να δεχθεί μια λύση. Με άλλα λόγια το «όπλο» της Ελλάδας, ο εκβιασμός δηλαδή των Σκοπίων ότι δεν θα μπουν στο ΝΑΤΟ αν δεν αλλάξουν όνομα, αδυνατίζει. Τα Σκόπια μπαίνουν στο ΝΑΤΟ από το παράθυρο γιατί φυσικά δεν μπορεί να υπάρχουν ξεχωριστές στρατιωτικές δομές.

Ακόμα πιο σοβαρό βέβαια είναι το ζήτημα της ανακολουθίας της ελληνικής πολιτικής το οποίο προκαλείται. Αν δεχθεί η Ελλάδα την ένταξη των Σκοπίων σε μια συμμαχία με το σημερινό τους όνομα, με ποια λογική δεν αποδέχεται και την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ ή ακόμα και στην ΕΕ; Πόσο μάλλον όταν στην ενδιάμεση συμφωνία αναφέρεται ρητά πως η Ελλάδα δεν θα εμποδίσει την ένταξη της FYROM σε διεθνείς οργανισμούς και υπάρχει και σχετική καταδίκη από το διεθνές δικαστήριο για το βέτο του Βουκουρεστίου. Με άλλα λόγια με την πρόταση Καμένου η Ελλάδα θα μπει σε μια πιο δύσκολη θέση από την σημερινή την ώρα που η FYROM θα εξακολουθεί να αναγνωρίζεται ως Μακεδονία από όλες σχεδόν τις χώρες του πλανήτη. 

Αλλά βέβαια αυτά ισχύουν αν πάρουμε την πρόταση στα σοβαρά. Στην πραγματικότητα πρόκειται για λόγια του αέρα, κινήσεις απελπισίας ενός πολιτικού αρχηγού αντιμέτωπου με την εξαέρωση του κόμματος του. Δεν παύουν φυσικά να εκθέτουν την χώρα και να δίνουν την εντύπωση μιας κυβέρνησης που αγγίζει τα ακρότατα όρια της γελοιότητας.