Ένας στους τρεις Έλληνες δεν θέλει για γείτονες ομοφυλόφιλους. Ένας στους τέσσερις, μετανάστες και ένας στους πέντε, άτομα διαφορετικής θρησκείας. Πρόκειται για πρόσφατη έρευνα, που έκανε τους υπόλοιπους 9 στους 12, να μην θέλουν τους συγκεκριμένους τρεις για γείτονες.

Είναι η ελληνική κοινωνία συντηρητική; Μα ναι, προφανώς είναι. Μέσα σε 10 χρόνια μεγάλο κομμάτι της έχει βρει δικαιολογίες για τις εν ψυχρώ δολοφονίες των Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου («τι ήθελε 15 χρονών τέτοια ώρα στα Εξάρχεια»), Παύλου Φύσσα («Τα τραγούδι του είχαν αναφορές σε βία») και Ζακ Κωστόπουλου («Πήγε να κλέψει» και γιατί όχι «Ήταν γκέι, οροθετικός και τοξικοεξαρτημένος»). Ας αφήσουμε απ' έξω τους υπόλοιπους ντόπιους, χριστιανούς, μουσουλμάνους, ξένους, εθισμένους και μη.

Αν κάποιος πίστευε ότι η ελληνική κοινωνία, θα πήγαινε μπροστά είτε με νομοθετικές παρεμβάσεις όπως το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια, είτε εξαιτίας της προσφυγικής κρίσης είτε ακόμα ακόμα γιατί βρισκόμαστε στο 2018 και η ανεξιθρησκία αποτελεί κατάκτηση του αιώνων, διαψεύστηκε οικτρά.

Εκείνοι οι 3 στους 12 της έρευνας, δεν αντιλαμβάνονται το διαφορετικό, πολιτικά ή κοινωνικά απλά ως κάτι με το οποίο διαφωνούν ή που το επικρίνουν έστω και σφόδρα. Όχι. Το αντιμάχονται και δεν θα είχαν μεγάλο πρόβλημα να εξαφανιστεί από προσώπου γης. Κάπως έτσι, «γεννιούνται» όλο και περισσότερα σύμβολα, όλο και περισσότεροι ήρωες. «Σύμβολο σε καιρό ειρήνης, γιατί όμως;» αναρωτιόταν στην επέτειο της δολοφονίας του από τη Χρυσή Αυγή, η μάνα του Παύλου Φύσσα. Μάλλον δεν είμαστε σε καιρό ειρήνης.

Σε κοινωνίες που αγωνίζονται για να επιβιώσουν πολλώ δε μάλλον για να αναπτυχθούν, οι πολίτες υποφέρουν, οι νέοι ασφυκτιούν και οι ηλικιωμένοι πρέπει να... πεθάνουν. Τίποτα όμως δε δικαιολογεί την τυφλή βία, το μίσος για πράγματα που θα έπρεπε αντί να δακτυλοδείχνουμε να αγκαλιάζουμε. Με αφορμή τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, ήρθε και πάλι στην επιφάνεια, η ιστορία του ανθρώπου που είχε προσπαθήσει να κλέψει τον Μάνο Χατζιδάκι. Εκείνος, αντίθετα με τον κοσμηματοπώλη της Ομόνοιας, δεν τον κλώτσησε μέχρι θανάτου. Αντίθετα, τον συνόδευσε στο νοσοκομείο και του έδωσε και λεφτά για να τον «βοηθήσουν στις δύσκολες μέρες».

Άλλωστε ο Μάνος Χατζιδάκις έγραφε πως «ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι» και κάτι ακόμα. Ότι «όταν συνηθίσεις το πρόσωπο του τέρατος, έχεις αρχίσει να του μοιάζεις». Το όπλο που σκότωσε τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, το μαχαίρι που δολοφόνησε τον Παύλο Φύσσα και τα γυαλιά στο κορμί του Ζακ Κωστόπουλου, έχουν πολλά περισσότερα αποτυπώματα, απ' όσα νομίζουμε.