Αν οι αγορές λένε την αλήθεια –που τη λένε συνήθως- τα πράγματα δεν πάνε καλά. Και δεν μιλάω για το δικό μας, «ρηχό» και απαξιωμένο χρηματιστήριο. Όταν όμως βλέπω την Wall Street αλλά και τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια να δέχονται απανωτά χτυπήματα, τότε γίνεται ξεκάθαρο ότι η ιταλική «γρίπη» δεν είναι ένα… απλό κρυολόγημα.

Η αλλαγή πολιτικής στη γειτονική χώρα και η κόντρα που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στη Ρώμη και τις Βρυξέλλες είναι αυτή τη στιγμή το  υπ’ αριθμόν ένα θέμα στην παγκόσμια οικονομία. Σε κάποιο βαθμό η κατάσταση θυμίζει την Ελλάδα του πρώτου εξαμήνου του 2015, όμως εδώ τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά.

Με μια Ευρώπη χτυπημένη από το Brexit, η ρήξη με την Ιταλία απειλεί πλέον συστημικά ολόκληρο το οικοδόμημα. Και, αν στην περίπτωση της Ελλάδας οι τριγμοί ήταν σημαντικοί και διεθνείς, στην Ιταλία μιλάμε για έναν πραγματικό σεισμό.

Και κάπου εδώ έρχεται η ελληνική πραγματικότητα. Με τη λήξη των μνημονίων και την επιλογή της «καθαρής εξόδου» η κυβέρνηση πήρε ένα μεγάλο ρίσκο. Για να δείξει πολιτική επιτυχία «πόνταρε» σε μια θετική οικονομική συγκυρία, ώστε να βγει στις αγορές με ευνοϊκούς όρους. 

Οι γείτονές μας όμως είχαν άλλη άποψη και πλέον το μόνο που μπορεί να κάνει η Ελλάδα είναι… υπομονή μέχρι να κοπάσει η καταιγίδα. Κάτι που –με τα μέχρι στιγμής δεδομένα- δεν πρόκειται να γίνει άμεσα, τουλάχιστον μέχρι τις ευρωεκλογές.

Μέχρι τότε όμως, τη νύφη πληρώνει η ελληνική οικονομία, που μπορεί μεν να βγήκε από τα μνημόνια, αλλά απέχει πολύ από το να ανακάμψει.

Με το χρηματιστήριο να «βολοδέρνει» κοντά στις 620 μονάδες –δηλαδή σε πολυετή χαμηλά- και τις τράπεζες να παλεύουν με τα «κόκκινα» δάνεια τα δεδομένα μόνο αισιόδοξα δεν είναι. Αν στην εξίσωση προσθέσουμε και την άτυπη, παρατεταμένη προεκλογική περίοδο που έχει ήδη ξεκινήσει, θα χρειαστεί πολύς χρόνος και υπομονή μέχρι η οικονομία να πάρει μπροστά.

Και, όσο οι διεθνής συγκυρία ήταν θετική, μπορούσε κανείς να δεχθεί τη θεωρία του ελατηρίου, δηλαδή αυτή της δυναμικής ανάκαμψης. Με τον ιταλικό εφιάλτη όμως να παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, χαμένος –για ακόμη μια φορά- είναι η Ελλάδα.