«Η νίκη του Τσίπρα είναι πρόβλημα του Μητσοτάκη. Ο Έλληνας πρωθυπουργός όχι μόνο φόρεσε γραβάτα για πρώτη φορά πρόσφατα, αλλά επίσης διασφάλισε την άδεια να παγώσει μια σχεδιαζόμενη αύξηση του ΦΠΑ σε ορισμένα ελληνικά νησιά. Αυτό, συν ο ρόλος που έπαιξε στη συμφωνία για το ονοματολογικό με την μελλοντική Βόρεια Μακεδονία, του διασφάλισαν τον σεβασμό, ακόμη και την ευγνωμοσύνη των ηγετών της ΕΕ στη Σύνοδο Κορυφής της προηγούμενης εβδομάδας. Δύσκολοι καιροί για τον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευση, ο οποίος παρά το προβάδισμα που έχει στις δημοσκοπήσεις δεν μπορεί ναι είναι χαρούμενος με το σερί πολιτικών νικών που καταγράφει ο Τσίπρας – Και δεν είναι». Αυτή η εισαγωγή του συντάκτη του Politico Florian Eder στη χθεσινή συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την άποψη που επικρατεί στα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων για τον Αλέξη Τσίπρα

Είναι θεαματικό το πόσο έχει αλλάξει η στάση των ξένων απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα. Πριν από μερικούς μήνες ο πρωθυπουργός δεν θεωρούταν αξιόπιστος. Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θεωρούσαν ότι υλοποιούσε τα προαπαιτούμενα των αξιολογήσεων «σερνάμενος» και δεν διεκδικούσε την πατρότητα των μεταρρυθμίσεων. Μάλιστα, στελέχη των Βρυξελλών δεν δίσταζαν στο «off the record» να εκδηλώσουν την συμπάθεια και την προτίμηση τους στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. 

Ο Αλέξης Τσίπρας, προβάλλεται από παντού ως ένας υπεύθυνος ηγέτης που έκανε ότι έπρεπε για να επαναφέρει στον ίσιο δρόμο την χώρα μας. Δεν είναι μόνο ο επίτροπος Μοσκοβισί, που υποστήριξε χθες τόσο πολύ την ιστορία επιτυχίας της χώρας και την έξοδο από τα Μνημόνια που σύμφωνα με τις διαρροές ανάγκασε τον κ. Μητσοτάκη να του «τραβήξει το αυτί» κατά την συνάντησή τους. Είναι και οι υπόλοιποι ηγέτες της ΕΕ και βέβαια ο διεθνής Τύπος που χαιρετίζει με διθυραμβικά άρθρα τις πρωτοβουλίες του κ. Τσίπρα. 

Όλα αυτά δεν είναι τυχαία. Η αλήθεια είναι ότι η προβολή του ελληνικού «success story» είναι για τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο τόσο σημαντική όσο και για τον ίδιο τον πρωθυπουργό, αν όχι περισσότερο. Η επιτυχία της Ελλάδας και άρα και του κ. Τσίπρα ταιριάζει τέλεια στο ευρωπαϊκό αφήγημα. Εξάλλου οι Βρυξέλλες, που έχουν βρεθεί πολλές φορές στο στόχαστρο για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισαν τις υπερχρεωμένες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, έχουν δείξει πως αυτό που τους νοιάζει είναι η εικόνα και όχι η ουσιαστική μεταρρύθμιση. 

Κερδισμένος απ’ αυτό είναι αναμφίβολα ο πρωθυπουργός. Ο Αλέξης Τσίπρας εφάρμοσε όλα τα σκληρά μέτρα του Μνημονίου και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο. Χωρίς να «κουνηθεί φύλλο». Αυξάνοντας τη φορολογία και μειώνοντας τις συντάξεις πέταξε από πάνω του το κοστούμι του ριζοσπάστη πολιτικού που μπορεί να απειλήσει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και έχτισε το προφίλ ενός πολιτικού ηγέτη «υπεύθυνου» και ικανού να συνομιλήσει με τους εταίρους του. 

Αυτά βέβαια μικρή σημασία έχουν για το άμεσο διάστημα. Κατά πρώτον, το ότι οι Ευρωπαίοι λατρεύουν τον κ. Τσίπρα δεν σημαίνει ότι ξαφνικά αντιπαθούν τον κ. Μητσοτάκη. Κατά δεύτερον όπως έχει δείξει πολλές φορές η πολιτική ιστορία της χώρας μας, η διεθνής στήριξη -ευτυχώς- δεν καθορίζει το εκλογικό αποτέλεσμα. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών είναι σε μεγάλο βαθμό «κλειδωμένο» υπέρ της Νέας Δημοκρατίας. Ο Αλέξης Τσίπρας πιθανότατα θα χάσει τις επόμενες εκλογές. Αυτό όμως δεν τον εμποδίζει να διεκδικήσει με αξιώσεις, ως σοβαρός και ενδεχομένως «σοσιαλδημοκράτης» ηγέτης, τις μεθεπόμενες.