Είθισται το τέλος κάθε χρονιάς να γίνεται και ώρα απολογισμού για τα πολιτικά κόμματα και όχι μόνο. Ειδικά η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει αρκετούς λόγους να θεωρεί ότι το 2018 της βγήκε -είναι και η σημειολογία της εξόδου από τα μνημόνια- όμως το Μαξίμου εδώ και καιρό κοιτάζει πώς θα μπει στο 2019. Τρείς εκλογικές αναμετρήσεις ενδεχομένως και συγχρονισμένες είναι μεγάλη πρόκληση για ένα κόμμα που θέλει να ανανεώσει τους όρκους του στην διακυβέρνηση!

Είναι και ο λόγος που Μαξίμου και Κουμουνδούρου έχουν βάλει τις δημοσκοπήσεις στο μικροσκόπιο κι εξετάζουν κάθε πτυχή τους με τα κρυφά μηνύματά τους. Το κομβικό λοιπόν για τους κυβερνώντες είναι να σπάσουν τον "κώδικα επικοινωνίας" με ένα ποσοστό του εκλογικού σώματος που στις μετρήσεις αποτελεί την λεγόμενη "αδιευκρίνιστη ψήφο".

Οι αναγνώσεις της κυβέρνησης είναι πως σ' αυτήν την γκρίζα ζώνη που αποτυπώνεται στο σύνολο των δημοσκοπικών ευρημάτων (γύρω στο 25-30%)  περίπου ένας στους τρεις ψηφοφόρους, επέλεξε ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015. Καθόλου αδιάφορο εύρημα εάν εκτιμήσει κανείς πως αυτό αντιστοιχεί σε 7-8 εκλογικές μονάδες!

Άρα, το μεγάλο στοίχημα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ο επαναπατρισμός αυτών των πολιτών. Και πάλι όμως αυτό το στοιχείο μπορεί να έχει δύο αναγνώσεις. Η αρνητική για το κυβερνών κόμμα είναι πως αφού δεν γύρισαν ως τώρα, δηλαδή μετά την απαγκίστρωση από τα μνημόνια, την καταβολή επιδομάτων, τις ευνοϊκές ρυθμίσεις και την διάσωση των συντάξεων, δύσκολα θα επιστρέψουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Η θετική πάλι, είναι ότι αφού ως τώρα δεν έχουν "φύγει" σε άλλο κόμμα, αλλά παραμένουν αναποφάσιστοι υπάρχει πιθανότητα επανάκαμψης αρκεί να πειστούν για τις προθέσεις των σημερινών κυβερνώντων. Δύσκολη υπόθεση ούτως ή άλλως. Όμως η κυβέρνηση έχει και το μαχαίρι και το πεπόνι ακόμη κι εκτός εποχής!