Αν ήμουν ο Τζόρτζ Σόρος θα γελούσα με όσα συμβαίνουν στην ελληνική πολιτική και περιστρέφονται γύρω από την υποτιθέμενη εξαγορά μελών της κυβέρνησης για να προωθηθεί η συμφωνία των Πρεσπών. Κυριώς γιατί αν κάποιος θα ήθελε να δώσει λεφτά για να εξαγοράσει κάποιους, μάλλον στα Σκόπια θα πήγαινε τις βαλίτσες με τα δολάρια και όχι στην Αθήνα. Εδώ, δόξα τω Θεώ, υπάρχουν αρκετοί πρόθυμοι να υπερψηφίσουν την συμφωνία των Πρεσπών, χωρίς λεφτά. Άρα, γιατί αυτό το πανηγύρι;

Εντάξει, μην μου πείτε πως δεν υπάρχει το κοινό που αρέσκεται στη θεωρία συνωμοσίας. Ότι δηλαδή, κάποια ξένα κέντρα έρχονται εδώ στα Βαλκάνια, εξαγοράζουν κυβερνήσεις, υπουργούς, βουλευτές, ΜΚΟ και διαμορφωτές γνώμης για να περάσουν τη γραμμή που επιθυμούν. Και, αν θυμάμαι καλά, οι ΑΝΕΛ και όσοι τους υποστήριζαν, γιγάντωσαν πολιτικά με τις θεωρίες των κερδοσκόπων, των CDs που εμπλέκονταν τα μέλη της οικογένειας Παπανδρέου και άλλα χαριτωμένα. Μη γελάτε, πήραν 10% στις εκλογές του 2012.

Στην πραγματικότητα ο Καμμένος δεν κάνει κάτι διαφορετικό από αυτό που ξέρει καλά. Πετάει κάτι, που ξέρει ότι πουλάει. Τουλάχιστον στο κοινό που απευθύνεται. Όσο του έχει πια απομείνει. Και αυτό που λέει είναι ευπώλητο, κουμπώνει ωραία στην πίεση που ασκεί η Δύση, με βουλευτές στα Σκόπια που αλλάζουν γνώμη και τελικά υπερψηφίζουν, με τόσους διεθνείς παράγοντες που εμπλέκονται στην χειραγώγηση της ψήφου των βουλευτών της πΓΔΜ. Γιατί να μην το πιστέψει ο μέσος οπαδός των ΑΝΕΛ; Έχει πιστέψει χειρότερα.

Εάν πάντως μέσα στο υπουργικό συμβούλιο, ειπώθηκε ότι η ελληνική κυβέρνηση πήρε λεφτά για να προωθήσει τη συμφωνία των Πρεσπών, πρόκειται για μια κατηγορία που δεν μπορεί να μένει αναπάντητη. Και καλές οι ίσες αποστάσεις του Πρωθυπουργού απέναντι στους υπουργούς του - όμως κάπου πρέπει να υπάρχει και το μέτρο. Τα δε ήξεις αφ’ήξεις υπουργών, ότι δήθεν δεν το άκουσαν, αλλά δεν το διέψευσαν, μοιάζουν λίγο με την κολοκυθιά. Μάλλον έχουν επιλέξει να μας δουλεύουν. Μέσα τους φαντάζομαι αντιλαμβάνονται ότι αυτό δεν είναι εικόνα σοβαρής κυβέρνησης.