Όχι, δεν ερωτεύτηκε ξαφνικά ο πρωθυπουργός την Σοσιαλδημοκρατία. Ούτε έχει χάσει τον ύπνο του από την άνοδο της ακροδεξιάς. Άλλωστε η ακροδεξιά στην χώρα ανέβηκε εκλογικά ταυτόχρονα με την υπόλοιπη αντισυστημική ψήφο, που γιγάντωσε στα χρόνια του αντιμνημονιακού αγώνα. Κι εκφράστηκε κυρίως και πρωτίστως, από τη Χρυσή Αυγή. Μερικές φορές, στην πιο γραφική της έκδοση, από μεμονωμένους βουλευτές του πρώην κυβερνητικού εταίρου του Πρωθυπουργού, τους ΑΝΕΛ. Σε κάτι ομοφοβικά ξεσπάσματα βέβαια, δεν υπήρξε καμία ιδιαίτερη αντίδραση, ούτε του ΣυΡιζΑ, ούτε των “προοδευτικών” στελεχών που τόσο πρόθυμα προστρέχουν να στήσουν “γέφυρες” κι επιζητούν την συνεργασία με το κυβερνών κόμμα, για να απαντήσουν στο κάλεσμα του Πρωθυπουργού “απέναντι στην Ακροδεξιά και το νεοφιλελευθερισμό”.

Στην πολιτική - όπως και στη ζωή - τα αποτελέσματα συνήθως τα κρίνουν οι αριθμοί. Ο Τσίπρας βλέπει τα ποσοστά του να βυθίζονται στην Βορέα Ελλάδα και πιθανότατα αντιλαμβάνεται ότι θα χάσει τις επόμενες εκλογές. Στην πραγματικότητα επιδιώκει να διαμορφώσει από τώρα, το μετεκλογικό τοπίο, με βασική του επιδίωξη να αποτελέσει τον “αντιδεξιό πόλο” στην προοπτική εξουσίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και να συνταχθούν γύρω του όλα τα υπόλοιπα κόμματα αλλά και οι σχηματισμοί στο χώρο του κέντρου. Για τα αριστερά της Αριστεράς δεν φαίνεται να νοιάζεται ή να ανησυχεί ιδιαίτερα. Η “επίθεση φιλίας” όμως Στο ΚΙΝΑΛ ή στο Ποτάμι, (τώρα που κατάφερε να αποτελειώσει την κοινοβουλευτική του ομάδα) δεν είναι παρά μία στρατηγική κίνηση κατάληψης του χώρου του Κέντρου. Και όπως έλεγε έμπειρο στέλεχος της Χαρίλαου Τρικούπη στον γράφοντα, “Επιδίωξη του Κυριάκου είναι να συντρίψει τον Τσίπρα. Επιδίωξη του Τσίπρα είναι να συντρίψει εμάς”.

Το αποτέλεσμα των εκλογών θα είναι αυτό που εν τέλει θα κρίνει την πορεία αυτής της ζύμωσης. Εάν το ΚΙΝΑΛ συντριβεί στις εκλογές, το σκηνικό ερήμωσης δεν θα επιτρέψει προοπτικές επανασυσπείρωσης. Εάν πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ υποστεί στρατηγική ήττα, όπως την περιγραφεί εδώ και καιρό ο Ευάγγελος Βενιζέλος, τότε η εξέλιξη μπορεί να είναι διαφορετική. Μέχρι τότε, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ θα βγάζουν τα μάτια τους, την ώρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αναζητά την αυτοδυναμία για να μην μπλέξει με τα υπαρξιακά του ΠΑΣΟΚ. Μετά τις εκλογές άλλωστε, το τοπίο θα είναι για όλους διαφορετικό.