Στην πολιτική όπως και στην ζωή, όλα -ή σχεδόν όλα- είναι θέμα timing. 

Η αποδοχή για παράδειγμα εκ μέρους της Κομισιόν του σχεδίου προϋπολογισμού της Ελλάδας χωρίς παρατηρήσεις πήγε (ως είδηση) άπατη την ίδια ώρα που το Μαξίμου προσπαθούσε να μαζέψει τα κομμάτια του από την σύγκρουση Κοτζιά και Καμμένου.

Καθόλου τυχαία λοιπόν η κυβέρνηση τοποθέτησε την ανακοίνωση της ιστορικής Συμφωνίας κράτους και εκκλησίας που χτιζόταν εδώ και τρία χρόνια πάνω στην έναρξη της διαδικασίας Αναθεώρησης του Συντάγματος. Ο Αρχιεπίσκοπος όχι μόνο δεν προέβαλε ενστάσεις για την τροποποίηση του άρθρου 3 με αναφορά στην θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους, αντιθέτως ευχαρίστησε τον πρωθυπουργό για την διατήρηση του Προοιμίου στο Σύνταγμα της Ελλάδος.

Αμέσως  μετά ο Αλέξης Τσίπρας με αφορμή τις δρομολογούμενες αποχωρήσεις 10.000 κληρικών από το δημόσιο προανήγγειλε χιλιάδες προσλήψεις. Προσοχή, όχι μόνο αυτές που θα  καλύψουν τα κενά που θα δημιουργηθούν όταν οι ιερείς εξαιρεθούν από το μισθολόγιο του δημοσίου, αλλά όσες αντιστοιχούν στην αναλογία του 1:1 σε ό,τι αφορά αποχωρήσεις και προσλήψεις. Για το 2019 και το 2020 περισσότερες από 30.000!

Όταν τα επίπεδα της ανεργίας βρίσκονται ακόμη στο 19+  και οι περισσότερες προσλήψεις στον ιδιωτικό τομέα γίνονται με καθεστώς μερικής απασχόλησης, είναι λογικό ο μέσος Έλληνας να βλέπει τον εαυτό του ή το παιδί του ανάμεσα σ' αυτούς που θα διεκδικήσουν μία από τις χιλιάδες ασφαλείς και πλήρους απασχόλησης θέσεις στο δημόσιο.

Κάπου εδώ εμφανίζεται ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να δηλώνει πως, επιστρέφοντας από το εξωτερικό, είδε την πρωθυπουργική συνέντευξη και ένιωσε την ίδια οργή που ένιωσαν οι υπόλοιποι Έλληνες. Μάλιστα. Να το και πάλι το timing!. O πρόεδρος της ΝΔ θα μπορούσε κάλλιστα να προσάψει στον πρωθυπουργό λαϊκισμό ή να τον κατηγορήσει για ψηφοθηρία. Θα μπορούσε επίσης να σταθεί μόνο στην επιχειρηματολογία υπέρ τη δικής του θέσης για μικρότερο δημόσιο και για αναλογία αποχωρήσεων προσλήψεων στο 1:5. Προτίμησε όμως να διερμηνεύσει το λαϊκό αίσθημα γνωρίζοντας ότι η συγκεκριμένη συνέντευξη έκανε ρεκόρ θεαματικότητας προφανώς όχι από οργισμένους πολίτες που ήθελαν να σπάσουν τις τηλεοράσεις τους. 

Το πλέον όμως ακατανόητο βρίσκεται στην διαπίστωση του προέδρου της ΝΔ ότι ο έλληνας πρωθυπουργός είναι ανεπιθύμητος στην Ευρώπη! Και άντε. Μία τέτοια δήλωση θα μπορούσε ασφαλώς να έχει βάση το καλοκαίρι του 2015! Όταν όμως διατυπώνεται την ίδια χρονική στιγμή που ο "ανεπιθύμητος" προσκαλείται στο συνέδριο των σοσιαλδημοκρατών στο Βερολίνο- άλλης πολιτικής οικογένειας δηλαδή- και στις επετειακές εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια από την λήξη του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου στο Παρίσι από τον Μακρόν, μάλλον το σχόλιο είναι άκαιρο. Όπως άκαιρα αποδεικνύονται τα αιτήματα της αξιωματικής αντιπολίτευσης για εκλογές από τον Φεβρουάριο του 2016.