Όταν η Κέιτι Κόατς δημιούργησε ένα online αίτημα συλλέγοντας υπογραφές για να κάνει το pole dancing ένα Ολυμπιακό άθλημα, δεν γνώριζε τίποτα για τις προκλήσεις που βρίσκονταν μπροστά της.

Ήταν το 2006 και το Pole dancing ανακαλύπτονταν σιγά-σιγά ως μια υπόγεια κουλτούρα γυμναστικής, συγχωνεύοντας χορό και ακροβατικά, σε στούντιο και γυμναστήρια στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Αλλά υπήρξε ένα μεγάλο μέρος κακοποίησης και κριτικής που βρέθηκε στο δρόμο της, όταν άρχισε να προωθεί το pole dancing και να προσπαθεί να βρει χώρους στη χώρα για να πραγματοποιήσει προπονητικές συνεδρίες ή το εναρκτήριο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

«Είχα ανθρώπους να φτύνουν στο πρόσωπό μου, να μου τηλεφωνούν κραυγάζοντας και λέγοντάς μου ότι είμαι κακός άνθρωπος», δήλωσε η Κόατς, πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αθλητισμού pole dancing, στο Al Jazeera.

Για πολλούς, το όνομα εξακολουθεί να προκαλεί συνειρμούς σε μαγαζιά που επισκέπτονται κυρίως ...άντρες.

Αλλά το άθλημα άρχισε να συγκεντρώνει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η αίτηση συγκέντρωσε 10.000 υπογραφές από όλο τον κόσμο και οδήγησε στη σύσταση της ομοσπονδίας, με το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα να διοργανώνεται το 2012.

Μόνο 35 αθλητές συμμετείχαν σε αυτό και οι 30 από αυτούς ήταν γυναίκες.

Η πρόθεση τότε ήταν να πείσει ένα αμφιλεγόμενο κοινό ότι το Pole dancing θα μπορούσε να είναι ένα σοβαρό άθλημα, που περιλαμβάνει ένα σημαντικό γεγονός και απαιτεί την κατάρτιση ενός βιβλίου κανόνων των υποχρεωτικών κινήσεων και κατηγοριών δεξιοτήτων για την κατάταξη κάθε ρουτίνας.

Επιπλέον, υπήρξε ανάγκη να εκπαιδευτούν οι κριτές ώστε να εφαρμόζουν αυτούς τους κανόνες.

Τα τελευταία έξι χρόνια, το pole dancing έχει ακμάσει πέρα από κάθε προσδοκία..

Τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους, περισσότεροι από 200 αθλητές από 40 χώρες συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2018 στην Ταραγόνα της Ισπανίας.

Αυτό αποτέλεσε ένα δείγμα για το ραγδαία αυξανόμενο ενδιαφέρον για το άθλημα, καθώς 5.000 αθλητές σε όλο τον κόσμο, συμμετείχαν στους προκριματικούς αγώνες.

Οι ελίτ αθλήτριες του pole dancing έχουν ένα ποικίλο φάσμα υποβάθρου που κυμαίνεται από μπαλέτο έως ρυθμική γυμναστική. Ο Σουηδός Βέτσισλαβς Ρούζα, ο οποίος διεκδίκησε το χρυσό μετάλλιο των ανδρών για πρώτη φορά στην Ταραγόνα, είναι επαγγελματίας χορευτής που έχει περάσει χρόνια δουλεύοντας ως καλλιτέχνης σε διάφορα μουσικά βίντεο και σε ζωντανές παραστάσεις.

Αλλά ενώ οι ρουτίνες του Ρούζα δεν είναι σε καμία περίπτωση ερωτικές ή αισθησιακές, η ανάπτυξη του pole dancing ως αθλήματος δίνει μια συνεχή μάχη για να βγάλει από πάνω του το στίγμα της πιο ... άτακτης «αδελφικής» του μορφής.

Εξαιτίας αυτού άλλωστε, τα τηλεοπτικά δίκτυα και οι μεγάλοι χορηγοί δεν επενδύουν στο άθλημα και το χρηματικό έπαθλο είναι σχεδόν ανύπαρκτο, ακόμη και στα παγκόσμια πρωταθλήματα.

Ωστόσο, σε πολλές άλλες χώρες - ιδιαίτερα στην Κίνα, τη Ρωσία και τις χώρες της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής – το Pole dancing δεν υπήρξε ποτέ σε σεξουαλική μορφή και έτσι έγινε αυτομάτως αποδεκτό ως άθλημα.

Στο Μεξικό, χρηματοδοτείται μαζί με άλλα Ολυμπιακά αθλήματα, ενώ περιλαμβάνεται στα προγράμματα για τη νεολαία.

Η αυξανόμενη δημοτικότητα του σε αυτά τα μέρη του κόσμου προσελκύει την προσοχή της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ), που επιθυμεί να προσθέσει νέα αθλήματα στους αγώνες για να προσελκύσει τις νεότερες γενιές και νέα ακροατήρια.

Το περασμένο φθινόπωρο, η ΔΟΕ πραγματοποίησε μια πρώτη συνάντηση με την Κόατς και έβαλε το άθλημα στο καθεστώς των παρατηρητών των Ολυμπιακών Αγώνων, καθιστώντας το το νεότερο άθλημα που έχει λάβει αυτό το επίπεδο αναγνώρισης.

Κατά τα επόμενα δύο χρόνια, ο στόχος της Κόατς είναι να επεκτείνει την εμβέλεια του pole dancing σε 40 ομοσπονδίες σε πέντε ηπείρους. Αυτό θα το καθιστούσε επιλέξιμο για να ληφθεί υπόψη για το Ολυμπιακό πρόγραμμα.

«Είναι μια φιλοδοξία για όλους τους αθλητές μας να συμμετάσχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, οπότε ποτέ δεν λέω ποτέ. Όλοι γέλασαν όταν είπα για πρώτη φορά ότι θα γινόταν άθλημα και δείτε πού βρισκόμαστε τώρα» είπε η Κόατς.